Yirmi birinci yüzyılın getirdiği dijitalleşme süreci, kültürel sınırları muğlaklaştırarak yerel ve küresel kodların iç içe geçtiği yeni bir kültürel iklim yaratmıştır. Bu çalışma, Cartoon Network Türkiye’nin ilk yerli çizgi dizisi olan Kral Şakir’i, dijital kültür ve kültürel melezleşme bağlamında incelemeyi amaçlamaktadır. Nitel araştırma yöntemlerinden doküman incelemesi deseninin kullanıldığı araştırmada; amaçlı örnekleme yöntemiyle seçilen 18 bölüm, Roland Barthes’ın göstergebilimsel modeli (düz anlam, yan anlam, mit) ve Gérard Genette’in metinlerarasılık sınıflandırması (parodi, hiciv, pastiş) çerçevesinde analiz edilmiştir. Elde edilen bulgular, dizinin yerel kültürel motifleri (altın günü, mahalle kültürü, geleneksel zanaatlar) korumacı bir refleksten ziyade küresel dijital kültür kodlarıyla (e-spor, sosyal medya trendleri, oyun estetiği) melezleyerek sunduğunu ortaya koymaktadır. Analiz sonucunda, fiziksel gerçeklik ile sanal simülasyonun sınırlarının eridiği “Sanalın Gerçekleşmesi Miti” ve liyakatin yerini görünürlüğe bıraktığı “Viral Başarı Miti” gibi yeni anlam yapılarının inşa edildiği tespit edilmiştir. Literatürdeki didaktik ve değer aktarımına odaklanan çalışmaların aksine bu araştırma; Kral Şakir evreninin, geleneksel değerlerin dijital performanslara dönüştüğü, Homi Bhabha’nın “üçüncü alan” kavramıyla örtüşen hibrit bir kültürel üretim sahası olduğu sonucuna ulaşmıştır.
The digitalization process characterizing the twenty-first century has blurred cultural boundaries, creating a new cultural climate where local and global codes are intertwined. This study aims to examine Kral Şakir, Cartoon Network Turkey’s first local animated series, within the context of digital culture and cultural hybridization. Employing a document analysis design within the scope of qualitative research methods, the study analyzes 18 episodes selected via purposive sampling through the lens of Roland Barthes’ semiotic model (denotation, connotation, myth) and Gérard Genette’s classification of intertextuality (parody, satire, pastiche). The findings reveal that the series presents local cultural motifs (e.g., traditional gold days, neighborhood culture, traditional crafts) by hybridizing them with global digital culture codes (e.g., e-sports, social media trends, game aesthetics), rather than adopting a protectionist reflex. The analysis identifies the construction of new semantic structures, such as the “Myth of the Realization of the Virtual,” where the boundaries between physical reality and virtual simulation dissolve, and the “Myth of Viral Success,” where visibility replaces merit. Contrary to existing literature focusing on didacticism and value transmission, this research concludes that the Kral Şakir universe constitutes a hybrid field of cultural production that aligns with Homi Bhabha’s concept of the “Third Space,” wherein traditional values are transformed into digital performances.