Okul Yöneticilerine Göre Öğretimsel Hesapverebilirlik Olgusunun Nitel Analizi
Öz
Okul yönetimlerinden, öğretimsel liderliğe eşlik eden hesapverebilirlik talepleri artma eğilimindedir. Bu çalışmanın temel amacı, okul yöneticilerinin perspektifiyle öğretimsel hesapverebilirlik olgusunun, okullarda nasıl deneyimlendiğini betimlemektir. Nitel araştırmanın olgubilim deseni kullanılarak aşamalı teknikle önce etkileşimli ortamlarda odak grup görüşmesiyle (n=8) ardından etkileşimsiz ortamlarda yarı-yapılandırılmış görüşmelerle (n=20) veriler toplanmıştır. Katılımcılar, 2017 Nisan-Mayıs döneminde Aksaray ili merkez, ilçe ve köylerinde çalışan okul yöneticilerinden maksimum çeşitlilik sağlamak için kasıtlı şekilde belirlenmiştir. Veriler, içerik analiziyle incelenerek sonuçlara ulaşılmıştır. Çalışma sonunda, okullarda bilinçli, sistematik bir öğretimsel hesap sorma-verme işleminin gerçekleşmediği; kazanımların tam edindirilemediği; bu konuya yeterli önem verilmediği saptanmıştır. Kazanımların edinilme düzey ve kalitesi hakkındaki belirsizlik dikkate alınarak okullarda geçerli ve güvenilir bir öğretimsel hesapvermenin gerçekleşebilmesi için öneriler geliştirilmiştir.
Anahtar Kelimeler
Öğretimsel hesapverebilirlik,nitel araştırma,okul yöneticileri
Kaynakça
- Acar, M. (2013). Eğitimde hesapverebilirlik. İçinde S. Özdemir (Ed.), Eğitim yönetiminde kuram ve uygulama (381-410). Ankara: PegemA
- Anderson, J.A. (2005). Accountability in education [Elektronik basım]. http://unesdoc.unesco.org adresinden erişilmiştir.
- Bakioğlu, A. & Salduz, E. (2014). Öğretmenlerin hesap verebilirliklerini öğrencilerin başarısı açısından değerlendirmeleri. Eğitim Bilimleri Dergisi, 40, 13-29.
- Balcı, A. (2001). Etkili okul ve okul geliştirme. Ankara: PegemA
- Baştürk, S. (2014). Eğitimde ölçme ve değerlendirme. Ankara: Nobel Bülbül, M. (2011). Türk Milli Eğitim Sisteminde hesapverebilirlik (Yayımlanmamış doktora tezi). Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
- Bülbül, M & Demirbolat, A. O. (2014). Hesap verebilirlikle ilgili Türk Milli Eğitim Sistemine yönelik bir değerlendirme. Eğitim ve Bilim, 174, 39-52.
- Çokluk, Ö., Yılmaz, K. & Oğuz, E. (2011). Nitel bir görüşme yöntemi: odak grup görüşmesi. Kuramsal Eğitimbilim, 4 (1), 95-107.
- Darling‐Hammond, L. (2007). Race, inequality and educational accountability: the irony of ‘No Child Left Behind’, Race Ethnicity and Education, 10(3), 245-260, doi: 10.1080/13613320701503207
- Elgart, M.A. (2016). Creating state accountability systems that helps schools impro-ve. Kappan, 98(1), 26-30.
- Erdağ, C. (2017). Accountability policies at schools: a study of path analysis. Educational Sciences: Theory and Practice, 17(4), 1405-1432.