İranlı düşünür Şebusteri’nin kaleme aldığı eser bir dizi makalenin toplandığı iki ana bölüm ve üç ek bölümden oluşmaktadır. Bu eserde ilahi olanın beşeri öncüller ekseninde anlaşıldığı böylece dini de olsa hiçbir düşüncenin analiz, sorgulama ve eleştiriden muaf olamayacağı belirtilmektedir. Klasik İslam düşüncesine kaynaklık eden beşeri öncüller tespit edilip kritik edilmektedir. Müfessirlerin sahip olduğu bu beşeri öncüllerin çağın ihtiyaçlarına göre revize edilmesi gerektiği üzerinde durulmaktadır. Tefsir ve anlamanın mahiyeti ve öncülleri, hangi süreç ve aşamalardan geçtiği hermenötik bir yöntemle incelenmektedir.