TÜRKİYE’DEKİ YENİLİKÇİ ÖRGÜTLERİ ARTTIRABİLMEK İÇİN, EĞİTİM SİSTEMİNE İNOVASYON KAVRAMI ÜZERİNDEN BİR BAKIŞ VE ÇÖZÜM ÖNERİLERİ

Abstract

Amaç- Bu araştırmanın amacı; endüstri 4.0 bağlamında dijital dönüşüm dinamiklerinin temelini oluşturan inovasyonel bakış açısının, Türkiye’deki örgüt yapısına etkileri ile Türkiye’nin inovasyon ve rekabetçilik endekslerindeki sıralamasının eğitim sistemindeki eksik noktalarla ilişkisinin incelenmesidir.

Metodoloji- Araştırmanın metodolojisi; çalışmanın genel amacına yönelik kavramlarla ilgili alan yazındaki yurtiçi ve yurtdışı kaynaklarda yer alan literatürün taranmasıyla elde edilen bilgilerin, sentezlenerek yorumlanmasına dayandırılmıştır.

Bulgular- Alan yazın incelenmesiyle, dünya geneline göre ülkemizdeki yenilikçi örgüt yapılarının kısıtlı sayıda kalması ve ülkelerarası inovasyon endeks sıralamasında alt sıralarda yer alması, buna bağlı olarak da inovatif performans sergileyemeyen örgütlerin varlığı, eğitim sistemindeki eksik noktalarla temellendirilmesidir. Eğitim sistemindeki eksiklik ya da sorunların; iş dünyasında endüstri, toplum ve insan etkileşimi bağlamındaki etkilere yansıması sonucunda yenilikçi örgütlerin azlığına işaret ettiği de ayrıca tespit edilmiştir.

Sonuç- Türkiye’nin inovasyon ve rekabetçilik endekslerindeki sıralamasının eğitim sistemindeki mevcut zayıflıkları açıklığa kavuşturmak için bir bütün olarak toplumun içinde daha stratejik ve endüstriyel yaklaşımın başarılarının gerekliliğini teşvik etmeyi mümkün kılarak, etkili yaklaşımlar ve planlanmış eylemlerle uygulanabilmesine endüstri 4.0 uygulamalarının rehberlik edeceği düşünülmektedir.

Keywords

• Dijital Dönüşüm Dinamikleri,Eğitim Sistemi,Endüstri 4.0,İnnovasyon,Yenilikçi Örgüt

IN ORDER TO INCREASE INNOVATIVE ORGANIZATION IN TURKEY, THE CONCEPT OF INNOVATION THROUGH TRAINING SYSTEMS AND SOLUTIONS AN OVERVIEW

Abstract

Purpose- The purpose of this research; 4.0 In the context of industry dynamics underlying the digital transformation of inovasyonel perspective, the effects on innovation and competitiveness index in Turkey organizational structure of the education system in order to examine the relationship between missing the point.

Methodology- The methodology of the research; is based on synthesized interpretation of the information obtained by searching the literatures of domestic and foreign sources in the field related to the general purpose of the study.

Findings- The relevant literature is examined based on the fact that the existence of organizations with limited innovative organization structures in the country and subordination in the order of international innovation index according to the world in general and the organizations that can not exhibit innovative performance accordingly are based on the missing points in the education system. The lack of education system and the problems; It has also been determined that the business world has pointed to the lack of innovative organizations as a result of its impact on the context of industry, society and human interaction.

Conclusion- Turkey's current weaknesses in the education system in order to clarify the innovation and competitiveness index; it is envisaged that industry 4.0 implementations will be able to guide the implementation of effective approaches and planned actions, making it possible to encourage the need for more strategic and industrial approaches within society as a whole.

Keywords

• Digital transformation dynamics,education system,industry 4.0,innovation,innovative organization

References

1. ACATTECH (2013). Recommendations for implementing the strategic initiative Industrie 4.0. German National Academy of Science and Engineering.
2. Açan, T. (2004). Process and success factors of innovation in Turkish-German joint ventures. (Unpublished Master Thesis), I.T.U. Institute of Science and Technology, İstanbul.
3. Adıgüzel, M. (2011). Uluslararası rekabet gücü: belirli faktörler ve ölçülmesi, Türkiye bağlamında bir değerlendirme. Ankara: Nobel Yayıncılık.
4. Arıkan C. (2003). Ulusal inovasyon sistemi: kavramsal çerçeve Türkiye incelemesi ve ülke örnekleri. Tüsiad Yayınları.
5. Arpacı, İ. (2009). Technological innovation model for public sector. (Unpublished Master Thesis), Orta Doğu Teknik Universty, Institute of Science and Technology, Ankara.
6. Aslan, K. (2004). Küreselleşmenin eğitim boyutu. Ege Eğitim Dergisi,vol. 5, pp.1-5.
7. Aybars, H. (2016). Dijital evrim ile endüstri 4.0. BT Haber Dergisi, vol. 1076, pp. 17-24.
8. Balay, R. (2004). Küreselleşme, bilgi toplumu ve eğitim. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, vol.37, no.2, pp.61-82.

9. Casper, S. & Waarden, F. (2005). Innovation and institutions: a programmatic study. Cheltenham, UK.
10. Çeliktaş, M.S., Sonlu, G., Özgel, S. & Atalay, Y. (2015). Endüstriyel devrimin son sürümünde mühendisliğin yol haritası. TMMOB Makina Mühendisleri Odası Mühendis ve Makine Dergisi, vol. 56, no. 662, pp24-34.
11. Çetin, O.U. (2015). Küreselleşmenin eğitimin farkli boyutlari üzerindeki etkileri. Çağdaş Yönetim Bilimleri Dergisi, vol 1, no.1, pp. 1-19.
12. Çınar H., Döngel N. & Söğütlü C. (2009). A case study of technical and vocational education in Turkey. Procedia Social and Behavioral Sciences vol.1, pp.160–167.
13. Dağlı, A. (2007). Küreselleşme Karşısında Türk Eğitim Sistemi. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, vol.9, pp.1-19.
14. Dikkaya, M. & Özyakışır, D. (2006). Küreselleşme ve Bilgi Toplumu: Eğitimin Küreselleşmesi ve Neo-Liberal Politikaların Etkisi. Uluslararası İlişkiler Dergisi, vol.3, no.9, pp.151-172.
15. Ege, B. (2014). 4. endüstri devrimi kapıda mı? Bilim ve Teknik Dergisi, vol.558, pp.27-29.
16. EKOIQ (2014). Akıllı yeni dünya: dördüncü sanayi devrimi. EKOIQ Dergisi Özel Eki.
17. Ersoy, A.R. (2016). Endüstri 4.0 sürecinde neredeyiz? Endüstri 4.0 Platformu. http://www.endustri40.com/endustri-4-0-surecinde-neredeyiz/
18. Hobikoğlu, E.H. (2009). Yeni ekonomide inovasyon ve sürdürülebilir rekabetin yarattığı katma değerin bilgi toplumunda etkisi. (Yayınlanmamış Doktora Tezi), İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
19. KAYSO (2015). Sanayi 4.0: akıllı üretim geliyor. Kayseri Sanayi Odası Bilgi Dergisi, vol. 107, pp. 36-45.
20. Luecke R. (2008). Managing Creativity and Innovation. Harvard Business School Pres.
21. Looney J. W. (2009). Assessment and innovation in education. OECD Education Working Papers, No. 24, OECD Publishing. http://dx.doi.org/10.1787/222814543073
22. OECD (2012). PISA 2012 results in focus: what 15-year-olds know and what they can do with what they know. https://www.oecd.org/pisa/keyfindings/ pisa-2012-results-overview.pdf
23. Özdemir, S.M. (2011). Toplumsal değişme ve küreselleşme bağlaminda eğitim ve eğitim programlari: kavramsal bir çözümleme. Ahi Evran Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, vol.12, no.1, pp.85-110.
24. Patrinos H.A. & Psacharapoulos, G. (2011). Education; past, present and future global challenges. Policy Research Working Paper 5616, The World Bank Human Development Network Education Team.
25. Satı- Ecevit, Z. (2013). İnovasyonu Yönetmede Kesitler. Ankara: Nobel Yayınları.
26. Schilling, M.A. (2005). Strategic Management of Technological Innovation. New York: McGraw-Hill Publishers.
27. Seyrek, A.G. (2015). Endüstri 4.0 için yol haritası. Endüstri 4.0 platformu 31 Aralık 2015, http://www.endustri40.com/endustri-4-0-uygulama-icin-yol- haritasi/
28. SIEMENS (2015). Endüstri 4.0 yolunda. Siemens Türkiye.
29. Şengün M., (2009). Süreç inovasyonunun verimliliğe etkisi: bir uygulama. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
30. Şimşek, T. (2016). Endüstri 4.0 ile geleceğe bakış ve beklentiler. Endüstri 4.0 platformu. http://www.endustri40.com/endustri-4-0-ile-gelecege- bakis-ve-beklentiler/
31. Taghizadeh, K. & Keser, G. (2015). Dördüncü sanayi devrimi: yarının fabrikaları neye benziyor? Taşıt Araçları Yan Sanayicileri Derneği Dergisi, vol.84, pp. 68-70.
32. Toffler, A. (2008). Üçüncü Dalga. İstanbul: Koridor Yayıncılık.
33. TÜBİTAK (2016). Ar-Ge reform paketi tanitim toplantisi yapildi. Türkiye Bilimsel ve Teknolojik Araştırmalar Merkezi. https://www.tubitak.gov. tr /tr/haber/ar-ge-reform-paketi-tanitim-programi-yapildi
34. Tsai, K. (2005). R&D productivity and firm size: a nonlinear examination. Technovation, vol.25, no.7, pp. 795-803.
35. Yazıcı, E. (2010). Dönüşen İş Kültürü: İlkçağdan Sanayi Ötesi Topluma. Ankara: A-Kitap Yayınları.
36. Yılmaz, A. (2014). Almanya ve endüstri 4.0. Moment Dergisi, pp 70.