Sezon öncesi hazırlık çalışmalarının genç voleybolcuların seçilmiş performans parametrelerine etkisi

Abstract

Bu çalışmada genç voleybolcularda, sezon öncesi hazırlık döneminde uygulanan 8 haftalık kuvvet antrenman programının sürat, çeviklik, dikey sıçrama ve maksimum oksijen tüketim kapasitesine etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışma grubuna İstanbul Büyükşehir Belediye Spor Kulübünden 20 sporcu gönüllülük esasına dayalı dahil olmuştur. Yaş, boy, kilogram ve vücut kitle indeksi özelliklerini belirlemeye yönelik demografik bilgi formu uygulanmış olup araştırmada 20 metre sürat testi, T çeviklik, dikey sıçrama ve maksimum aerobik sürat belirleme testlerinden, aralıklı fitness koşu testi (30-15IFT) yapılmıştır. Araştırmanın, İstanbul Gelişim Üniversitesi Rektörlüğü Etik Kurul Başkanlığı 2022-16-33 no’lu karar ile uygun olduğuna karar verilmiştir. Çalışmada nicel araştırma yöntemlerinden deneysel yöntemin, tek grup öntest-sontest deseni uygulanmıştır. Araştırma verilerinin analizi SPSS 24.0 programı kullanılmış olup verilerin normal dağıldığından dolayı Shapiro Wilk testlerine, çarpıklık ve basıklık değerlerinin belirlenmesi standart hataya bölünmesi sonucu elde edilen oranlara göre değerlendirilmiştir. Yapılan değerlendirmeler sonrasında verilerin normal dağıldığı görülüp iki bağımlı grubun karşılaştırılmasında eşleştirilmiş T testi kullanılmıştır. İki bağımlı grubun karşılaştırılmasında eşleştirilmiş T testi kullanılmış olup, normal dağılım göstermeyen gruplarda nonparametrik testlerden Wilcoxon Ranks testi uygulanmıştır. Araştırma sonuçlarına göre dikey sıçrama ve sürat değerlendirildiğinde istatistiksel olarak anlamlı farklılık ortaya çıkmıştır (p<0,000). Sürat ve dikey sıçrama performansı için sezon başı antrenmanların 5 ile 8 haftadan daha fazla olmasına gerek olmadığı ortaya çıkmıştır.

Keywords

• Çeviklik
• Dikey Sıçrama
• Oksijen Tüketimi

The effect of pre-season preparation works on selected performance parameters of young volleyball players

Abstract

The aim of this study is to examine the effects of the 8-week strength training program applied before the season on the speed, agility, vertical jump and maximum oxygen consumption capacity of young volleyball players. 20 athletes from Istanbul Metropolitan Municipality Sports Club participated in the study group voluntarily. Demographic information form was applied to determine age, height, kilogram and body mass index characteristics, and in the research, 20 meters speed test, T agility, vertical jump and maximum aerobic speed determination tests, intermittent fitness running test (30-15IFT) were applied. It has been decided that the research is appropriate with the decision numbered 2022-16-33 of the Ethics Committee of the Presidency of Istanbul Gelişim University. In the study, one group pretest-posttest design of the experimental method, one of the quantitative research methods, was applied. Analysis of the research data, SPSS 24.0 program was used and since the data were normally distributed, Shapiro Wilk tests were evaluated according to the ratios obtained by dividing the skewness and kurtosis values by the standard error. After the evaluations, it was seen that the data were normally distributed, and the paired T test was used to compare the two dependent groups. Paired T-test was used to compare two dependent groups, and Wilcoxon Ranks test, one of the nonparametric tests, was applied to groups that did not show normal distribution. According to the results of the research, there was a statistically significant difference when vertical jump and speed were evaluated (p<0.000). It has been revealed that for speed and vertical jump performance, it is not necessary to have more than 5 to 8 weeks of training at the beginning of the season.

Keywords

• Agility
• Consumption Oxygen
• Vertical Jump

References

1. Akyüz Ö. (2017). Müsabaka Dönemindeki Futbolcularda Sekiz Haftalık Antrenmanın Bazı Fiziksel Uygunluk Parametreleri Üzerine Etkisi. Gaziantep Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 2 (1) , 85-95.
2. Bompa, T.O. (2003). Antrenman Kuramı ve Yöntemi, Bağırgan Yayınevi, Ankara
3. Baron, J., Bieniec, A., Swinarew, AS., Gabryś, T. ve Stanula, A. (2020). Effect of 12-Week Functional Training Intervention on the Speed of Young Footballers. International Journal of Environmental Research and Public Health, 17(1), 160.
4. Buchheit, M., (2008). The 30-15 intermittent fitness test: accuracy for individualizing interval training of young intermittent sport players. The Journal of Strength & Conditioning Research, 22(2):365-374.
5. Buchheit, M., Al Haddad, H., Millet, GP., Lepretre, PM., Newton, M. ve Ahmaidi, S. (2009). Cardiorespiratory and cardiac autonomic responses to 30-15 intermittent fitness test in team sport players. J Strength Cond Res, 23(1):93-100.
6. Buchheit, M., Al Haddad, H., Mendez-Villanueva, A., Quod MJ. ve Bourdon, PC. (2011). Effect of maturation on hemodynamic and autonomic control recovery following maximal running exercise in highly trained young soccer players. Front Physiol, 2:69.
7. Buchheit, M., Laursen, PB., Kuhnle, J., Ruch, D., Renaud, C. ve Ahmaidi S. (2009a). Game-based training in young elite handball players. Int J Sports Med, 30(4):251-8.
8. Buchheit, M., Levebvre, B., Laursen, P. ve Ahmaidi, S. (2011). Reliability, usefulness, and validity of the 30–15 intermittent ice test in young elite ice hockey players. J Strength Cond Res, 25(5):1457-1464.

9. Buchheit, M., Lepretre, PM., Behaegel, AL., Millet, GP., Cuvelier, G. ve Ahmaidi, S. (2009b). Cardiorespiratory responses during running and sport specific exercises in handball players. J Sci Med Sport, 12(3):399- 405.
10. Büyüköztürk, Ş. (2007). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
11. Dilber, AO., Lağap, B., Akyüz, Ö., Çoban, C., Akyüz, M., Taş, M. ve Özkan, A. (2016). Erkek futbolcularda 8 Haftalık Kor Antrenmanının Performansla İlgili Fiziksel Uygunluk Değişkenleri Üzerine Etkisi. CBÜ Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 11(2), 77-82.
12. Eyuboğlu, E., Dalkıran, O. ve Aslan, C. S. (2016). 7 haftalık hazırlık periyodunun bir kadın voleybol takımının vücut kompozisyonu, kuvvet, esneklik ve aerobik dayanıklılık özelliklerine etkisi. Journal of Human Sciences, 13(3), 6071-6079.
13. Erdoğan, R., Tel, M. ve Eren, A. (2020). Müsabaka Dönemi Antrenmanlarının Voleybolcuların Fiziksel Uygunluk Profillerine Etkisi. Gaziantep Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 5(2), 194-206.
14. Fattahi, A., Kazemini, H., Rezaei, M., Rahimpour, M., Bahmani, M., Nia, SS. ve Einanloo, M. (2015). Effect Of Different Plyometric Training On Biomechanical Parameters Of Junior Male Volleyball Players. Journal of Scientific Research and Reports, 473-479.
15. Gjinovci, B., Idrizovic, K., Uljevic, O. ve Sekulic, D. (2017). Plyometric Training İmproves Sprinting, Jumping And Throwing Capacities Of High Level Female Volleyball Players Better Than Skill-Based Conditioning. Journal of sports science & medicine, 16(4), 527.
16. Gök, B. (2021). ‘Genç boksörlerde 6 haftalık statik ve dinamik kor egzersizlerinin fiziksel performans parametrelerine etkisi’, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Lisansüstü Eğitimi Enstitüsü Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı Yüksek Lisans Tezi. Tez Danışmanı: Doç. Dr. Gökmen Özen.
17. Inskip, H.M., Godfrey, K.M., Martin, H.J., Simmonds S.J., Cooper C. ve Aihie Sayer A. (2007). Size At Birth and Its Relation To Muscle Strenght in Young Adult Women, J. Int. Med. 262(3), 368-374.
18. Ki̇ri̇şci, İ., Kızılet, A. ve Bozdoğan T. K. (2020). Comparison of Physiological Outputs of Different Maximum Aerobic Speed Determination Tests. Progress in Nutrition, 22,N.3:e2020036
19. Kızılet, A., Atılan, O. ve Erdemir, I. (2010). The Effect Of The Different Strength Training On Quickness And Jumping Abilities Of Basketball Players Between 12 And 14 Age Group. Journal of Physical Education and Sport Sciences, 12(2), 44-57.
20. Krističević, T., Krakan, I. ve Baić, M. (2016). Effects Of Short High Impact Plyometric Training On Jumping Performance In Female Volleyball Players. Acta Kinesiologica, 10,25.
21. Kumak, A., Kizilet, A. ve Bozdoğan, T. K. (2021). Exploration of the effect of small sided games on the technical skills, internal and external loads of main and joker players. Progress in Nutrition, 23,N.2:e2021207.
22. Kürkçü, R. (2009). Güreşçilere Uygulanan 12 Haftalık Antrenman Programının Bazı Fiziksel ve Fizyolojik Özellikler Üzerine Etkisi. Sport Sciences, 4(4), 313-321.
23. Martel, GF., Harmer, ML., Logan, JM. ve Parker, CB. (2005). Aquatic Plyometric Training İncreases Vertical Jump İn Female Volleyball Players. Medicine ve Science in Sports ve Exercise, 37(10), 1814-1819.
24. Raya, M. A., Gailey, R. S., Gaunaurd I. A.i Jayne, D. M., Campbell, S. M., Gagne, E. ve Tucker, C. (2013).
25. Comparison of three agility tests with male servicemembers: Edgren Side Step Test, T-Test, and Illinois Agility Test. J Rehabil Res Dev, 50(7), 951-960.
26. Reeve, TC. ve Tyler, CJ. (2013). The validity of the smartjump contact mat. Journal of. Strength Conditioning Research. 27, 1597–1601.
27. Sevim, Y. (1997). Antrenman Bilgisi, Tutibay Ltd. Şti, Ankara.
28. Tetik, S. (2019). Yüksek Şiddetli Interval Antrenmanların (HIIT) VO2Max Değeri Üzerine Etkisi. 2. International Conference on Sports for All and Wellness, Antalya, Türkiye, 25 - 28 Nisan 2019, Tam Metin Bildiri, ss.731-741.
29. Trajković, N. ve Bogataj, Š. (2020). Effects of Neuromuscular Training on Motor Competence and Physical Performance in Young Female Volleyball Players. International Journal of Environmental Research and Public Health, 17(5), 1755.
30. Uzun, N. E., Kızılet, T. ve Kızılet, A, (2021). Maksimum Oksijen Kapasitesinin Belirlenmesinde Kullanılan Aralıklı Dayanıklılık Testlerinden Yo-Yo Aralıklı Toparlanma Testi (Seviye 1) ve 30-15IFT’nin Formüllerinin Güvenilirliğinin Değerlendirilmesi. Sportif Bakış: Spor ve Eğitim Bilimleri Dergisi, 8(2): 268-280.
31. Voelzke, M., Stutzig, N., Thorhauer, HA. ve Granacher U. (2012). Promoting Lower Extremity Strength İn Elite Volleyball Players: Effects Of Two Combined Training Methods. Journal of Science and Medicine in Sport, 15(5), 457-462.