It is important to subject the information about the life of the Prophet (peace be upon him) contained in sources of the ḥadīth and Siyar to textual criticism and criticism from the point of view of the isnād. Although isnad criticism seemed on the fo-refront, hadith scholars also took into consideration the text sin-ce the time of companions. In this study, the text criticism of the maghāzī narrations of Ibn Ḥajar al-Asqalānī (d. 852/1449) who is a ḥadīth scholar and the author of Fath al-Bari is examined. As a result of the analysis of the selected examples, in addition to the isnād, the implications of the relevant verses, the basic teac-hings of Islam, logical evaluations, and analysis of all the perti-nent information play a determining role in Ibn Ḥajar’s conclusi-ons. Our study aims to show Ibn Ḥajar’s commentary method re-garding maghāzī reports and is a contribution to the studies about textual criticism efforts made by ḥadīth scholars
Hz. Peygamber’in (s) hayatı ile ilgili hadis ve siyer kaynakla-rında yer alan bilgilerin isnad tenkidinin yanı sıra metin tenki-dine de tabi tutulması önem taşımaktadır. Erken dönemlerden beri muhaddisler değerlendirmelerinde, isnad tenkidi ön planda görülse de, metni de göz önünde bulundurmuşlardır. Bu çalışma-da, Sahîh-i Buhârî’nin en meşhur şerhi olan Fethu’l-bârî’nin müel-lifi, hadis âlimi İbn Hacer el-Askalânî’nin (ö. 852/1449) bu ese-rinde meğâzî rivayetlerini metin yönünden tenkidi ve birbirleriyle teâruz halindeki haberleri cem veya tercih yoluyla çözüme kavuş-turması incelenmiştir. Bu bağlamda, İbn Hacer’in yaklaşımı hak-kında fikir verecek bazı örnekler seçilip mercek altına alınmış ve İbn Hacer’in konuyu tahkiki sırasında dikkate aldığı hususlar aydınlatılmaya çalışılmıştır. Makalede incelenen örneklerden an-laşıldığı üzere, isnadın sıhhati yanında ilgili âyetlerin delâleti, dinimizin temel öğretileri, mantıkî değerlendirmeler ve konu ile ilgili toplanan her türlü verinin tahlili İbn Hacer’in yaptığı tercih-lerde belirleyici rol oynamıştır. Çalışmamızın İbn Hacer’in megâzî rivayetlerini şerh metodunu ortaya koyması yanında hadisçilerin metin tenkidi gayretlerine dikkat çeken araştırmalara da bir kat-kı niteliğinde olduğu değerlendirilmektedir.