Legal Study on Cutting of Trees and Bushes in Urban Areas Outside Forests

Abstract

Orman Sınırları Dışında, Kent İçi Alanlarda Ağaç ve Ağaççıkların Kesilmesinin Hukuki Olarak İncelenmesi

Kısa Özet

Türk hukuk mevzuatında ağaç ve ağaççıkların zarar görmesi konusunda mevzuat incelendiğinde konunun orman sınırı içinde kalan ağaç ve ağaççıklar için özel bir düzenleme orman sınırı dışında kalan ağaç ve ağaççıklar için ayrı bir düzenleme yapıldığı görülmektedir. Orman sınırı içinde kalan ağaç ve ağaççıkların zarara görmesi esnasında mevzuat uygulamaları ve düzenlemelerin yerleşik hal aldığı görülmesine rağmen orman sınır dışında kalan ve özellikle kent içi alanlarda bulunan ağaç ve ağaççıkların zarar görmesi sonucundaki değerlendirmelerde belirsizlikler ve sorunlar olduğu anlaşılmaktadır. Özellikle kent içi alanlarda ağaç ve ağaççıkların gerek sahipleri gerekse sahibi olmayanlar tarafından kesilmesi neticesinde yaşanan tartışmalar ve bu durumun yargıya taşınmasında yapılan araştırma neticesinde artış olduğu gözlenmektedir. Çatışmanın tarafları irdelendiğinde ise ağırlıklı olarak durumun site ve apartman sakinleri ile site ve bina yöneticileri arasında olduğu gibi belediyeler ile mahalde yaşayan vatandaşlarında hasım oldukları görülmektedir. Olayın bir diğer tarafı ise Orman İdareleri olmakta özellikle kesilen ağacın orman ağacı olması sebebiyle izin prosedürü işletilmekte ve bu izin prosedürünün de hukuki açıdan değerlendirilmesi de bir başka konu olarak karşımıza çıkmaktadır. Çalışmanın temelini oluşturan hukuksal dayanaklar ise, bu konuya dair tartışmaya açılması gereken bir diğer husustur. Bu bağlamda özellikle 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu ve 6831 Sayılı Orman Kanunun önceliği konusunda kanunların yarışmasının mevcut hükümler ve hukukun genel prensipleri dahilinde irdelenmesi gerekmektedir. Çalışma da ayrıca İstanbul ilinde kent içi alanlarda ağaç kesilmesine dair incelenen yerel mahkeme kararları ve sonuçları da ayrıca değerlendirilerek sonuç ve öneriler sunulmaya çalışılacaktır.

Anahtar Kelimeler: Kent içi, ağaç, kesmek, Türk Ceza Kanunu

 

Legal Study on Cutting of Trees and Bushes in Urban Areas Outside Forests

Abstract

Turkish legislation on damages to trees and bushes includes separate regulations for trees and bushes in and outside forests. Implementation of the said legislation and regulations in cases of damage to trees and bushes in forests seems to have become settled, while uncertainties and problems are observed in the said implementation in cases of damage to trees and bushes outside forests, particularly those in urban areas. Our research revealed an increase in disputes and filings of lawsuits due to cutting of trees and bushes, particularly those in urban areas, both by owners and non-owners. Such disputes arise mostly between housing estate and building residents and managers of such estates and buildings, as well as municipal authorities and neighborhood residents. Another party to the said disputes is Forest Administrations, which applies a procedure of permission especially because the trees cut are forest trees, and evaluation of legal aspects of the said procedure is another issue that requires attention. The legal provisions on which this study is based are a different issue that should be brought into question. In this context, the competition of laws, particularly the Turkish Penal Code No. 5237 and Forest Law No. 6831, should be addressed in accordance with the current provisions and general principles of law. The study will address local court decisions about cutting of trees in urban areas of Istanbul, and try to draw conclusions and present suggestions.

Keywords

• -

Orman Sınırları Dışında, Kent İçi Alanlarda Ağaç ve Ağaççıkların Kesilmesinin Hukuki Olarak İncelenmesi

Abstract

Türk hukuk mevzuatında ağaç ve ağaççıkların zarar görmesi konusunda mevzuat incelendiğinde konunun orman sınırı içinde kalan ağaç ve ağaççıklar için özel bir düzenleme orman sınırı dışında kalan ağaç ve ağaççıklar için ayrı bir düzenleme yapıldığı görülmektedir. Orman sınırı içinde kalan ağaç ve ağaççıkların zarara görmesi esnasında mevzuat uygulamaları ve düzenlemelerin yerleşik hal aldığı görülmesine rağmen orman sınır dışında kalan ve özellikle kent içi alanlarda bulunan ağaç ve ağaççıkların zarar görmesi sonucundaki değerlendirmelerde belirsizlikler ve sorunlar olduğu anlaşılmaktadır. Özellikle kent içi alanlarda ağaç ve ağaççıkların gerek sahipleri gerekse sahibi olmayanlar tarafından kesilmesi neticesinde yaşanan tartışmalar ve bu durumun yargıya taşınmasında yapılan araştırma neticesinde artış olduğu gözlenmektedir. Çatışmanın tarafları irdelendiğinde ise ağırlıklı olarak durumun site ve apartman sakinleri ile site ve bina yöneticileri arasında olduğu gibi belediyeler ile mahalde yaşayan vatandaşlarında hasım oldukları görülmektedir. Olayın bir diğer tarafı ise Orman İdareleri olmakta özellikle kesilen ağacın orman ağacı olması sebebiyle izin prosedürü işletilmekte ve bu izin prosedürünün de hukuki açıdan değerlendirilmesi de bir başka konu olarak karşımıza çıkmaktadır. Çalışmanın temelini oluşturan hukuksal dayanaklar ise, bu konuya dair tartışmaya açılması gereken bir diğer husustur. Bu bağlamda özellikle 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu ve 6831 Sayılı Orman Kanunun önceliği konusunda kanunların yarışmasının mevcut hükümler ve hukukun genel prensipleri dahilinde irdelenmesi gerekmektedir. Çalışma da ayrıca İstanbul ilinde kent içi alanlarda ağaç kesilmesine dair incelenen yerel mahkeme kararları ve sonuçları da ayrıca değerlendirilerek sonuç ve öneriler sunulmaya çalışılacaktır.

Keywords

• Kent içi, ağaç, kesmek, Türk Ceza Kanunu

References

1. Açıkgöz, A.N., 2005. Türk Ceza Kanunu Tanıtım Gerekçeli – Karşılaştırmalı ve Açıklamalı Yeni Türk Ceza Kanunu, www.ceza-bb.adalet.gov. tr/makale/187.doc.
2. Açıkgözoğlu, M., 2000. Ceza Hukuku Açısından Teori ve Uygulamada Mağdur Kavramı, Adil Yayınevi, Ankara, 975-674-906-7.
3. Alacakaptan, U., 1975. Suçun Unsurları, A.Ü. Hukuk Fakültesi Yayınları, Sevinç Matbaası, No: 263, Ankara.
4. Albayrak, M., 2008. Şikayete Tabi Suçların Özellikleri Ve Bu Suçlara Bağlanan Hukuki Sonuçlar, TBB Dergisi. Sayı 77.
5. Artuk, M, E., A. Gökcen and C. Yenidünya, 2006. Ceza Hukuku Özel Bölümler, Turhan Kitapevi, Ankara, 975-6486-54-6.
6. Centel, N. B., 2001. Türk Ceza Hukuku’na Giriş, Beta Yayınevi, İstanbul, 975-486-636-8.
7. Demirbaş, T., 2005. Ceza Hukuku Genel Hükümler, Seçkin Yayınevi, Ankara, 975-020-09-26.
8. Dönmezer, S. and S. Erman, 1994. Nazari ve Tatbiki Ceza Hukuku, Cilt I, Beta Yayınevi, İstanbul

9. Dülger, M. V., 2005. 5237 Sayılı YTCK’da Kastın Unsurları ve Türleri, Özellikle Olası Kastın Değerlendirilmesi, Hukuk ve Adalet Eleştirel Hukuk Dergisi. Y: 2 S: 5, s.65–111.
10. Elvan, O.D., 2009. Orman İşgal ve Faydalanma Eylemi Üzerinde İncelemeler. Doktora Tezi, İstanbul Üniv., Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul, 251 s.
11. Ercan, İ., 2007. Ceza Hukuku, İkinci Sayfa Dizisi, İstanbul, 978-9944-322-44-X.
12. Erol, H., 2007. Gerekçeli, Açıklamalı ve İçtihatlı Yeni Türk Ceza Kanunu. ABC Hukuk. Ankara.
13. Günal,Y., 1967. Yetkili Merciin Emrini İfa, Ankara Üniversitesi Siyasal. Bilgiler Fakültesi Yayını, Ankara.
14. Hafızoğulları, Z., 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununda Fail, http://www.abchukuk.com/makale/ makale308.html.
15. İçel, K., F. Akıncı, İ. Özgenç, A. Sözüer, F. Mahmutoğlu and Y. Ünver, 2000. Yaptırım Teorisi, Beta Yayıncılık, İstanbul.
16. Konukcu, M., 2001. Ormanlar ve Ormancılığımız, Devlet Planlama Teşkilatı Yayını, No; 2630, Ankara., 975-19-2875-3.
17. Noyan, E., 2005. Ceza Mevzuatı Atıflı ve Notlu, Adil Yayınevi, Ankara, 975-9041-00-6.
18. Oğuzman, K. and N. Barlas, 2003. Medeni Hukuk., Beta Yayınevi, Kırklareli.
19. Önder, A., 1992. Ceza Hukuku Dersleri, Filiz Kitapevi, İstanbul.
20. Özgenç, İ., 2005. Türk Ceza Kanunu Gazi Şerhi, Seçkin Yayınevi, Ankara, 975-02-0054-3.
21. Sarıtaş, E., 2008. Mala Zarar Verme Suçu. İstanbul Barosu Dergisi. 82 (1), 2008.
22. Toroslu, N., 1988. Ceza Hukuku, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Yayınları, Ankara.
23. Toroslu, N., 1994. Ceza Hukuku, Savaş Yayınları, Ankara.
24. Yılmaz, Z., 2004. Yeni Türk Ceza Kanunu, Gerekçe ve Tutanaklarla, Seçkin Yayıncılık, Ankara, 975-347-868-2.
25. Zevkliler A., 1986. Medeni Hukuk, Dicle Üniversitesi Hukuk Fakültesi Yayınları 5, Diyarbakır. Sf. 72-73.