Bu çalışma Dioscorides’in mantar bilgisini kültürel coğrafya pespektifiyle incelemekte, antik mantar bilgisinin peyzajı konusunda literatürdeki boşluğu doldurarak özgün bir okuma sunmaktadır. Çalışmanın amacı Dioscorides’in mantar bilgisinin mekânsal ve ekolojik boyutlarını ortaya koymak ve bu bilginin oluştuğu coğrafyayı anlamaktır. Bu bağlamda çalışma antik çağda mantarlarla ilgili bilgilerin hangi çevresel göstergelere ve mekânsal özelliklere dayandırıldığı ile mekânsal anlamda nasıl üretildiği soruları üzerine kurgulanmıştır. Araştırmada nitel içerik analizi yöntemi kullanılmış, elde edilen veriler kültürel coğrafya perspektifiyle bütüncül olarak çözümlenmiş ve antik coğrafi peyzajın nasıl okunabileceği üzerinde durulmuştur. Çalışmada Dioscorides’in De Materia Medica adlı eserinin Osbaldeston ve Wood tarafından hazırlanan versiyonu dikkate alınmıştır. Araştırmanın sonuçları Dioscorides’in mantar bilgisinin sadece biyolojik bir veri seti olmadığını, mantarların belirli coğrafi bölgelerle eşleştirildiğini ve bir risk peyzajı oluşturduklarını göstermektedir. Dioscorides’in mantar bilgisinin eserin geneline yayılmış olan ekolojik bir bilgi ağını oluşturduğu görülmektedir. Mantarların mekânsal dağılımı, bedensel etkileri, çevresel özellikleri, tehlikeli yönleri ve mantar zehirlenmelerine karşı müdahale önlemleri holistik açıdan incelendiğinde antik mantar bilgisinin antik çağ coğrafyasında nasıl inşa edildiği anlaşılmaktadır. Araştırma, antik mantar bilgisinin günlük hayat pratiklerindeki yerini ve nasıl kullanıldığını göstermesi bakımından da disiplinlerarası bir çalışma alanı sunmaktadır.
This study examines Dioscorides’s knowledge of mushrooms from a cultural geography perspective, filling a gap in the literature on the landscape of ancient mushroom knowledge and offering an original reading. The aim of the study is to reveal the spatial and ecological dimensions of Dioscorides's knowledge of mushrooms and to understand the geography in which this knowledge was formed. In this context, the study is structured around the questions of which environmental indicators and spatial characteristics were the basis of knowledge about mushrooms in antiquity, and how it was produced spatially. The research employs qualitative content analysis, and the data obtained are analyzed holistically from a cultural geography perspective, focusing on how the ancient geographical landscape can be read. The study considers the version of Dioscorides’s work, De Materia Medica, prepared by Osbaldeston and Wood. The results of the research show that Dioscorides’s knowledge of mushrooms is not merely a biological dataset, but that mushrooms are associated with specific geographical regions and form a risk landscape. It is observed that Dioscorides’s knowledge of mushrooms constitutes an ecological knowledge network that extends throughout the work. A holistic examination of the spatial distribution of mushrooms, their physical effects, environmental characteristics, hazards, and intervention measures against mushroom poisoning reveals how ancient mushroom knowledge was constructed in the geography of antiquity. The research also offers an interdisciplinary field of study by demonstrating the place and use of ancient mushroom knowledge in daily life practices.