Diyafragmatik solunum egzersizlerinin fetal sağlık kaygısı ve prenatal stres ile baş etmeye etkisi

Öz

Amaç: Bu çalışma, gebelikte diyafragmatik solunum egzersizlerinin fetal sağlık kaygısı ve prenatal stres ile baş etme üzerine etkisini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Yöntem: Bu randomize kontrollü çalışma, Türkiye'nin doğusundaki bir aile sağlığı merkezinde yürütülmüştür. Araştırmanın örneklemini 108 gebe (deney grubu, 54; kontrol grubu, 54) oluşturmuştur. Deney grubuna bir defa yüz yüze ve devamındaki iki hafta süresince haftada 2 gün görüntülü telefon görüşmesi ile toplamda 5 defa diyafragmatik solunum egzersizleri uygulandı. Kontrol grubuna herhangi bir müdahale uygulanmadı. Verilerin toplanmasında Revize Prenatal Stresle Başa Çıkma Ölçeği, Fetal Sağlık Kaygı Envanteri kullanıldı. Bulgular: Deney grubunda Revize Prenatal Stresle Başa Çıkma Ölçeği alt boyutlarından Planlama- Hazırlık (2,16 vs 2,17; p<,05) ve Manevi-Olumlu Başa Çıkma (2,55 vs 2,59; p<,05) alt boyut ortalama puanları kontrol grubuna göre anlamlı derecede yükselirken, kaçınma alt boyutu (2,61 vs 2,68; p<,05) ortalama puanları anlamlı derecede azaldı. Benzer şekilde deney grubu fetal sağlık anksiyetesi ortalama puanları kontrol grubuna göre önemli ölçüde azaldı (10,35 vs 13,57; p<,05). Sonuç: Diyafragmatik solunum egzersizinin, gebelerin stresle etkin bir şekilde başa çıkmayı geliştirmede etkili olduğu ve gebelerin fetal sağlık kaygısını azalttığı belirlendi. Sağlık profesyonelleri, gebelerin fetal sağlık kaygılarını azaltmak ve işlevsel başa çıkma tarzlarını kullanabilmelerini desteklemek için diyafragmatik solunum egzersizini kullanabilirler.

Anahtar Kelimeler

• Gebelik
• Solunum egzersizi
• Fetal sağlık kaygısı
• Stres
• Başa çıkma
• Ebelik bakımı

Effect of diaphragmatic breathing exercises on fetal health anxiety and coping with prenatal stress

Öz

urpose: This study was conducted to determine the effect of diaphragmatic breathing exercises on coping with fetal health anxiety and prenatal stress during pregnancy. Methods: This randomized controlled study was carried out at a family health center in eastern Turkey. The study sample consisted of 108 pregnant women (experimental group, 54; control group, 54). Diaphragmatic breathing exercises were applied to the experimental group, once face to face and 5 times in total, via video phone call 2 days a week for the following two weeks. Those in the control group received no intervention. Data were collected using the Revised-Prenatal Coping Inventory (NuPCI) and the Fetal Health Anxiety Inventory (FHAI). Results: The mean scores on planning-preparation (2.16 vs 2.17; p<.05) and spiritual-positive (2.55 vs 2.59; p<.05) subscales of NuPCI significantly increased and the mean score of avoidance (2.61 vs 2.68; p<.05) significantly decreased in the experimental group compared to the control group. Similarly, the mean scores of fetal health anxiety significantly decreased in the experimental group compared to the control group (10.35 vs 13.57; p<.05). Conclusion: Diaphragmatic breathing exercises were found to be effective in improving effective coping styles for stress and reducing fetal health anxiety during pregnancy. Health professionals can use diaphragmatic breathing exercise to reduce pregnant women's fetal health anxiety and support pregnant women in their functional coping styles.

Anahtar Kelimeler

• Pregnancy
• Breathing exercises
• Fetal anxiety
• Stress
• Coping
• Midwifery care

Kaynakça

1. Dikmen HA, Şanlı Y. Progresif kas gevşeme egzersizlerinin gebelerin distres düzeyi ve gebelik algısına etkisi. Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Elektronik Dergisi. 2019;12(3):186-198.
2. Meaney S, Leitao S, Olander EK, et al. The impact of COVID-19 on pregnant womens’ experiences and perceptions of antenatal maternity care, social support, and stress-reduction strategies. Women Birth. 2022;35:307-316.
3. Baran GK, Şahin S, Öztaş D, et al. Gebelerin algılanan stres düzeylerinin ve stres nedenlerinin değerlendirilmesi. Çukurova Med J. 2020;45:170-80.
4. Tartıcı E, Beydağ KD. Gebelerin pandemi sürecinde algıladıkları stres ve psikolojik iyi oluş düzeyleri ilişkisi. BANÜ Sağlık Bilimleri ve Araştırmaları Dergisi. 2022;4:42-49.
5. Gökbulut N, Bal Z, Uçar T. Fetal sağlık kaygısı: Fetal Sağlık Kaygı Envanteri Türkçe versiyonu geçerlilik ve güvenilirlik çalışması. 8. Uluslararası, 12 Ulusal Ebelik Öğrencileri Kongresi; 12-14 May 2022; Ankara, Türkiye.
6. Akbaş E, Vırıt O, Savaş AH, et al. Gebelikte Sosyodemografik Değişkenlerin Kaygı ve Depresyon Düzeyleriyle İlişkisi. Noro Psikiyatr Ars. 2008;45:85-91.
7. Burns ER, Farr SL, Howards PP. Stressful life events experienced by women in the year before their infants’ births-United States, 2000–2010. Morb Mortal Wkly Rep. 2015;64:247.
8. Çelik AS, Atasever İ. Gebelerde Algılanan Stres Düzeylerinin ve Etkileyen Faktörlerin Belirlenmesi. Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi. 2020;23:267-276.

9. Virit O, Akbaş E, Savaş HA, et al. Gebelikte depresyon ve kaygı düzeylerinin sosyal destek ile ilişkisi. Noro Psikiyatr Ars. 2008.
10. Wadhwa PD, Entringer S, Buss C, et al. The contribution of maternal stress to preterm birth: issues and considerations. Clin Perinatol. 2011;38:351-384.
11. Vianna P, Bauer ME, Dornfeld D, et al. Distress conditions during pregnancy may lead to pre-eclampsia by increasing cortisol levels and altering lymphocyte sensitivity to glucocorticoids. Med Hypotheses. 2011;77:188-191.
12. Vohr B. Long-term outcomes of moderately preterm, late preterm, and early term infants. Clin Perinatol. 2013;40:739-751.
13. Hux VJ, Roberts JM. A potential role for allostatic load in preeclampsia. Matern Child Health J. 2015;19:591-597.
14. Ortaarık E, Tekgöz İ, Muharrem A, et al. İkinci trimestir gebelerde depresyon ve anksiyete bozukluğu ile ilişkili faktörlerin değerlendirilmesi. Ann Med Health Sci Res. 2012;1:16-20.
15. Atasever İ, Çelik AS. Prenatal stresin ana-çocuk sağliği üzerine etkisi. Anadolu Hemşire Sağlık Bilim Derg. 2018;21:60-68.
16. Hogue CJR, Bremner JD. Stress model for research into preterm delivery among black women. Am J Obstet Gynecol. 2005;192:47-55.
17. Traylor CS, Johnson JD, Kimmel MC, et al. Effects of psychological stress on adverse pregnancy outcomes and nonpharmacologic approaches for reduction: an expert review. Am J Obstet Gynecol MFM.. 2020;2:100229.
18. Rankin KM, David RJ, Collins JW. African American women’s exposure to interpersonal racial discrimination in public settings and preterm birth: the effect of coping behaviors. Ethn Dis. 2011;21:370-376.
19. Tunçel NT, Süt HK. Gebelikte yaşanan anksiyete, depresyon ve prenatal distres düzeyinin doğum öncesi bebeğe bağlanmaya etkisi. Jinekoloji-Obstetrik ve Neonatoloji Tıp Dergisi. 2019;16:9-17.
20. Yılmaz SD, Beji NK. Gebelerin stresle başa çıkma, depresyon ve prenatal bağlanma düzeyleri ve bunları etkileyen faktörler. Genel Tıp Derg, 2010;20:99-108.
21. Dağlar G, Nur N. Gebelerin stresle başa çıkma tarzlarının anksiyete ve depresyon düzeyi ile ilişkisi. Cumhur Medical J. 2014;36:429-441.
22. Evans K, Morrell CJ, Spiby H. Systematic review and meta‐analysis of non‐pharmacological interventions to reduce the symptoms of mild to moderate anxiety in pregnant women. J Adv Nurs. 2018;74:289-309.
23. Çakar F, Şimşek H, Sever A. Gençlerde diyafragmatik solunum egzersizinin bazı mental ve fiziksel sağlık düzeylerine etkisi. Tr J Nature Sci. 2018;7:42-47.
24. Reiser SJ, Wright KD. Fetal health anxiety: development and psychometric properties of the fetal health anxiety inventory. Journal of Psychosomatic Obstetrics Gynecology. 2019;40:264-273.
25. Ibıcı Akca E, Cengızhan SO, Gokbulut N. Effectiveness of a Mindfulness-Based Stress Reduction (MBSR) Program on Stress, Anxiety, and Prenatal Attachment for High-Risk Pregnant Women: A Randomized Controlled Trial. Mindfulness. 2023:1-12.
26. Penengo C, Colli C, Garzitto M, et al. Validation of the Italian version of the Revised Prenatal Coping Inventory (NuPCI) and its correlations with pregnancy-specific stress. BMC Pregnancy Childbirth. 2020;20:466.
27. Bal Z, Ezgi Can K, Uçar T. Prenatal Stresle Başa Çıkma Ölçeği: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Middle East International Conference On Contemporary Scientific Studies-VII; March 3-4, 2022; Beirut Arab University, Lebanon. p. 475-7.
28. Spruit MA, Singh SJ, Garvey C, et al. An official American Thoracic Society/European Respiratory Society statement: key concepts and advances in pulmonary rehabilitation. Am J Respir Crit Care Med. 2013;188:13-64.
29. Rochester CL, Spruit MA, Holland AE. Pulmonary rehabilitation in 2021. JAMA. 2021;326:969-970.
30. Cicek S, Basar F. The effects of breathing techniques training on the duration of labor and anxiety levels of pregnant women. Complement Ther Clin Pract. 2017;29:213-219.
31. Baljon K, Romli MH, Ismail AH, et al. Effectiveness of breathing exercises, foot reflexology and massage (BRM) on maternal and newborn outcomes among primigravidae in Saudi Arabia: a randomized controlled trial. Int J Womens Health. 2022:279-295.
32. Fiskin G, Sahin NH. Effect of diaphragmatic breathing exercise on psychological parameters in gestational diabetes: a randomised controlled trial. Eur J Integr Med. 2018;23:50-56.
33. Yalçın E, Özbaşaran F. Nefes terapisinin genel sağlık ve kadın sağlığı üzerine etkileri. İZÜFBED. 2021;3:106-111.
34. Tragea C, Chrousos GP, Alexopoulos EC, et al. A randomized controlled trial of the effects of a stress management programme during pregnancy. Complement Ther Med. 2014;22:203-211.
35. Koyucu RG, Ülksr D, Erdem B. Primipar ve Multipar Gebelerin Gebelik Streslerinin Karşılaştırılması. İnönü Üniversitesi Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksek Okulu Dergisi. 2020;8:652-63.
36. Relier J-P. Influence of maternal stress on fetal behavior and brain development. Biol Neonate. 2001;79:168-171.
37. Fink NS, Urech C, Cavelti M, et al. Relaxation during pregnancy: what are the benefits for mother, fetus, and the newborn? A systematic review of the literature. J Perinat Neonatal Nurs. 2012;26:296-306.
38. Araji S, Griffin A, Dixon L, et al. An overview of maternal anxiety during pregnancy and the post-partum period. J Ment Health Clin Psychol. 2020;4:47-56.