Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluşundan itibaren dikkat ettiği siyaset alanlarından birisi, Türk kültür dairesi içerisinde yer alan topluluklarla teması korumak olmuştur. Bu bağlamda Ankara Atatürk’ün cumhurbaşkanlığı süreci içerisinde, Türkiye’deki Türkler ile “Dış Türkler” arasında sosyal ve kültürel temasların kalıcılaşmasını amaçlayan, özgün bir politika geliştirmeye çabalamıştır. Lozan Antlaşması ile egemenlik hakkı Büyük Britanya’ya bırakılan Kıbrıs adasında yaşayan Türk soyluların durumu da bu kontekst içerisinde ele alınmıştır. Bu çalışmanın konusu, Atatürk’ün uygulamaya çaba gösterdiği Türkiye’de yapılan reformların Türk kültür dairesi içerisinde yer alan topluluklara ulaşmasına dair siyasi hamlelerin, benzer bir şekilde Kıbrıs’ta da uygulandığını belirtmektir. Kıbrıs’ta uygulanan bu politika, Enosis’e karşı güç durumda olan Kıbrıslı Türklerin milli kimliklerinin oluşmasında ve bu harekete karşı koymalarında hayati bir rol oynamıştır. Bu çalışmanın en önemli iddiası Atatürk dönemindeki siyasetin bir ürünü olarak şekillenen bu kimliklenme sürecinin, daha sonra ortaya çıkacak Kıbrıs Sorunu esnasında Ankara ile Kıbrıslı Türkler arasında ortak anlayış ve hedeflerin belirlenmesinde temel teşkil edeceğidir.