In this study, our aim is to analyze the etiologies, demographic characteristics, treatment approaches, morbidity and mortality characteristics of orthopedic trauma patients accompanied by lung injury. The records of polytrauma patients who were followed up and treated in Mardin State Hospital by orthopedics and traumatology and thoracic surgery clinic between 2019-2021 were retrospectively reviewed. All of the patients had thoracic trauma with multiple bone fractures and were followed in the intensive care unit for their vital functions. Patients who needed neurosurgery or general surgery invasive intervention were excluded from the study. Demographic characteristics of the patients, trauma etiology, affected body part, the way they are affected by the patient's thorax, fractured features, treatment, and time, duration of hospitalization, complications, and Radiological characteristics of the transaction information from the data base hospital mortality data were recorded. Statistical analysis of the obtained data was performed. 40 patients were included in the study. The median age was 36.5 (14-85) years and 72.5% (n=29) of the patients were male. The median hospitalization time of the patients was 11.5(2-70) days. Patients consisted of 57.5% (n=23) from a traffic accident, 40% (n=16) from a high fall, and 2.5% (n=1) from a firearm-explosive injury. 27.5% (n=11) of the patients included neurosurgery, 10% (n=4) included general surgery pathologies. The most common fracture of the scapula was found in the entire group of patients. 30% (n=12) of the patients had pneumothorax, 30% (n=12) had hemothorax, and 55% (n=22) had at least one denim fracture. Concomitant pneumothorax increased the mortality of patients by 1.8 times (%95 CI: 1.717-1997), while concomitant hemothorax increased mortality by 1.9 times (%95 CI:1.797-2.061). 67.5% (n=27) of the patients were followed up with damage-preserving surgery and 32.5% (n=13) with conservative treatment. There was no statistical difference in mortality between the two groups. The mortality of fracture patients accompanied by thoracic injury is high. Maintaining treatment in the light of surgical principles that protect against damage to patients scheduled for surgery can improve survival.
Bu çalışmada amacımız akciğer yaralanmasının eşlik ettiği ortopedi travma hastalarının; travma etiyolojilerini, demografik özelliklerini, tedavi yaklaşımlarını, morbitide ve mortalite özellikleri analiz etmektir. 2019-2021 tarihleri arasında Mardin Devlet Hastanesi ortopedi ve travmatoloji ile göğüs cerrahisi kliniğinin birlikte takip edip, tedavisini sürdürdüğü politravma hastalarının kayıtları retrospektif olarak tarandı. Hastaların tamamı çoklu kemik kırığı ile birlikte toraks travmasına sahip olup vital fonksiyonları için yoğun bakım ünitesinde takip edilen hastalardan oluşmaktaydı. Beyin cerrahisi veya genel cerrahisi invaziv müdehalesi ihtiyacı olan hastalar çalışma dışında bırakıldı. Hastaların demografik özellikleri, travma etiyolojileri, etkilenen vücut bölümü, hastanın toraks etkilenme biçimi, kırık özellikleri, uygulanan tedavi ve zamanı, yatış süresi, komplikasyonlar, mortalite özellikleri ve radyolojik verileri hastane bilgi işlem veri tabanından kayıt edildi. Elde edilen verilerin istatistiksel analizi yapıldı. Çalışmaya 40 hasta dahil edildi. Hastaların %72.5’i (n=29) erkek, yaş ortancası 36.5(14-85) yıl idi. Hastaların ortanca yoğun bakım yatış süresi 11.5(2-70) gün idi. Hastalar %57.5 (n=23)’i trafik kazası, %40 (n=16)’ı yüksekten düşme ve %2.5’i (n=1) ise ateşli silah-patlayıcı yaralanmasından oluşmaktaydı. Hastaların %27.5 (n=11)’i beyin cerrahisi, %10 (n=4)’u genel cerrahi patolojileri içermekte idi. En sık skapula kırığı eşlik etmekte idi. Hastaların %30 (n=12)’unda pnömotoraks, %30 (n=12) hastada hemotoraks ve %55 (n=22) hastada da en az bir kot kırığı bulunmaktaydı. Pnömotoraks eşlik etmesi hastaların mortalitesini 1.8 kat (%95 GA: 1.717-1997) artırmaktayken, hemotoraks eşlik etmesinin mortaliteyi 1.9 kat (%95 GA:1.797-2.061) arttırdığı saptandı. Hastaların %67.5 (n=27)’i hasar koruyucu cerrahi ve %32.5 (n=13)’i konservatif tedavi ile takibi yapıldı. İki grup arasında mortalite açısından istatistiksel fark bulunmadı. Toraks yaralanmasının eşlik ettiği kırık hastalarının mortalitesi yüksektir. Cerrahi planlanan hastalara hasar koruyucu cerrahi ilkelerin ışığında tedavi sürdürülmesi sağ kalımı artırabilmektedir.