Bu çalışma, Adam Smith, David Ricardo, Thomas Malthus ve John Stuart Mill’ in ekonomik büyümeye ilişkin görüşlerini, kuramsal arka planı ve temel yaklaşımları çerçevesinde incelemektedir. Klasik iktisatçılar, ekonomik büyümeyi sermaye birikimi, iş gücü verimliliği, nüfus dinamikleri ve piyasa yapıları ile ilişkilendirerek açıklamaktadır. Adam Smith, tasarruf ve yatırımı büyümenin motoru olarak görürken, iş bölümü ve üretken emeğin sermaye birikimini desteklediğini savunmaktadır. David Ricardo, tarımda azalan verimler yasasına dayalı olarak kâr oranlarındaki düşüşün büyümeyi sınırladığını, gelir dağılımının ise ekonomik büyüme sürecinde belirleyici olduğunu belirtmektedir. Thomas Malthus ise nüfus artışının gıda arzını aşması durumunda ekonomik büyümenin sürdürülemez hale geleceğini savunmakta, ayrıca etkin talep eksikliğinin krizlere yol açabileceğini öne sürerek talep yönlü büyüme yaklaşımını öne sürmektedir. John Stuart Mill ise sürekli büyüme anlayışını sorgulayarak durağan durumu ekonomik ve ahlaki bir olgunluk evresi olarak değerlendirmektedir. Mill’e göre maddi büyümenin sınıra ulaşması, insani ve toplumsal gelişmenin önünü açacaktır. Bu çerçevede çalışmada klasik büyüme teorilerinin sadece ekonomik değil, sosyal ve kültürel boyutlarıyla da ele alındığı ve modern büyüme teorilerine önemli bir zemin oluşturduğu sonucuna ulaşılmıştır.
This study examines the their views on economic growth theories of Adam Smith, David Ricardo, Thomas Malthus, and John Stuart Mill by analyzing their fundamental approaches, historical contexts, and theoretical contributions. The classical economists regarded economic growth as a function of capital accumulation, labor productivity, population dynamics, and market structures. Adam Smith emphasized the role of capital accumulation, productive labor, and the division of labor as drivers of economic expansion, highlighting the significance of savings and investments. David Ricardo, while building upon Smith’s framework, introduced the concepts of diminishing returns in agriculture and income distribution among social classes, arguing that rising land rents would eventually suppress profit rates and slow growth. Thomas Malthus contributed with his population theory, asserting that uncontrolled population growth would outpace food production, leading to falling wages and social distress unless restrained. Moreover, Malthus highlighted the importance of effective demand and wealth accumulation for sustained growth. John Stuart Mill introduced a more philosophical and social dimension to growth theory by questioning the desirability of perpetual growth. He proposed the idea of a “stationary state” not as a failure but as a mature phase of economic development where human, moral, and cultural progress would flourish. Collectively, these thinkers laid the foundation for modern economic growth theory by discussing not only the mechanisms but also the boundaries and consequences of economic expansion. Their ideas continue to influence debates on sustainability, inequality, and the role of economics in society.