ABSTRACT
The most important question in today’s Syria is how the nation will be rebuilt in the post-Assad era. Syria, which has failed to seal the concept of ‘nation,’ including the Assad era, is a matter of questioning as to what kind of narrative it will present for the post-Assad era. The unity that was achieved in opposition to the Assad regime, has given way to uncertainty with the overthrow of the regime, becoming the scene of a narrative struggle between different groups. As a matter of fact, the war that is about to end in the field is giving way to a narrative struggle. In this direction, the battlefield is becoming an area where the one who presents an accurate narrative can win, not the one who has the superiority of arms and troops. Setting off with Ricoeur and his narrative theory, the article inquires to understand how Syria was not able to introduce a generally accepted narrative in past experiences. While the narrative focuses on bringing together all components of a society on a common ground for the sake of building a collective identity, it is seen that Syria has seized the opportunity to present an inclusive narrative today, even though the exact opposite practices have been implemented in the past.
Key words: Narrative, Syria, Nation, Identity, Civil war.
Jel Classification: F50, N40
ÖZET
Günümüz Suriye’sinde merak edilen en önemli soru, Esad sonrası dönemde ulusun yeniden inşasının nasıl gerçekleşeceği meselesidir. Elli yıldır hüküm süren Esad yönetimi de dâhil olmak üzere ‘ulus’ kavramının içini doldurmayı başaramayan Suriye, Esad sonrası dönem için nasıl bir anlatı ortaya koyacağı merak konusudur. Epey bir süredir devam eden iç-savaş zarfında Esad rejimine muhalefet ekseninde sağlanan birlik, rejimin devrilmesiyle beraber yerini, farklı kesimlerin anlatı mücadelesine bırakmıştır. Sahada bitmek üzere olan sıcak çatışma ve savaş hali yerini anlatı mücadelesine bırakmaktadır. Bu doğrultuda artık silah ve asker üstünlüğü olanın değil, doğru ve güçlü bir anlatı ortaya koyanın kazanabileceği bir alan haline gelmektedir. Ricoeur’un anlatı teorisinden yola çıkarak çalışma bugüne değin Suriye’de genel kabul gören bir anlatının neden gerçekleşmediği hususuna değinmektedir. Anlatı merkezinde kolektif kimlik inşası adına toplumun tüm bileşenlerini ortak bir paydada buluşturulması esası gözetilirken, Suriye’de tarihsel süreçte tam tersi uygulamaların gerçekleştiği görülmekle beraber, günümüzde kapsayıcı bir anlatı ortaya koyma fırsatsını yakaladığı görülmektedir.
Anahtar kelimeler: Anlatı, Suriye, Ulus, Kimlik, İç savaş.
Jel Sınıflandırma: F50, N40
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Politika ve Yönetim (Diğer) |
| Bölüm | Makaleler |
| Yazarlar | |
| Erken Görünüm Tarihi | 1 Temmuz 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 30 Haziran 2025 |
| Gönderilme Tarihi | 6 Nisan 2025 |
| Kabul Tarihi | 30 Nisan 2025 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Cilt: 8 Sayı: 1 |

Journal of Business, Innovation and Governance Creative Commons Atıf-Gayri Ticari 4.0 Uluslararası Lisansı ile lisanslanmıştır.