Bu makalede, ünlü Fransız yazar Louis Aragon’un İslam medeniyetine ait bir ürün olan Leylâ ile Mecnun anlatılarından etkilenerek yazdığı ve Türkçeye Elsa’nın Mecnun’u olarak çevrilen Le Fou d’Elsa adlı kitabıyla, Sezai Karakoç’un yine geleneksel Leylâ ile Mecnun anlatılarından yararlanarak yazdığı Leylâ ile Mecnun anlatısı, farklı düzlemlerde karşılaştırmalı bir bakışla incelenecektir. Söz konusu her iki yazarın, kaynak metin olan geleneksel Leylâ ile Mecnun anlatılarıyla nasıl bir metinlerarası ilişkiler kurdukları, kaynak metinlerden yaptıkları tekrarlar, dönüştürümler ve bunların ne anlama geldiği sorgulanacaktır. İkinci olarak da Aragon ve Karakoç’un metinleri birbirleriyle karşılaştırılacaktır. Bu noktada yazarların ideolojilerinin metinlerine nasıl yansıdığı, hangi gerekçelerle geleneksel bir konuyu seçtikleri, aynı konuda bir anlatıyı seçmelerine karşılık ortaya koydukları ürünün nasıl farklılıklar gösterdiği sorularına cevap aranacaktır.