Status of fatigue and sleep quality in clinical medical students

Abstract

Objective: To determine the relationship between fatigue and

sleep quality in medical students.

Materials and Methods: We applied a sociodemographic

characteristics questionnaire, Pittsburgh Sleep Quality Index

(PSQI) and Piper Fatigue Scale (PFS) to 4th, 5th and 6th year medical

students.

Results: Thirty seven percent (n=290) of 4th, 5th and 6th year

medical students were included in the study. Mean age was

23.47±1.33 years, 53.8% were male. Alcohol use was determined

at a level of 40.3% (n=117), nutrition-drug usage at 40.7% (n=118),

and smoking at 19% (n=55). Additionally, 86.2% of the participants

(n=250) preferred to sleep in the dark, 37.9% (n=110) thought that

drinks they used before going to bed partially affected their sleep

quality. PSQI score was 10.56±2.54 (min:5-max:19), 98.6% of

the participants had poor sleep quality. There was no significant

relationship between the students’ academic years and sleep

quality. PFS was 2.85±0.83(min:1-max:5), and 79%(n=229) had

mild fatigue. A statistically significant relationship was determined

between PSQI and PFS scores (p<0.05).

Conclusion: Although a large proportion of participants had

bad sleep quality, level of fatigue was mild. We determined a

significant relationship between levels of fatigue and sleep quality.

Arrangements should be made to improve poor sleep quality which

affects students’ quality of life. Fatigue levels that affect sleep

quality should also be reduced.

Keywords

• Fatigue,Sleep,Clinical training

Tıp fakültesi klinik dönem öğrencilerinde yorgunluk ve uyku kalitesinin durumu

Abstract

Amaç: Tıp fakültesi klinik dönem öğrencilerinde görülen

yorgunluk ve uyku kalitesi arasındaki ilişkiyi belirlemektir.

Gereç ve Yöntem: Kesitsel tipteki araştırmamızda

üniversitemiz tıp fakültesi 4., 5., ve 6. sınıf öğrencilerine

sosyodemografik özellikler anketi, uyku kalitesini

değerlendirmeye yönelik Pittsburg Uyku Kalite İndeksi (PUKİ),

yorgunluk derecesini belirlemede Piper Yorgunluk Ölçeği (PYÖ)

uygulanmıştır.

Bulgular: Dönem 4,5 ve 6. sınıf tıp öğrencilerinin %37’si

(n=290) çalışmaya dahil edilmiştir. Katılımcıların yaş ortalaması

23,47±1,33 olup %53,8’i erkekti. Sigara kullanımı %19 (n=55),

alkol kullanımı %40,3 (n=117), uyanık kalmak için ilaç-besin

takviye kullanımı %40,7 (n=118) bulundu. Katılımcıların

%86,2’si(n=250) karanlıkta uyumayı tercih ederken %37,9’u

(n=110) yatmadan önce tüketilen içeceklerin uyku kalitesini

kısmen etkilediğini düşünüyordu. Çalışmamızda toplam PUKİ

ortalaması 10,56±2,54 (min:5-maks:19) bulundu. Tüm katılımcılar

içerisinde uyku kalitesi kötü olanlar %98,6 idi. Öğrencilerin

bulunduğu sınıflar arasında uyku kalitesi yönünden istatistiksel

olarak anlamlı fark yoktur (p>0,05). Araştırmamızda PYÖ puan

ortalaması 2,85±0,83(min:1-maks:5) olup katılımcıların %79’unda

(n=229) hafif düzeyde yorgunluk bulunmuştur. Katılımcıların

yorgunluk ölçeği puanı ortalamalarıyla, PUKİ puanı arasında

istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmuştur (p<0,05).

Sonuç: Katılımcıların büyük bir oranı kötü uyku kalitesine

sahip olmakla birlikte yorgunluk seviyeleri hafif düzeyde

bulunmuştur. Çalışmamızda yorgunluk düzeyi ve uyku kalitesi

arasındaki ilişki anlamlıdır. Öğrencilerin yaşam kalitesini etkileyen

kötü uyku kalitesini düzeltmeye yönelik düzenlemeler yapılmalı,

uyku kalitesine yüksek oranda katkısı bulunan yorgunluk düzeyleri

azaltılmaya çalışılmalıdır.

Keywords

• Yorgunluk,Uyku,Klinik eğitim dönemi

References

1. Özgen F. Uyku ve uyku bozuklukları. Psikiyatri Dünyası2001; 5:41-8.
2. Birol L. Hemşirelik Süreci. 5. Baskı, İzmir: Etki MatbaacılıkYayıncılık Ltd, 2002.