The relationship between the frequency and severity of postpartum diastasis recti abdominis with the density of striae gravidarum

Abstract

Aims: This study aims to evaluate how the presence and severity of striae gravidarum (SG) affect the frequency and severity of postpartum diastasis recti abdominis (none/mild/severe). Methods: This study included 107 patients who underwent caesarean section for various indications and were examined for diastasis recti during postpartum outpatient clinic visits. SG was scored according to the Davey scoring system and interrectal distances were measured by ultrasonography during postpartum outpatient clinic visits and evaluated for diastasis recti at postpartum weeks 3-6. Results: Patients who scored 0 points according to the Davey score, indicating the absence of striae, were excluded from the study. Patients in the mild and severe groups were then compared in terms of DRG 1 and DRG 2. It was observed that the groups were homogeneously distributed. A significant difference (p<0.001) was found in terms of the supra-umblic interrectal distance (DRG 1) between the mild striae group (Davey score 1–2) and the severe striae group (score ≥3). When evaluated in terms of subumbilical interrectal distance (DRG 2), a significant difference was observed between the groups (p=0.003). The findings indicate that increasing striae density correlates with greater interrectal distance, placing patients at higher risk of diastasis recti. Conclusion: The SG score can be utilized as a predictive tool to determine the likelihood of diastasis recti occurring during pregnancy. Furthermore, this study could contribute to understanding the pathogenesis of both SG and diastasis recti by examining collagen and fascia tissue samples in larger patient populations.

Keywords

• Striae gravidarum
• diastasis recti
• postpartum diastasis recti abdominis
• postpartum complications
• striae gravidarum severity

Stria gravidarum yoğunluğu, postpartum diastazis rekti abdominis sıklık ve şiddetiyle ilişkili midir?

Abstract

ÖZET AMAÇ: Disfonksiyonel fibroblastlar, hem Stria Gravidarum hem de Diastasis Rekti Abdominis histopatogenezinden sorumlu olabilecek ortak noktadır. Bu bilimsel gerçeklikten yola çıkarak; Stria Grivadarum varlığının, şiddetiyle (yok/hafif/ciddi) orantılı olarak, Postpartum Diastazis Rekti Abdominis’in sıklığını ve şiddetini nasıl etkilediğini değerlendirmek, çalışmamızın ana gerekçesini oluşturmaktadır GEREÇ VE YÖNTEM: Bu çalışma Mart 2021-2022 tarihleri arasında kadın hastalıkları ve doğum servisine yatışı yapılan ve çeşitli nedenler ile sezeryan ile doğumu gerçekleştirilmiş, doğum sonrası poliklinik kontrollerinde diastazis rekti muayenesi de yapılan olguları kapsamaktadır. Gebelerde Davey skorlama sistemine göre stria gravidarum puanlaması yapılmış ve doğum sonrası 3-6. aylarda poliklinikte interrektal mesafeler ölçülerek diastazis rekti açısından değerlendirme yapılmıştır. BULGULAR: Davey skoruna göre 0 puan alan yani striası bulunmayan hastalar dışarıda bırakılarak hafif ve ağır gruptaki hastalar dra1 ve dra 2 açısından karşılaştırıldı. Davey skoru 1-2 olan Hafif strialı grup ile skor 3 ve daha yüksek olan ağır strialı grup arasında umblikus üstü interrektal mesafe (dra1) açısından grupların homojen dağıldığı ve (p=0,001) anlamlı fark olduğu görüldü. Umblikus altı interrektal mesafe (dra2) açısından değerlendirildiğinde ise yine grupların homojen dağıldığı (p=0,014) ve gruplar arasında anlamlı fark olduğu görüldü. Bu verilerden yola çıkılarak stria yoğunluğu arttıkça interrektal mesafenin de artacağı ve diastazis rekti açısından hastanın daha riskli grupta yer alabileceği beklenmektedir. SONUÇ: Gebelik döneminde oluşan diastazis rektinin kalıcı olup olmayacağını ön görmede stria gavidarumun skoru klavuz olarak görülebilir. Ayrıca bu çalışma daha geniş hasta gruplarında ve fasya doku örneklerinde çalışılan kollajen ile desteklendiğinde stria gravidarum ve diastazis rekti patogenezine ışık tutabilecektir.

Keywords

• diastazis rekti
• stria gravidarum
• sezeryan

References

1. Chang AL, Agredano YZ, Kimball AB. Risk factors associated with striae gravidarum. J Am Acad Dermatol. 2004;51(6):881-885. doi:10. 1016/j.jaad.2004.05.030
2. Salter SA, Kimball AB. Striae gravidarum. Clin Dermatol. 2006;24(2):97-100. doi:10.1016/j.clindermatol.2005.10.008
3. Sodhi VK, Sausker WF. Dermatoses of pregnancy. Am Fam Physician. 1988;37(1):131-138.
4. Peeters E, De Hertogh G, Junge K, Klinge U, Miserez M. Skin as marker for collagen type I/III ratio in abdominal wall fascia. Hernia. 2014;18(4): 519-525. doi:10.1007/s10029-013-1128-1
5. Barbosa S, de Sá RA, Coca Velarde LG. Diastasis of rectus abdominis in the immediate puerperium: correlation between imaging diagnosis and clinical examination. Arch Gynecol Obstet. 2013;288(2):299-303. doi:10. 1007/s00404-013-2725-z
6. Turan V, Colluoglu C, Turkyilmaz E, Korucuoglu U. Prevalence of diastasis recti abdominis in the population of young multiparous adults in Turkey. Ginekol Pol. 2011;82(11):817-821.
7. Blotta RM, Costa SDS, Trindade EN, Meurer L, Maciel-Trindade MR. Collagen I and III in women with diastasis recti. Clinics (Sao Paulo). 2018;73:e319. doi:10.6061/clinics/2018/e319
8. Szczęsny W, Szczepanek J, Tretyn A, Dąbrowiecki S, Szmytkowski J, Polak J. An analysis of the expression of collagen I and III genes in the fascia of obese patients. J Surg Res. 2015;195(2):475-480. doi:10.1016/j.jss.2015.01.005

9. Franz MG. The biology of hernia formation. Surg Clin North Am. 2008; 88(1):1-15-vii. doi:10.1016/j.suc.2007.10.007
10. Henriksen NA, Yadete DH, Sorensen LT, Agren MS, Jorgensen LN. Connective tissue alteration in abdominal wall hernia. Br J Surg. 2011; 98(2):210-219. doi:10.1002/bjs.7339
11. Rosch R, Junge K, Knops M, Lynen P, Klinge U, Schumpelick V. Analysis of collagen-interacting proteins in patients with incisional hernias. Langenbecks Arch Surg. 2003;387(11-12):427-432. doi:10.1007/s00423-002-0345-3
12. Wolwacz Júnior I, Trindade MRM, Cerski CT. The collagen in transversalis fascia of direct inguinal hernia patients treated by videolaparoscopy. Acta Cirúrgica Brasileira. 2003;18:196-202. doi:10. 1590/S0102-86502003000300006
13. Borges FdS, Valentin EC. Tratamento da flacidez e diástase do reto-abdominal no puerpério de parto normal com o uso de eletroestimulação muscular com corrente de média freqüência–estudo de caso. Rev Bras Fisioter Dermato-Funcional. 2002;1(1):1-8.
14. Dogan A, Ertas IE, Uyar I, et al. Preoperative association of abdominal striae gravidarum with intraabdominal adhesions in pregnant women with a history of previous cesarean section: a cross-sectional study. Geburtshilfe Frauenheilkd. 2016;76(3):268-272. doi:10.1055/s-0042-101545
15. Xu X, Rivkind A, Pappo O, Pikarsky A, Levi-Schaffer F. Role of mast cells and myofibroblasts in human peritoneal adhesion formation. Ann Surg. 2002;236(5):593-601. doi:10.1097/00000658-200211000-00009
16. Cakir Gungor AN, Oguz S, Hacivelioglu S, et al. Predictive value of striae gravidarum severity for intraperitoneal adhesions or uterine scar healing in patients with previous caesarean delivery. J Matern Fetal Neonatal Med. 2014;27(13):1312-1315. doi:10.3109/14767058.2013.856876
17. Mitts TF, Jimenez F, Hinek A. Skin biopsy analysis reveals predisposition to stretch mark formation. Aesthet Surg J. 2005;25(6):593-600.
18. Kapadia S, Kapoor S, Parmar K, Patadia K, Vyas M. Prediction of perineal tear during childbirth by assessment of striae gravidarum score. Int J Reproduction, Contraception, Obstet Gynecol. 2016;3(1):208-212.
19. Farahnik B, Park K, Kroumpouzos G, Murase J. Striae gravidarum: risk factors, prevention, and management. Int J Womens Dermatol. 2017; 3(2):77-85. doi:10.1016/j.ijwd.2016.11.001
20. Wierrani F, Kozak W, Schramm W, Grünberger W. Attempt of preventive treatment of striae gravidarum using preventive massage ointment administration. Wien Klin Wochenschr. 1992;104(2):42-44.