Pandemi ile birlikte iş dünyasında öne çıkan sessiz işten çıkarma, küresel ölçekte yaygınlaşan bir sorun haline gelmiştir. Profesyoneller tarafından aktif olarak tartışılan sessiz işten çıkarma, tamamen yeni bir kavram olmasa da, pandeminin etkileriyle birlikte iş dünyasında ve akademik literatürde yeni bir perspektife sahip olmaya başlamıştır. Ancak, bu yaklaşımın hedeflenen sonuca yani çalışanın kendi isteğiyle işten ayrılmasına neden olup olmayacağı ise henüz belirsizdir. Bu çerçevede çalışmanın temel amacı sessiz işten çıkarma kavramını inceleyerek sonuçları ve aracı değişkenleriyle ilgili bir model önerisinde bulunmaktır. Araştırmada sessiz işten çıkarma ile işten ayrılma niyeti arasındaki ilişkide ilişki ağı kurma yeteneğinin rolü araştırılacaktır.Araştırma verileri, 316 aktif çalışanın kolayda örneklem yöntemiyle anket tekniği kullanılarak toplanmıştır. Elde edilen veriler, SPSS 16.0 ve AMOS 24 programlarıyla analiz edilmiştir. Analiz sonuçları doğrultusunda sessiz işten çıkarma ve işten ayrılma niyeti arasında pozitif yönlü anlamlı bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca, ilişki ağı kurma yeteneğinin bu ilişkide kısmi aracılık etkisine sahip olduğu belirlenmiştir. Elde edilen bulgular, hem sessiz işten çıkarmanın sonuçları hem de işten ayrılma niyetinin öncüllerinin belirlenmesinde mevcut literatürü genişleterek katkı sağlayacağı değerlendirilmektedir.
With the pandemic, quiet firing, which has gained prominence in the business world, has become a widespread global issue. Although quiet firing is not an entirely new concept, the effects of the pandemic have given it a fresh perspective in both business practices and academic literature. However, whether this approach leads to the intended outcome—namely, the employee voluntarily leaving their job—remains uncertain. In this context, the primary aim of this study is to examine the concept of quiet firing and propose a model that includes its outcomes and mediating variables. Specifically, the study investigates the role of networking ability in the relationship between quiet firing and turnover intention.The research data were collected from 316 active employees using a convenience sampling method through a survey technique. The obtained data were analyzed using SPSS 16. and AMOS 24. Subsequently, structural equation modeling (SEM) was applied to test the correlations and validate the proposed model. The analysis results indicate a significant positive relationship between quiet firing and turnover intention. Furthermore, networking ability was found to have a partial mediating effect in this relationship. The findings are expected to contribute to the existing literature by expanding knowledge on both the consequences of quiet firing and the antecedents of turnover intention