Traditional arts play a significant role in cultural identity transmission by serving as a bridge between the past and the present. In contrast, new media art emerges as a powerful means of expression that reinterprets artworks through the opportunities of the digital age and extends toward the future. In recent years, rapid technological transformation has led to profound changes in the art world—not only on a technical level but also in terms of representation, meaning, and modes of transmission. This study explores the relationship between traditional arts and new media art, focusing particularly on the art of çini (traditional Turkish tilework), and evaluates this transformation through the perspectives of traditional artists. The research is based on in-depth interviews conducted with 15 artists who are both practitioners of tile art and experienced in new media. The study analyzes how these artists position new media art as a tool for expression and dissemination, and examines their acceptance, critiques, and relationships with cultural values. The findings indicate that artists have developed diverse attitudes toward digital technologies. Many view digitalization as an opportunity for the preservation, visibility, and transmission of cultural heritage. The ability to share artworks globally through digital platforms and to foster intercultural interaction is seen positively. Notably, younger artists tend to embrace new media tools as an integral part of their creative processes.
Geleneksel sanatlar, toplumların geçmişle bugün arasında kültürel bir köprü kurarak kimlik aktarımında önemli bir rol üstlenmektedir. Buna karşılık, yeni medya sanatı sanat eserlerini dijital çağın imkânlarıyla yeniden yorumlayan ve geleceğe uzanan etkili bir ifade alanı olarak öne çıkmaktadır. Son yıllarda teknolojide yaşanan hızlı dönüşüm, sanat dünyasında yalnızca teknik değil; aynı zamanda temsil, anlam ve aktarım biçimlerinde de köklü değişimlere neden olmuştur. Bu bağlamda hazırlanan bu çalışma, geleneksel sanatların yeni medya sanatıyla ilişkisini, özellikle çini sanatı özelinde ele almakta ve bu süreci geleneksel sanatçılar üzerinden değerlendirmektedir. Araştırma hem çini sanatıyla uğraşan hem de yeni medya deneyimine sahip 15 sanatçıyla yapılan derinlemesine görüşmelere dayanmaktadır. Çalışmada, sanatçıların yeni medya sanatını bir ifade ve yayılma aracı olarak nasıl konumlandırdıkları; bu alana dair kabul ve eleştirileri ile kültürel değerlerle ilişkileri analiz edilmiştir. Elde edilen veriler, sanatçıların dijital teknolojilere yönelik farklı tutumlar geliştirdiğini göstermektedir. Pek çok sanatçı dijitalleşmeyi kültürel mirasın korunması, görünürlük ve aktarım açısından bir fırsat olarak görmekte; dijital platformlar aracılığıyla eserlerin uluslararası düzeyde paylaşılmasını ve kültürler arası etkileşimi olumlu değerlendirmektedir. Özellikle genç kuşak sanatçılar, yeni medya araçlarını üretim süreçlerinin doğal bir parçası olarak benimsemektedir.