Throughout human history, society has constantly undergone changes in social, political, philosophical, religious, and scientific contexts, and each change (perceived as desirable/threatening) has led to the development of certain reflexes in human beings. In this context, existentialism, which is exhibited as a postmodern stance, has shaken the understanding of absolute knowledge and existence, primary value principles, artistic understanding, and finally, pedagogical understandings. The projection of existentialism in education is evaluated as the constructivist theory. Within this framework, the main objective of this study is to provide a theoretical critique of the constructivist approach that seriously shakes educational understandings. In line with this aim, four studies analyzing the impact of the constructivist learning theory on students' learning have been analyzed, and it has been observed that the theory has a significant impact on students' learning.
İnsanlık tarihi, günümüze doğru toplumsal, siyasi, felsefi, dini ve bilimsel anlamda sürekli bir değişimle karşılaşmış ve her değişim (arzu edilen/tehdit olarak algılanan) insanoğlunun belli refleksler geliştirmesine neden olmuştur. Bu bağlamda postmodern bir duruş olarak sergilenen egzstansiyalizm, mutlak bilgi ve varlık anlayışını, öncel değer ilkelerini, sanat anlayışını ve nihayet pedagojik anlayışları da yerinden sarsmıştır. Egzistansiyalizmin eğitim-öğretimdeki izdüşümü ise yapılandırmacılık kuramı olarak değerlendirilir. Bu çerçevede eğitim anlayışlarını ciddi anlamda sarsan, kendine özgü süreçleri olan yapılandırmacı anlayışın kuramsal bir kritiğinin yapılması bu çalışmanın temel amacıdır. Bu amaç doğrultusunda yapılandırmacı öğrenme teorisinin öğrencilerin öğrenmesi üzerinde etkisini analiz eden dört çalışma analiz edilmiş ve genel olarak teorinin öğren öğrenmesi üzerinde anlamlı bir etkisinin olduğu gözlenmiştir.