One of the main insights to emerge from the last fifty yearsof corpus linguistics has been a greater understanding of the pervasiveness offormulaic language. Rather than exercising the full generative capacity oflanguage, speakers and writers have been shown to rely to a great extent onconventional, pre-constructed phrases drawn from memory. Turkish presents aparticularly interesting and challenging case because its agglutinativestructure means that messages which are spread across several orthographicwords in English are often expressed within a single word in Turkish. While itis possible that this difference in structure will mean that new types offormulaicity will emerge in Turkish, a good starting place may be to considerthe extent to which types of formulaicity which are known to exist in Englishat the multi-word level exist in Turkish at the sub-word level. The researchdiscussed here set out to examine this possibility, looking in particular atthree types of formulaicity: collocations, lexical bundles and collostructions.
Derlemdilbilim çalışmalarının son elli yılda ortaya koyduğu önemli bir gözlem, kalıpanlatımların dildeki yaygınlığıdır. Dil kullanıcıları, dilin üreticiolanaklarını kullanmak yerine büyük ölçüde belleklerinde saklı duran,geleneksel, önceden kurulmuş öbekleri kullanma eğilimindedirler. Türkçe buaçıdan ilginç zorluklar taşımaktadır. Sondan eklemeli yapısının bir yansımasıolarak İngilizcenin birden çok sözcüğe yaydığı bir anlatımı tek birsözcükbirimde toplamaktadır. Türkçede kalıp anlatıları betimlemek için yenibirimler düşünmek sözkonusu olsa da, zengin ek yapısına bakarak İngilizce içinsözcüksel olan çoksözcüklü birimlerle yapılan anlatımın Türkçe için sözcük-altıbirimlerle yapıldığını söyleyebiliriz. Bu çalışma üç tür kalıplaşmaya bakarakbu olasılığı inceleyecektir: eşdizimlilik, sözcük kümeleri ve eşyapı.