Teknolojik gelişmelerin sonucu olarak platform temelli istihdam biçimlerinin yaygınlaşması, klasik çalışma ilişkilerinin yapısal niteliğini dönüştürmekte ve bu dönüşüm vergi sistemlerinin işleyişini doğrudan etkilemektedir. Gelir vergisi sistemleri; düzenli gelir elde edilmesi, kayıtlı istihdam ve işverene sorumluluk yükleyen tahsil mekanizmaları üzerine inşa edilmiştir. Ancak; değişen istihdam biçimleri neticesinde ortaya çıkan gig ekonomisinde; gelir parçalı olarak ve süreksiz bir biçimde, genellikle işveren aracılığı olmadan ve işverene doğrudan bağımlı olmaksızın dijital platformlar üzerinden elde edilmektedir. Geleneksel vergilendirme sistemlerine aykırılık teşkil eden bu durum, gelirin hukuki niteliğinin belirlenmesi, mükellefiyetin tespiti ve verginin tahsil edilmesi bakımından mevcut vergilendirme rejimleri ile yeni iş görme biçimleri arasında yapısal bir uyumsuzluk meydana getirmektedir. Bu çalışma, teknolojik gelişmeler ile çalışma ilişkilerindeki dönüşümün vergi sisteminin kurumsal tasarımı arasındaki ilişkiyi gig ekonomisi çerçevesinde değerlendirmektedir. Klasik çalışma ilişkilerine dayalı vergilendirme yapısı, platform temelli gig çalışma yapısı karşısında sınırlı uyum kapasitesine sahiptir. Sonuç olarak bu çalışma; gig ekonomisinin mevcut vergilendirme rejiminin tahsil mekanizmaları ile tam olarak örtüşmediğini ve bu durumun vergilendirme kapasitesini zorladığını ileri sürmektedir. Bu nedenle gig ekonomisinde elde edilen ücretlerin vergilendirilmesine ilişkin tartışmaların teknik düzenlemelerin ötesinde vergi sisteminin kurumsal tasarımını kapsayacak şekilde değerlendirilmesi gerektiği vurgulanmıştır.
The widespread adoption of platform-based employment models as a result of technological developments is transforming the structural nature of employment relations and directly affecting the functioning of tax systems. Income tax systems have traditionally been built upon regular income generation, registered employment, and collection mechanisms in which responsibility is mediated through the employer. However, as a result of changing forms of employment, the gig economy is characterized by income that is fragmented and discontinuous, and that is generally earned through digital platforms without employer intermediation or direct dependency. This situation, which contradicts traditional taxation systems, creates a structural mismatch between existing taxation regimes and new forms of work in terms of determining the legal nature of income, identifying tax liability, and collecting taxes. This study examines the relationship between technological developments, the transformation of employment relations, and the institutional design of the tax system within the framework of the gig economy. It argues that the taxation structure based on the classical employment model has limited capacity to adapt to platform-based and fragmented income-generation models. As a result, the study suggests that the gig economy does not fully align with the collection mechanisms of existing taxation regimes and that this situation challenges the capacity of taxation systems. Therefore, debates on the taxation of income earned within the gig economy should be evaluated not only in terms of technical regulations but also with regard to the institutional design of the tax system.