Agriculture is one of the most significant issues of a society. It is among the leading points such as for nutrition, industry and employment. In Türkiye, the phenomenon of agriculture has been handled carefully since the first years of the republic. The necessary institutions and legislation have been established and the state has always continued its pioneering role in agriculture. In this study, the agricultural policies put forward by the state in Türkiye have been examined specifically in the Eflani district of Karabük. First, the history of agricultural policies in Türkiye has been explained. Then, the reflections of the agricultural policies upon the Eflani district have been compiled. Finally, the functionality of agricultural policies in Eflani district has been discussed and some suggestions that are expected to be useful throughout the country have been presented.
Tarım bir toplumun en önemli meselelerinden birisidir. Beslenme, sanayi ve istihdam sağlama gibi konularda başat aktörler arasında yer alır. Türkiye’de de tarım olgusu, cumhuriyetin ilk kurulduğu yıllardan itibaren dikkatli bir biçimde ele alınmıştır. Gerekli kurumlar ve mevzuat oluşturulmuş ve devlet, tarım konusunda her zaman öncü olma rolüne devam etmiştir. Bu çalışmada, Türkiye’de devletin ortaya koyduğu tarım politikaları, Karabük’ün Eflani ilçesi özelinde irdelenmiştir. İlk olarak, Türkiye’de tarım politikalarının tarihçesi aktarılmıştır. Ardından, söz konusu tarım politikalarının Eflani ilçesi özelindeki yansımaları derlenmiştir. Son olarak ise Eflani ilçesinde tarım politkalarının işlevselliği tartışılmış ve ülke çapında faydalı olması beklenen birtakım öneriler sunulmuştur. Buna göre; tarımsal girdilerin yüksekliği, kırsal kesimdeki eğitim düzeyi, uluslararası kuruluşların etkileri, sulama, parçalanmış arazi yapısı, makinelere ilişkin sorunlar gibi unsurlar tarımın kalitesini düşürmektedir. Bu sorunların giderilmesi için örgütlenme haklarının iyileştirilmesi, eğitimin arttırılması, girdilerin azaltılması, kırsaldan kente göçün engellenmesi, tarım politikalarında karar süreçlerinin yerel düzeyde arttırılması gibi önerilerin faydalı olacağı düşünülmektedir.