Geç Antik Çağ’da (yeniden?)kurulmuş ve 7. yüzyılda terk edilmiş olan Korasion, Seleukeia a.K. ve Korykos arasında bulunan bir kıyı yerleşimidir. Buradaki anıtlar, 20. yüzyılın başlarında dikkate değer derecede iyi korunmuşken, daha sonraki dönemde yaşanan yoğun iskân sadece birçok yapıya zarar vermekle kalmamış, kalanları da görünmez kılarak, arkeolojik arazi çalışmalarını imkânsız hale getirmiştir. Erken arkeolojik ve epigrafik çalışmaların net bir biçimde ortaya koyduğu yerleşimin tahmin edilebilir öneminden ötürü, var olan buluntuları özetlemek, yeniden değerlendirmek, bir bağlam içerisine yerleştirmek ve bu Geç Antik Çağ yerleşiminin muhtelif yönlerine işaret etmek elzemdir. Bahsedildiği üzere hâlihazırda ve ileride Korasion'da arazi çalışması yürütmenin olanaksız olmasından ötürü, bu makalede 19. yüzyıl ve 20. yüzyıl başlarına tarihlenen veri, çizim ve görüntülerin analizine dayanan bir yaklaşım izlenmektedir. Bunu yaparken, ağırlıklı olarak yerleşimin bilinen yapıları olan, aralarında yalnızca iki bazilika değil, yeniden çizilmiş planları ve kısmen yenilenmiş rekonstrüksiyon ve analizleri ile birlikte sunulan bazı sivil mimari örneklerine de odaklanılmıştır. Ayrıca, çoğunlukla mezar anıtlarına ait olan epigrafik veriler –ilk kez- sistematik olarak değerlendirilmiş ve bir bağlam içerisine oturtulmuşlardır. J. Keil ve A. Wilhelm tarafından belgelenen, sayısı 80’i aşan yazıtlar, mezar anıtlarının dekorasyonu ve geniş mekânsal düzenlemesi ile bir araya getirildiğinde, saf bir Geç Antik Çağ kıyı yerleşiminin toplumsal yapı ve alışkanlıklarına dair ilginç bir bakış açısı sunmaktadır. Son olarak, hem yukarıda bahsi geçen erken çalışmaların yazılı, çizili ve fotoğrafı çekilmiş malzemelerine hem de bu makalenin sonuçlarına dayanan yerleşimin plan rekonstrüksiyonunun büyük ölçüde güncellenmiş bir versiyonu metne dâhil edilmiştir. Bu suretle, bu makale bundan sonraki karşılaştırmalı çalışmalar için uygun bir zemin sunmayı amaçlamaktadır.