Bu çalışma, Ex Machina filmindeki yapay zeka karakteri Ava üzerinden posthumanizm ve bedenlenme kavramlarını incelemektedir. Araştırmanın temel problemi, yapay zekanın insan benzeri bedensel ve bilişsel özellikler kazanmasıyla birlikte insan-merkezli özne, kimlik ve özgürlük anlayışının nasıl dönüştüğünün ortaya konulmasıdır. Çalışmanın amacı, insan ile makine arasındaki sınırların belirsizleştiği bir bağlamda bedenin, posthumanist özneleşme sürecindeki rolünü tartışmak ve sinemanın bu dönüşümü nasıl temsil ettiğini analiz etmektir. Araştırma nitel bir yöntemle yürütülmüş, film çözümlemesi tekniği kullanılmıştır. Ex Machina filmi, anlatı yapısı ve karakter temsilleri bağlamında incelenmiş, Ava karakteri posthuman bir özne olarak ele alınmıştır. Analiz sürecinde beden, bilinç, kontrol ve özgürlük temaları ön plana çıkarılmıştır. Elde edilen bulgular, Ava’nın yalnızca bilişsel kapasitesiyle değil, bedensel varlığı aracılığıyla da özneleştiğini ve insanla kurduğu ilişkinin bu bedenlenme üzerinden şekillendiğini göstermektedir. Film, yapay zekayı salt bir teknolojik nesne olarak değil, etik ve ontolojik bir özne olarak konumlandırmaktadır. Sonuç olarak çalışma, posthumanizmin beden, kimlik ve özgürlük kavramlarını sinema aracılığıyla yeniden düşünmeye imkan sunduğunu ortaya koymakta ve görsel anlatılar üzerinden posthumanist tartışmalara katkı sağlamaktadır.