Yazar bu makalede İmâmî kaynaklarda, özellikle İmâmî fıkıh metinlerinde İmâmî olmayanMüslümanların durumunu ele almaktadır. Ona göre İmâmî fıkhında İmâmiyye dışındakitopluluklar Nasıba ve ehlü’l-hilaf gibi bazı kavramlarla tanımlanır. İmâmî bakış açısınagöre bunlar içerisinde en kötüsü Nasîba’dır. Nasiba, ayrıca “Ali’nin, Ebu Bekir ve Ömer’eüstün olduğu anlayışını reddedenler”; “Ali’nin peygamberden sonra halife olma hakkınıinkâr edenler”; “Ali’den veya tüm ehl-i beyt’ten ya da tüm İmâmiyye Şia’sından nefretedenler” gibi farklı şekillerde tanımlanmaktadırlar. Ehl-i hilafın ve Nasıba’nın konumu ileilgili tartışmalar, taharet, namaz, defin, zekât gibi başlıklar altında ele alınmıştır.