Koruma Sorumluluğu önce bir rapor daha sonra BirleşmişMilletler’in resmi bir belgesi olarak kısa zamanda gelişme göstermiş olmasınakarşın, normatif statüsü üzerine süregelen tartışma halen devam etmektedir.Özellikle 2011’de gerçekleşen Libya müdahalesinin ardından söz konusu ülkenindaha da istikrarsızlaşması üzerine, Koruma Sorumluluğu’nun zaten tartışmalıolan geçerliliğinin sona erdiği düşüncesi yaygınlaşmış olsa da bu çalışmada,yeni bir okuma üzerinden bu prensibin kısmen de olsa halen geçerli bir normatifgücü olduğu görüşü savunulmaktadır. 2017 Ağustos’unda Rohingyalı Müslümanhalkın başına gelen toplu zulüm karşısında uluslararası toplumun sessiz kaldığıveya Suriye krizinde kimyasal silah kullanımına rağmen BM Güvenlik Konseyi’ninherhangi bir eylemde bulunamadığı bir dönemde, Koruma Sorumluluğu ve devletlereyüklediği sorumlulukların savunulmasının daha da fazla önem kazanmaktadır.Vahşet suçları karşısında BM Güvenlik Konseyi daimi üyelerinin veto hakkınınaskıya alınması girişimi, Koruma Sorumluluğu’nun geleceği için hayati bir önemesahip olup, ağır insan hakları ihlallerinde devletlerin egemenlik ve toprakbütünlüğü üzerinden bir meşruiyet söylemi geliştirmelerinin önüne geçilmesiniamaçlamaktadır.