İnsan, hem dinsel hem de bilimsel kodlamalar ışığında en yüksek varlık olarak kabul edilir. İnsanın ürettikleriyle ve kurduğu sistemli medeniyetle kendini ispat ettiği düşünülmektedir. Ancak dünyanın geldiği son nokta göz önünde bulundurulduğunda, bu iddialara şüpheyle yaklaşmak gerektiğinin vurgulanma zorunluluğu ağır bir yük gibi sırtımıza biniyor. Çünkü büyük bir teveccühle bahsedilen insan türünün, yine büyük bir şaşkınlıkla karşılanan “vahşi” bir yaşamın baş aktörü olma özelliği de açıkça devam etmektedir. Yüzyıllar önce büyük filozof Aristoteles tarafından erdem ve mutluluk reçetesi hazırlanmış olan insanın, hala bu rehberliği anlayamamış olması, dünya adına oldukça üzüntü vericidir. Bu çalışma, Aristoteles’in erdem kuramını aktarma ve akabinde modern insanın bu kuram çerçevesinde davranış değişikliğine gitmesi gerektiğinin altını çizme misyonuyla yeni bir yol açma gayesi taşımaktadır.