Destinasyonlarda marka kimliği oluşturma süreci: Anamur üzerine bir araştırma

Abstract

Araştırmada bir destinasyonun marka kimliği oluşturma sürecini belirlemek amaçlanmaktadır. Araştırmanın örneklemini Anamur protokolü, sivil toplum kuruluşları, turizm işletmecileri ve bazı kurum amirlerinden oluşan 52 kişi oluşturmaktadır. Araştırmada Anamur’un marka kimliğini belirlemeye yönelik açık ve kapalı uçlu sorular uygulanmıştır. Açık uçlu sorular yoluyla elde edilen verilerin nitel analiz yöntemlerinden içerik analizi uygulanırken, destinasyon marka kişiliği için ise betimleyici analiz tekniklerinden aritmetik ortalama ve standart sapma sonuçları belirlenmiştir. Araştırma bulgularına göre Anamur’un marka kimliğinin oluşturulmasında sahip olduğu “doğal değerler” ve “tarihi ve kültürel değerler” boyutları önemli rol oynamaktadır. 

Keywords

• Destinasyon Marka Kimliği,Marka Kişiliği,İçerik Analizi,Anamur

The process creating brand identity in destinations: A research on Anamur

Abstract

The aim of the research is to determine the process of creating a brand identity of a destination.The sampling of the research contains 52 people consisting of the protocol of Anamur, non-governmental organizations, tourism establishments and some managers of institutions. Open-ended questions were conducted to determine the brand identity of Anamur in this research. Content analysis was applied, which is one of the qualitative analysis methods, to the data obtained through open-ended questions and for the destination brand personality, results of arithmetic mean and standard deviation were calculated, which are two techniques of descriptive analysis. According to the research findings, “natural values” and “historical and cultural values” have a significant role in the creation of brand identity of Anamur.

 

Keywords

• Destination Brand Identity,Brand Personality,Content Analysis,Anamur

References

1. Aaker, D. A., Keller, K. L. (1990). Consumer Evaluations of Brand Extensions. Journal of Marketing, 54 (1), 27-41.
2. Aaker, D.A. (1995). Strategic Market Management. New York: John Wiley&Sons, Inc.
3. Aaker, D. A. (1996). Building a Strong Brand. New York: The Free Press.
4. Aaker, J. L. (1997). Dimensions of Brand Personality. Journal of Marketing Research, 34 (3), 347-356.
5. Aaker J.L., Benet, V., Garolera J. (2001). Consumption Symbols as Carriers of Culture: A Study of Japanese and Spanish Brand Personality Constructs. Journal of Personality and Social Psychology 81 (3), 492-508.
6. Akdeniz, A. (2003). Marka Yaratma ve Kalite İlişkisi. Pazarlama Dünyası Dergisi, 1, 231-235.
7. Aksungur, A.G.(2008). Turizmde Markalaşma ve Tanıtma Faaliyetlerinin Önemi: İspanya ve Türkiye’nin Karşılaştırmalı Analizi. (Yayınlanmamış Uzmanlık Tezi), Ankara: Kültür ve Turizm Bakanlığı Tanıtma Genel Müdürlüğü.
8. Artuğer, S., Çetinsöz, B.C. (2014). Destinasyon İmajı İle Destinasyon Kişiliği Arasındaki İlişkiyi Belirlemeye Yönelik Bir Araştırma. İşletme Araştırmaları Dergisi, 6 (1), 366-384.

9. Assael, H. (1993). Marketing: Principles & Strategy. Second Edition, London: Dryden Press.
10. Blythe, J. (2001). Pazarlama İlkeleri. İstanbul: Bilim Teknik Yayınevi.
11. Bradley, F. (1995). International Marketing Strategy. Englewood Cliffs 7 Prentice Hall International.
12. Cutura, M. (2006). The Impact of Ethnocentrism on Consumers’ Evaluation Processes and Willingness to Buy Domestic vs. Imported Goods in the Case of Bosnia and Herzegovina. SEE Journal, 54–63.
13. Çetin, B. (2009). Türkiye’de Lüks Tüketim Ürünlerinde Marka Kişiliğinin Marka Sadakatine Etkisi ve Bir Uygulama. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
14. Çifci, S., Cop, R. (2007). Marka ve Marka Yönetimi Kavramları: Üniversite Öğrencilerinin Kot Pantolon Marka Tercihlerine Yönelik Bir Araştırma. Finans Politik & Ekonomik Yorumlar, 44 (512), 69-88.
15. Dereli, A.B. (2017). Marka Kimliği, Erişim Adresi: https://abdereli.files.wordpress.com/2017/11/ marka-kimligi.pdf, 09.09.2018.
16. Gelibolu, L., Kanıbir, H., Saydan, R., Tutar, H., Yavuz, M.C. (2014). Kars Algısı İmajı ve Marka Kimliği Araştırması. (Edit. Çalışkan, U., Tutar, H., Sallan, S.), T.C. Serhat Kalkınma Ajansı, Erişim Adresi: http://www.serka.gov.tr/store/file/common/41ebaa25236005e465eca1 a99addb26.pdf, 15.06.2017.
17. Guthrie, M., Kim, H., Jung, J., (2008). The Effects of Facial Image and Cosmetic Usage on Perceptions of Brand Personality. Journal of Fashion Marketing and Management, 12 (2), 164-181.
18. İslamoğlu, A. H. (1996). Pazarlama Yönetimi ve Uygulamaları. Kocaeli.
19. Harris, E.G., Fleming, D.E. (2005). Assessing the Human Element in Service Personality Formation: Personality Congruency and the Five Factor Model, Journal of Services Marketing, 19 (4), 187-198.
20. Kalaycı, Ş. (2008). SPSS Uygulamalı Çok Değişkenli İstatistik Teknikleri. Ankara: Asil Yayın Dağıtım.
21. Kapferer, J.N. (1986). Beyond Positioning: Retailer’s Identity, ESOMAR Seminar on Strategies for Retail Growth Retailing Mix. Amsterdam: ESOMAR, 167-175.
22. Kapferer, J.N. (2008). The New Strategic Brand Management. London: Kogan-Page.
23. Karasar, N. (2004), Bilimsel Araştırma Yöntemi: Kavramlar, İlkeler, Teknikler. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
24. Keller, K. L. (2003). Strategic Brand Management, Building, Measuringand Managing BrandEquity. New Jersey: Prentice Hall.
25. Knapp, D. E. (2000). Marka Aklı. Ankara: Mediacat Kitapları.
26. Kocabay, F. (2014). Marka Kişiliği, Markaya Duyulan Güven ve Etnosentrik Eğilimlerin Marka Sadakatine Etkisi, Soğuk Çay Markaları Üzerinde Bir Uygulama ve Didim Örneği. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İşletme Anabilim Dalı, Kütahya.
27. Kotler, P. (2000). Kotler ve Pazarlama. İstanbul: Sistem Yayıncılık.
28. Kotler, P., Armstrong, G. (2003). Principles Of Marketing. New Jersey: Pearson - Prentice Hall Education International.
29. Kotler, P.(2009). Marketing Management. New Jersey: Pearson - Prentice Hall Education International.
30. Leventoğlu, M. (2012). Marka Kavramı ve Marka Yapılandırma Stratejileri Ürünleri Farklılaştırıcı Değer Olarak Marka Kavramı Ve Yönetimi. Erişim Adresi: http://www.pazarlamamakaleleri.com/tag/marka-tanimi/ (19.04.2018).
31. Magin, S., Algesheimer, R., Huber, F., Herrmann, A. (2010). The Impact of Brand Personality and Customer Satisfaction on Customer's Loyalty: Theoretical Approach and Findings of a Causal Analytical Study in the Sector of Internet Service Providers,Electronic Markets,13 (4),294-308.
32. Mersin İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü (2018). Anamur İlçesi. Erişim Adresi: http://www. mersin kulturturizm.gov.tr/TR,73139/anamur.html, 20.09.2018.
33. Mersin İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü (2018). Turizm. Erişim Adresi: http://www.mersinkulturturizm.gov.tr/TR-73386/turizm.html, 20.09.2018
34. Mccarthy, J. E.,Perreault, W.D. Jr.(1991). Essentials of Marketing. Fourth Edition, Richard D. Irwin Inc.
35. Miles, M. B., Huberman, A. M. (2015). Nitel Veri Analizi. Ankara: Pegem Akademi.
36. Odabaşı, Y., Oyman, M., (2004). Marka Kavramı ve Önemi, Gonca Canan (Ed.), Pazarlama İletişimi Yönetimi içinde (359–380), İstanbul:Kapital Medya.
37. Özçelik, D. G., Torlak, Ö. (2011). Marka Kişiliği Algısı İle Etnosentrik Eğilimler Arasındaki İlişki: Levi’s ve Mavi Jeans Üzerine Bir Uygulama. Ege Akademik Bakış, 11 (3), 361-377.
38. Özdemir, M . (2014). Nitel Veri Analizi: Sosyal Bilimlerde Yöntembilim Sorunsalı Üzerine Bir Çalışma. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 11 (1), 323-343.
39. Patton, M. Q. (2014). Nitel Araştırma ve Değerlendirme Yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi.
40. Perry, A., Wisnom, D. (2003). Markanın DNA’sı, (Çev:Zeynep Yılmaz), İstanbul: Mediacat Yayımları.
41. Pitta, D.A., Katsanis, L.P. (1995). Understanding Brand Equity for Successful Brand Extension. Journal of Consumer Marketing, 12 (4), 51-64.
42. Risitano, M. (2006). The Role of Destination Branding In The Tourism Stakeholders System. The Campi Flegrei Case. Mayıs, IV International Doctoral Tourism and Leisure Colloquium, Barselona, İspanya.
43. Stanton, W. J. (1975). Fundemantals of Marketing. New York: McGraw-Hill Book Company.
44. Strauss, A., Corbin, J. M. (1990). Basics of Qualitative Research: Grounded Theory Procedures and Techniques. Thousand Oaks, CA, US: Sage Publications, Inc.Şen, F.Ö. (2014). Konumlandırma, İstanbul Journal of Social Sciences, 7, 25-52.
45. Tığlı, M. (2003). Marka Kişiliği. Öneri Dergisi, 5 (20), 67-72.
46. Tosun, N. B. (2014). Marka Yönetimi. İstanbul: Beta Basım Yayım Dağıtım A.Ş.
47. Tüfekçi, Ö.K., Kalkan, G., Tüfekçi, N. (2016). Eğirdir Destinasyonunun Marka Kimlik Unsurlarının İncelenmesi: Gastronomi Kimliğine Yönelik Bir Çalışma. Journal of Tourism and Gastronomy Studies 4 (1), 200-214.
48. Vinh, T.T., Nga, V.T.Q. (2015). The Relationship Between Components of Customer-Based Brand Equity For Destination: Conceptual Framework and Preliminary Testing for Scales, South East Asia Journal of Contemporary Business, Economics and Law, 7 (2), 47-53.
49. Wheeler, A. (2006). Designing Brand Identity: A Complete Guide to Creating, Building, and Maintaining Strong Brands. New Jersey: Wiley. Second Edition.
50. Yavuz, M.C. (2007). Uluslararası Destinasyon Markası Oluşturulmasında Kimlik Geliştirme Süreci: Adana Örneği. (Yayınlanmamış Doktora Tezi), Adana: Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
51. Yıldırım, A., Simsek, H. (1999). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayınevi.