Ulaşım ve iletişim araçlarının gelişmesiyle insanlar vakitlerini hem köylerinde hem de kentte geçirme imkânı bulmuştur. Birçok bölgede, insanlar köyün ve kentin sosyo-ekonomik avantajlarını birleştirerek refah seviyelerini artırma çabasındadır. Araştırmanın amacı, köy ve kentin fırsatlarını birlikte değerlendirenlerin refah seviyelerinde olumlu gelişmeleri ortaya koymaktır. Bu çalışmada etnografik yöntemin katılımcı gözlem ve mülakat teknikleri kullanılmıştır. Araştırmada köyden kente göç etmiş ancak köyle bağlarını koparmamış aileler incelenmiştir. Araştırmanın evrenini Erzurum’un Oltu ilçesinin Sivridere mevkiinde bulunan köyler oluşturmaktadır. Bu aileler on yıl gözlemlenmiş ve gerekli görüldüğünde aile bireyleriyle görüşmeler yapılmıştır. Araştırma bulgularına göre, ailelerin kentin fırsatlarından olan gelir ve servetin değerlendirmesi, istihdam, daha yaşanabilir konut, sağlık ve eğitim, kamu kurumlarına yakınlık imkânlardan yararlandığı ortaya çıkmaktadır. Diğer yandan köylerin avantajlarından yararlanama biçimi ise; boş zamanların değerlendirilmesi, alışılan akrabalık ve arkadaşlık ilişkileri, doğal, güvenli ve sakin yaşam gibi imkânlardır. Bu yeni yaşam biçimi ailelere köy ile kentin avantajlarını aynı anda yaşama imkânı vermesi açısından önemlidir.
With the development of transportation and communication tools, people found the opportunity to spend their time both in their villages and in the city. In many regions, people strive to increase their welfare by combining the socio-economic advantages of the village and the city. The aim of the research is to reveal positive developments in the welfare levels of those who evaluate the opportunities of the village and the city together. In this study, participant observation and interview techniques of the ethnographic method were used. In the study, families who migrated from the village to the city but did not break their ties with the village were examined. The population of the research consists of the villages located in the Sivridere area of the Oltu district of Erzurum. These families were observed for ten years and interviews were conducted with family members when deemed necessary. According to the research findings, it is revealed that families benefit from the opportunities of the city, such as the evaluation of income and wealth, employment, more livable housing, health and education, and proximity to public institutions. On the other hand, the way of benefiting from the advantages of the villages; leisure time, usual kinship and friendship relations, natural, safe and quiet life. This new way of life is important in terms of giving families the opportunity to experience the advantages of the village and the city at the same time.