Occasions for Poetry adlı eserinde Oscar Aguirre-Mandujano, on beşinci ve on altıncı yüzyıl Osmanlı şiirini yalnızca estetik bir süs unsuru olarak değil, toplumsal ve siyasal bağlamlarla ilişkili etkin bir pratik olarak ele alır. Şiirleri doğuran tarihsel ve toplumsal olaylara odaklanarak, bürokratların, ulemānın ve seçkin şairlerin nazmı imparatorluk kimliğini, otoritesini ve himāye ağlarını inşa etmek için nasıl kullandıklarını gösterir. Tācīzāde Caʿfer Çelebi’den Şeyhī’ye uzanan vaka analizleri aracılığıyla Aguirre-Mandujano, şiirin manevī, siyasī ve şahsī hayat arasında aracılık eden işlevini ortaya koyar. Bu yenilikçi yaklaşım, “occasionality” (vesīlelilik) kavramını merkeze alırken edebī üretimi Osmanlı siyasal tahayyülünün daha geniş bağlamına yerleştirir.
In Occasions for Poetry, Oscar Aguirre-Mandujano examines fifteenth- and sixteenth-century Ottoman poetry as a socially and politically engaged practice, rather than as simply an ornament. By focusing on the events that inspired poems, Aguirre-Mandujano demonstrates how bureaucrats, scholars and noble poets used verse to shape imperial identity, authority and networks of support. Through detailed case studies from Tācīzāde Caʿfer Çelebi to Şeyhī, Aguirre-Mandujano demonstrates the role of poetry in mediating spiritual, political and personal life. This fresh approach highlights the concept of “occasionality” while connecting literary production to the broader Ottoman political imagination.