DETERMINING ACTORS FOR POTENTIAL KUŞADASI MARINE TOURISM CLUSTER*

Abstract

Industrial Clusters are regional concentrations of businesses and organizations that compete with each other, complement and depend on each other. Clustering phenomenon is developing rapidly both in the world and in Turkey. The reason for this is that clustering provides significant benefits to sectoral, regional and national competitiveness. In this study, it is aimed to determine the cluster actors of a potential Kuşadası Marine Tourism Cluster. Kuşadası Marine Tourism actors are determined by the face-to-face interview method, which is a qualitative research method, and studies in the literature. Kuşadası region have a cruise terminal, a marina, surface and underwater sports center, daily excursion tour operators, yacht manufacturing, maintenance and repair enterprises, food, beverage and entertainment businesses, yacht agencies, cruise travel agencies and tour operators, transportation businesses and small industrial sites, etc. The gathering of service providers in the value chain is not sufficient for clustering. Public institutions, chambers and associations, research institutions should also be included in the cluster ecosystem according to Porter’s Clustering Theory. Potential Kuşadası Marine Tourism Cluster actors are examined in four different groups. These are service providers (firms), government/policymakers, hybrid organizations and academia. To sum up, it is of great importance to carry out the actor analysis carefully in a region where potential clustering may occur. Once the actors are identified, it is possible for the cluster to be implemented and to support regional development by providing competitive advantage and cooperation.

Keywords

• Cluster
• Cluster Actor
• Kuşadası Region
• Marine Tourism

References

1. Alüftekin, N., Yüksel, Ö., Ayşegül, T. A. Ş., Çakar, G., and Bayraktar, F. (2009). Küresel Krizden Çıkışta Kümelenme Modeli: Tekstil ve Hazır Giyim Sektörü Örneği. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 5(10): 1-19.
2. Alsaç, F. (2010). Bölgesel Gelişme Aracı Olarak Kümelenme Yaklaşımı ve Türkiye İçin Kümelenme Destek Modeli Önerisi. (Dissertation), DPT, Ankara.
3. Andersson, T., Schwaag-Serger, S., Sorvik, J., & Hansson, E. W. (2004). The cluster policies whitebook. 49: 371-402
4. Arsezen, P. and Yüzsever, I. C. (2017). Turkey Marine Tourism Clustering Situation Analysis. Journal of Social and Humanities Sciences Research, 4 (13), pp. 1325:1337.
5. Artun, C. (2016). Determining the Potential of Marine Tourism Cluster in Fethiye. Journal of Marine Tourism. 1 (2), Pp. 1-7.
6. Aziz, K. A. and Norhashim, M. (2008). Cluster‐Based Policy Making: Assessing Performance and Sustaining Competitiveness. Review of Policy Research. 25(4): 349-375.
7. Bakan, İ., Bulu, M. and Eraslan, H. (2009). Kümelenmeler ve İnovasyona Etkisi: Türk Turizm Sektöründe Uygulamalar. Seyahat ve Otel İşletmeciliği Dergisi. 5(1).
8. Bapista, R. (2001). Geographical Clusters and Innovation Diffusion. Technological Forecasting and Social Change. 66(1): 31-46

9. Bulu, M. (2005). Türk KOBİ’leri için Rekabet Stratejileri. Organize Sanayi Gazetesi. OSTİM.
10. Bulu, M. and Eraslan, H. (2004). Kümelenme Yaklaşımı, Çağdaş Yönetim Yaklaşımları: İlkeler, Kavramlar ve Yaklaşımlar. Bakan, İ.(Ed), Beta, İstanbul
11. Bulu, M., Eraslan, H. and Şahin, Ö. (2004). Elmas (Diamond) Modeli ile Ankara Bilişim Kümelenmesi Rekabet Analizi. 3.Ulusal Bilgi Ekonomi ve Yönetim Kongresi, Osmangazi Üniversitesi. Access data: 25.02.2021.
12. Cansız, M. (2011). Türkiye'de Kümelenme Politikaları Ve Uygulamaları. OSB Üst Kurulu.
13. Cluster Management Guide (2007). Kümelenme Temel Prensip ve İlkeleri; İş ve İnşaat Makineleri Kümesi (İSİM), Turkey.
14. Doğan, O. (2019). Deniz Turizminde Kümelenme Bağlaminda Marina İşletmeciliğinde Stratejik Yönetişim: Muğla İli Örneği. Doctora Thesis, Akdeniz University, Antalya
15. DTM (2009). Türkiye’de Kümelenme Politikasının Geliştirilmesi Projesi.
16. Enright, M. J. (2000). The Globalization of Competition and The Localization of Competitive Advantage: Policies Towards Regional Clustering. In The Globalization of Multinational Enterprise Activity and Economic Development (Pp. 303-331). Palgrave Macmillan, London.
17. Enright, M. and Roberts, B. (2001). Regional Clustering in Australia. Australian Journal of Management. 26: 68
18. Eraydın, A., Köroğlu B. and Armatlı, B. (2005). Innovation, Networking and the New Industrial Clusters: The Characteristics of Networks and Local Innovation Capabilities in the Turkish Industrial Clusters. Entrepreneurship & Regional Development. 4(17): 237-266.
19. Erarslan, H., Kasimoglu, M. and Kilinc I. (2010). Muğla İli Turizm Sektörünün Kümelenme Analizi ve Makro Düzey Stratejik Planı. http://www.muglakulturturizm.gov.tr/Eklenti/9779,muglakumpdf.pdf?0. Access data: 15.10.2020.
20. Erkut, F. Ç. (2011). Kümelenme ve Aydın İlindeki Kümelenme Potansiyeli Olan Alanlar. (Doktora Tezi). Aydın: Adnan Menderes Üniversitesi.
21. Flowers, J. and Easterling, K. (2006). Growing South Carolina’s Tourism Cluster. Business and Economic Review. 52(3): 15-20.
22. Gertler, M. S. and Wolfe, D. A. (2006). Spaces of Knowledge Flows: Clusters in a Global Context. In Clusters and Regional Development (pp. 236-253). Routledge.
23. Göçen, S. (2013). Turizm Sektöründe Kümelenmenin Rekabetçi Avantaj Açısından Katkılarının Belirlenmesi: Antalya Turizm Bölgesi Örneği. (Doktora Tezi). Isparta: Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
24. IGEME (2005). Küçük ve Orta Boy İsletmelerin İhracat Yönlendirmelerinde Bir Model: Sektörel Dış Ticaret Şirketleri. Ankara: IGEME Yayınları.
25. Karahan, C. B. (2019). Denizcilik Sektöründe Kümelenme Modelleri: İstanbul Denizcilik Kümelenmesi Örneği. (Doktora Tezi). İstanbul: İstanbul Teknik Üniversitesi.
26. Karataş, N. (2006). Yeni Bir Kümeleşme Modeli Olarak Organize Sanayi Bölgelerinin Yeniden Örgütlenmesi (İzmir-Çiğli AOSB Örneği). (Doktora Tezi). İzmir: Dokuz Eylül Üniversitesi.
27. Kayasü, S. and Yaşar, S. S. (2004). Bölgesel Kalkınma Ajansları: Türkiye Üzerine Öneriler. Kentsel Ekonomik Araştırmalar Sempozyumu. 1: 348-357.
28. Kuah, A. T. (2002). Cluster Theory and Practice: Advantages for The Small Business Locating in A Vibrant Cluster. Journal of Research in Marketing and Entrepreneurship.
29. Kunt, İ. V. (2010). KOBİ'lerin Rekabetçi Avantaj Sağlamalarında Kümelenme Stratejisinin Rolü Ve Bir Uygulama. (Doktora Tezi). İzmir: Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimleri Enstitüsü.
30. Malmberg, A. and Power, D. (2006). True Clusters: A Severe Case of a Conceptual Headache. In: Asheim B, Cooke P and Martin R (eds) Clusters and Regional Development: Critical Reflections and Explorations. London: Routledge, pp. 50–68.
31. Marshall, A. (1920), Principles of Economics, London: Macmillan.
32. Müderrisoğlu, B. (2016). Küme Oluşum ve Gelişim Sürecinde Belirleyiciler: İstanbul Mobilya Sektörü Örneği. (Doktora Tezi). İstanbul: İstanbul Teknik Üniversitesi
33. Nallari, R. and Griffith, B. (2013). Clusters of Competitiveness. World Bank, Washington D. C.
34. Organisation for Economic Co-operation and Development OECD (2009). Roundtable: Regional Policy and Tourism.
35. Öcal, T. and Uçar, H. (2011). Kümelenmelerde Yapısal Değişim ve Rekabet Gücü. Sosyal Siyaset Konferansları. 60(1): 285-321.
36. Porter, M.E. (1990). The Competitive Advantage of Nations. Harvard Business Review. 74-91.
37. Porter, M., E. (1998). Clusters and New Economics of Competition. Harvard Business Review. 76(6): 77-90.
38. Porter, M. E. (2000). Competitive Strategy: Techniques for Analyzing Industries and Competitors. New York.
39. Rosenfeld, S. (1997). Bringing Business Clusters into the Mainstream of Economic Development, European Planning Studies. 5(1): 3-23.
40. Šarić, S. (2012). Competitive Advantages Through Clusters: An Empirical Study with Evidence from China. Springer Science & Business Media.
41. Sevsay, H. (2016). Kümelenme Faaliyetlerine Yönelik Mali Teşvikler: Türkiye İçin Bir Model Önerisi. (Doktora Tezi). Manisa: Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü
42. Simmie, J. (2004). Innovation and Clustering in the Globalized International Economy. Urban Studies. 41(5): 1095-1112.
43. Simmie, J. and Sennett, J. (1999). Innovative Clusters: Global or Local Linkages? National Institute Economic Review. 170(1): 87-98.
44. Sölvell, O. (2008). Mapping Clusters around Europe-the European Cluster Observatory. In The European Presidency Conference on Innovation and Clusters. 22 (January).
45. Sölvell, O., Lindqvist, G. and Ketels, C. (2003). The Cluster Initiative Greenbook. The Competitiveness Institute/VINNOVA.
46. Şen, Ö. (2016). Ekonomik Coğrafya Bağlamında Gaziantep Ilinde Endüstriyel Kümelenme Analizi. (Doktora Tezi). Kahramanmaraş: Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
47. Şener Uzcan, G. (2017). Tr81 Düzey 2 Bölgesi Orman Ürünleri Endüstrisinin Kümelenme Analizi Ve Rekabet Gücü Açısından Değerlendirilmesi. (Doktora Tezi). Bartın: Bartın Üniversitesi.
48. Temel, E. (2017). Kümelenmenin Toprak Sanayinde Üretim Maliyetlerine Etkisi Üzerine Bir Araştırma TR 83 Bölgesi Erbaa Örneği. (Doktora Tezi). Tokat: Gaziosmanpaşa Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
49. Turkish Language Association (2019). https://sozluk.gov.tr/ (Access data: 25/04/2021).
50. Yüzak, Ö. (2008). Kümelenmede Bir Adım Daha. Cumhuriyet Gazetesi. 2 August: 16.