Soft power is a type of diplomacy first used by Joseph S. Nye in the 1990s and has become an important concept in international relations. It refers to the power of states to influence other countries through culture, art, social values and policies, without resorting to military methods, particularly in the field of public diplomacy. This approach is as important in cultural fields as it is in international relations. When considered in the context of literature, it refers to the capacity of a country's artistic and literary productions to influence other societies without resorting to coercive methods. In this sense, literature, which transcends cultural boundaries by sharing common human emotions and experiences, becomes one of the most effective tools of soft power. Thus, literature functions not only as an art form but also as a powerful element of cultural diplomacy. In this context, Kazakh literature has the cultural potential to influence international readers with its deep historical heritage and rich cultural accumulation. This article aims to examine the role of literature in international relations within the framework of the concept of soft power used by Joseph S. Nye and to evaluate the function of Kazakh literature as a tool of cultural diplomacy. In this context, it discusses how Kazakh literature can function in international relations by proposing a “Cultural Institute” model for institutionalising the soft power potential of Kazakh literature.
Yumuşak Güç, 1990’larda ilk kez Joseph S. Nye tarafından kullanılan ve uluslararası ilişkilerde önemli bir kavram olarak yerini alan bir diplomasi türüdür. Özellikle kamu diplomasisi alanında, devletlerin askeri yöntemlere başvurmadan, kültür, sanat, toplumsal değerler ve politikalar yoluyla başka ülkeler üzerinde etki yaratma gücünü tanımlar. Bu yaklaşım, uluslararası ilişkilerde olduğu kadar kültürel alanlarda da önemli bir yere sahiptir. Edebiyat bağlamında ele alındığında, bir ülkenin sanatsal ve edebî üretimlerinin, dayatmacı yöntemlere gerek duymadan başka toplumlar üzerinde etki yaratma kapasitesini ifade eder. Bu anlamda toplumların ortak insani duygularını ve deneyimlerini paylaşarak kültürel sınırları aşan edebiyat, yumuşak gücün en etkili araçlarından biri hâline gelir. Böylece edebiyat, sadece bir sanat dalı değil, aynı zamanda kültürel diplomasinin güçlü bir unsuru olarak işlev görür. Bu bağlamda Kazak edebiyatı, köklü tarihî mirası ve zengin kültürel birikimiyle uluslararası okuyucuları etkileyebilecek kültürel bir potansiyele sahiptir. Bu makale, Joseph S. Nye tarafından kullanılan yumuşak güç kavramı çerçevesinde edebiyatın uluslararası ilişkilerdeki rolünü inceleyerek Kazak edebiyatının kültürel diplomasi aracı olarak işlevini değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Bu bağlamda Kazak edebiyatının yumuşak güç potansiyelinin kurumsallaşmasına yönelik bir “Kültür Enstitüsü” modeli sunarak Kazak edebiyatının uluslararası ilişkilerde nasıl işlevsel olabileceğini tartışmaktadır.