TURİSTİK ÜRÜN, KONAKLAMA TİPİ MEMNUNİYETİ VE TEKRAR ZİYARET NİYETİ ARASINDAKİ İLİŞKİ: DOĞU ANTALYA BÖLGESİ ÖRNEĞİ

Öz

Bu araştırmada turistik ürün, konaklama tipi memnuniyeti ve tekrar ziyaret niyeti arasındaki ilişkinin ortaya çıkarılması amaçlanmaktadır. Ayrıca turistlerin demografik özellikleri çerçevesinde turistik ürün, konaklama tipi memnuniyeti ve tekrar ziyaret niyeti faktörleri arasında farklılık içerip içermediği irdelenmiştir. Bu doğrultuda, Antalya’nın doğusunda yer alan turizm bölgelerinde anket çalışması ile veriler elde edilmiştir. İlgili alan yazın taranarak anket uyarlaması yapılmıştır. Veriler, kolayda örnekleme yöntemiyle iki çalışma grubundan farklı zamanlarda elde edilmiştir. Birinci gruptan sağlanan veriler ile AFA, ikinci gruptan sağlanan veriler ile DFA yapılmış ve YEM analizi gerçekleştirilmiştir. Netice itibariyle DFA modelinin ve faktörlerden önermelere giden yolların iyi bir uyum indeksine sahip olduğu tespit edilmiştir. Faktörler arasında anlamlı ve pozitif bir ilişki olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Ortak alanlar ile fiziksel alanlar, hizmetler ile personel davranışı, hizmetler ile fiziksel alanlar, personel ile fiziksel alanlar arasında yüksek düzeyde bir ilişki; ortak alanlar ile hizmetler ve HD Sistemi ile Otel TZN arasında orta düzey bir ilişki olduğu saptanmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Turistik ürün
• Konaklama Tipi Memnuniyeti
• Tekrar Ziyaret Niyeti
• Antalya

THE RELATIONSHIP BETWEEN TOURISTIC PRODUCT, ACCOMMODATION TYPE SATISFACTION AND REVISIT INTENTION: THE CASE OF EASTERN ANTALYA

Öz

In this study, it is aimed to reveal the relationship between touristic product, accommodation type satisfaction and revisit intention. In addition, it has been examined whether there is a difference between touristic product, accommodation type satisfaction and revisit intention within the framework of the demographic characteristics of the tourists. In this direction, data were obtained through a survey in the tourism regions located in the east of Antalya. The survey was adapted by investigating the relevant literature thoroughly. Data were obtained from two study groups at different times by convenience sampling method. EFA was performed with the data from the first group, CFA was performed with the data from the second group and SEM analysis was performed. As a result, it has been determined that the CFA model and the paths from the factors to the propositions have a good fit index. It was concluded that there was a significant and positive relationship between the factors. ; It has been determined that there is a high level of relationship between common areas and physical areas, services and staff behavior, services and physical areas, staff and physical areas, and also a moderate relationship between common areas and services, HD System and Hotel Revisit intention.

Anahtar Kelimeler

• Touristic Product
• Accommodation Type Satisfaction
• Revisit Intention
• Antalya

Kaynakça

1. Adan, Ö., “Uluslararası Otel Sınıflandırması”, Uluslararası Turizm İşletmeciliği, der. Pırnar İ., 71-88, Nobel Yayınevi, Ankara, 2011.
2. Aktaş, A. (2002). Turizm İşletmeciliği ve Yönetimi. Antalya: Azim Matbaa Fatih Ofset.
3. Altunışık, R., Coşkun, R., Bayraktaroğlu, S. Ve Yıldırım, E. (2010). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri SPSS Uygulamalı (6. Baskı). Sakarya: Sakarya Yayıncılık.
4. Assaker, G., & Hallak, R. (2013). Moderating effects of tourists’ novelty-seeking tendencies on destination image, visitor satisfaction, and short- and long-term revisit intentions. Journal of Travel Research, 52(5), 600–613. https://doi.org/10.1177%2F0047287513478497.
5. Balcı, A. (2004). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntem Teknik ve İlkeler. Pegem Yayıncılık, Ankara.
6. Bayram, M. (2018). Otel Konuk Memnuniyetini Etkileyen Unsurlar. Seyahat ve Otel İşletmeciliği Dergisi, 15 (2): 352-369.
7. Birkan, İ. (2004). Her Şey Dahil Felaket Ya Da Kurtarıcı Değil, Bir Sistemdir. Resort Turizm ve Seyahat Dergisi, c. 18, ss. 18-20.
8. Bitner, M. J., & Zeithaml, V. A. (2003). Service Marketing (3rd ed.). Tata McGraw Hill.

9. Buhalis, D. (2000). Marketing the Competitive Destination of the Future. Tourism Management. 21, 97-116.
10. Buluk, B., Boz, M. ve Başaran Ünsan Y. (2015). Tatil Satın Almada Turistlerin Destinasyon Tercihlerini Etkileyen Unsurlar: Çanakkale Kent Merkezinde Yaşayanlar Üzerinde Bir Araştırma. ss.454-472 16. Ulusal Turizm Kongresi, Çanakkale, Türkiye.
11. Burkart, A. J. ve Medlik, S. (1981). Tourism: Past, Present and Future. London: Heinmann Press.
12. Büyüköztürk, Ş. (2002). Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı. İstatistik, Araştırma Deseni SPSS Uygulamaları ve Yorum. Pegem A Yayıncılık, Ankara.
13. Cong, L. C., & Dam, D. X. (2017). Factors affecting European tourists’ satisfaction in Nha Trang City: Perceptions of destination quality. International Journal of Tourism Cities, 3(4), 350–362. https://doi.org/10.1108/IJTC-04-2017-0022
14. Cole, S. T., & Scott, D. (2004). Examining the mediating role of experience quality in a model of tourist experiences. Journal of Travel and Tourism Marketing, 16(1), 79–90. https://doi.org/10.1300/J073v16n01_08
15. Chiu, W., Zeng, S., & Cheng, P. S.-T. (2016). The influence of destination image and tourist satisfaction on tourist loyalty: A case study of Chinese tourists in Korea. International Journal of Culture, Tourism and Hospitality Research, 10(2), 223–234. https://doi.org/ 10.1108/IJCTHR-07-20150080
16. Chen, C. F., & Chen, F. S. (2010). Experience quality, perceived value, satisfaction and behavioral intentions for heritage tourists. Tourism Management, 31(1), 29–35. https://doi.org/10.1016/j.tourman.2009.02.008
17. Cong, L. C. (2016). A formative model of the relationship between destination quality, tourist satisfaction and intentional loyalty: An empirical test in Vietnam. Journal of Hospitality and Tourism Management, 26, 50–62. https://doi.org/10.1016/j.jhtm.2015.12.002
18. Chi, C. G-Q., & Qu, H. (2008). Examining the structural relationships of destination image, tourist satisfaction and destination loyalty: An integrated approach, Tourism Management, 29, 624–636.
19. Cooper, C., Fletcher, J., Gilbert, D. ve Wanhill S. (1998). “The Tourism Destination”. Rebecca Shepherd (Ed.). Tourism Principles and Practice (ss. 97-121). England: Prentice Hall.
20. Çevirgen, A. ve Üngüren, E. (2009). Yore Esnafının Her Şey Dahil Sistemine Yönelik Tutumları. Ege Academic Review, 9(2): 637-658.
21. Çiftçi, H., Duzakin, E., & Onal, Y. B. (2007). All Inclusive System and Its Affects on the Turkish Tourism Sector. Problems and perspectives in management, (5, Iss. 3 (contin.)), 269-285.
22. Çolakoğlu, O. (2014). Turistik ürün kavramına genel yaklaşım. A. Timur (Der.), Turistik ürün politikası, içinde (ss. 47-68). Ankara: Detay Yayıncılık.
23. Danziger, S.; Israeli, A. & Bekerman, M. (2006). The relative role of strategic assets in determining customer perceptions of hotel room price, International Journal of Hospitality Management, vol. 25 (1): 129–145.
24. Demir, M. ve Demir, SS. (2001). Herşey Dahil (All Inclusive) Pansiyon Türü Uygulamasının Konaklama İşletmeleri, Personel, Müşteriler, Seyahat Acenteleri ve Bölgedeki Bağımsız Diğer İşletmeler Açısından Olumlu ve Olumsuz Yönlerinin Analizi. Maltepe Üniversitesi Meslek Yüksekokulu Dergisi, c. 1, ss. 67-100.
25. Edvardsson, B. ve Olsson, J. (1999). Key concepts for new service development. In: Lovelock. C., Vandermerwe, S. & Lewis, B. (1999). Services Marketing. A European Perspective. Berwick-upon-Tweed: Prentice Hall Europe. 396-412.
26. Eriksson, V. (2020). All-inclusive hotels’ packaging of the northern coast of Jamaica: creating and maintaining an environmental bubble. Institute of Latin American studies. Stockholms Universitet.
27. Eskildsen, J. K. ve Kristensen, K. (2006). Enhancing importance ‐ performance analysis, International Journal of Productivity and Performance Management, 55 (1): 40-60. https://doi.org/10.1108/17410400610635499
28. Foris, D. (2014). Comparative analysis of hotel classification and quality mark in hospitality. Journal of Tourism and Hospitality Management, 2(1), 26-39.
29. Güler Gönenç, E. (2015). Turistik Ürün. Bozkurt, M. & Şahin B. (Ed.). Turizm Pazarlaması içinde (ss. 149-188). Paradigma Akademi, Çanakkale.
30. Hacıoğlu, N. (2000). Turizm Pazarlaması. Bursa: Vipaş A.Ş. Yayınları.
31. Hacıoğlu, N. ve Avcıkurt, C. (Ed.) (2011). Turistik Ürün Çeşitlendirmesi. 2. Basım. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık Eğitim Danışmanlık Tic. Ltd. Şti.
32. Hair, J., Anderson R. E., Tahtam R. L. ve Black W. C. (2009). Multivarite Data Analysis. Prentice Hall.
33. Heung, V. C. S. ve CHU, R. (2000). “Important Factors Affecting Hong Kong Consumers’ Choice of a Travel Agency for All-Inclusive Package Tours”, Journal of Travel Research, Vol. 39: 52-59.
34. Issa, J. J., & Jayawardena, C. (2003). The “all‐inclusive” concept in the Caribbean. International Journal of Contemporary Hospitality Management. 15(3): 167-171.
35. Kaya, D. S. (2016). Turizm Sektörü Sunumu, İş Bankası Raporu. https://ekonomi.isbank.com.tr/UserFiles/pdf/sr201606_turizmsektoru.pdf
36. Khasawneh, M. S., & Alfandi, A. M. (2019). Determining behaviour intentions from the overall destination image and risk perception. Tourism and Hospitality Management, 25(2), 355–375. https://doi.org/10.20867/thm.25.2.6
37. Komppula, R. (2001, November). New-product development in tourism companies-case studies on nature-based activity operators. In 10th Nordic Tourism Research Symposium, October (pp. 18-20).
38. Kotler, P., Bowen, J. T. ve Makens, J. C. (2006). Marketing for Hospitality and Tourism. Boston: Pearson.
39. Kozak, N., Kozak, M. ve Kozak, M. (2000). Genel Turizm: İlkeler – Kavramlar. Ankara: Turhan Kitapevi.
40. Kozak, N. (2014). Turizm Pazarlaması. 6. Baskı. Ankara: Detay Yayıncılık.
41. Lai, I. K. W., & Hitchcock, M. (2017). Sources of satisfaction with luxury hotels for new, repeat, and frequent travelers: A PLS impact-asymmetry analysis. Tourism Management, 60, 107-129.
42. Li, G., Law, R., Vu, H. Q., Rong, J., & Zhao, X. R. (2015). Identifying emerging hotel preferences using Emerging Pattern Mining technique. Tourism Management, 46, 311-321.
43. Lopez Fernandez, M.C. & Serrano Bedia, A.M. (2004). Is the hotel classification system a good indicator for quality? An application in Spain. Tourism Management, vol. 25 (6): 771-5.
44. Lumsdon, L. (1997). Tourism Marketing. International Thomson Business Press.
45. Olalı, H. ve Timur, A. (1988). Turizm Ekonomisi. İzmir: Ofset Ticaret Matbaacılık Şti.
46. Osmonolieva, B. (2007) Bir Turistik Ürün Çeşidi Olarak Av Turizmi ve Kırgızistan’da Av Turizmi. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Turizm İşletmeciliği Anabilim Dalı, İzmir.
47. Özdemir, G. (2014). Destinasyon Yönetimi ve Pazarlaması. Ankara: Detay Yayıncılık.
48. Mai, K. N., Nguyen, P. N. D., & Nguyen, P. T. M. (2019). International tourists’ loyalty to Ho Chi Minh City destination—a mediation analysis of perceived service quality and perceived value. Sustainability, 11 (19), 5447. https://doi.org/10.3390/su11195447
49. Malhotra, N. K. (2010). Marketing Research : An Applied Orientation, 6th ed., Pearson Education, Inc., publishing as Prentice Hal.
50. Menekşe, R. (2005). Her şey dâhil sisteminin ve sistemden faydalananlar açısından etkilerinin otel yöneticilerinin gözünden değerlendirilmesi (Marmaris örneği). Ekonomik ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 97-124.
51. Middleton, V. T. ve Clarke, J. R. (2001). Marketing in Travel and Tourism. (3rd. Ed). New Delhi: Butterworth Heinemann.
52. Mucuk, İ. (2010). Pazarlama İlkeleri. 18. Basım. İstanbul: Türkmen Kitapevi.
53. Page, J. S., (2011). Tourist Management. 4th ed. Oxford: Elsevier.
54. Pelit, E. Erkılıç, E., Ayduğan, N., Bozdoğan, İ. (2011). Tourism academicians’assesments on advantages and disadvantages of all-ınclusive system applied ın turkish tourism sector. Management and Education, 7 (3): 117-124.
55. Ramli, M. F., Rahman, M. A. & AlQershi, N. (2021). Tourists’ Revisit Intention During the Covid-19 Pandemic Recovery Phase and the Moderating Role of Perceived Risk: The Case of Kinabalu Mountain National Park in Sabah, Malaysia, Academy of Strategic Management Journal, Vol.20, Special Issue.2, 1-14
56. Rızaoğlu, B. (2012). Turizm Davranışı. Ankara: Detay Yayıncılık.
57. Rızaoğlu, B (2016). Turizm Pazarlaması. Ankara: Detay Yayıncılık
58. Sani, R. A., Okumus, F., Rahimi, R., & Özturk, Y. (2017). Travel motivations of Iranian tourists to Turkey and their satisfaction level with all-inclusive package tours, Journal of Vacation Marketing, 25(1), pp. 25–36. doi: 10.1177/1356766717725562.
59. Sarıışık, M., Sarı, D., Sarı, S. ve Halis, M. (2011). Tourism sector in order to recovering from the recession: Comparison analyses for Turkey. Procedia Social and Behavioral Sciences. 24: 181-187.
60. Shanka, T., & Taylor, R. (2004). An investigation into the perceived importance of service and facility attributes to hotel satisfaction. Journal of Quality Assurance in Hospitality & Tourism, 4(3-4), 119-134.
61. Stylos, N., Vassiliadis, C. A., Bellou, V., & Andronikidis, A. (2016). Destination images, holistic images and personal normative beliefs: Predictors of intention to revisit a destination. Tourism Management, 53, 40–60. https://doi.org/10.1016/j.tourman.2015.09.006
62. Süklüm, N. (2006). Türkiye’de Hizmet Sektöründeki Turizm İşletmelerinde Uygulanan Her şey Dâhil Sistemin Müşteri Memnuniyeti Üzerindeki Etkisinin Ölçümlenmesi ve Bir Alan Araştırması. (Yayımlanmış Yüksek Lisans Tezi). Adnan Menderes Üniversitesi, Aydın.
63. Şehribanoğlu s. ve Van m. (2018). 2016 yılında dünya ve Türkiye’de ekonomik açıdan bir bakış. Journal of Social And Humanities Sciences Research (JSHSR).C: 5, S: 23, ss.1130-1139.
64. Şimşek, Ö. F. (2007). Yapısal Eşitlik Modellemesine Giriş: Temel İlkeler ve Lisrel Uygulamaları. Ankara: Ekinoks.
65. Tinsley, R., ve Lynch, P. (2001). Small tourism business networks and destination development. International Journal of Hospitality Management, 20 (4), 367-378.
66. Türkay, O. (2014). Destinasyon Yönetimi: Yönetimbilim Bakış Açısıyla İşlevler, Yaklaşımlar ve Araçlar. Ankara: Detay Yayıncılık.
67. Türkiye Seyahat Acentaları Birliği (TURSAB) (2020). Covid-19 Sürecinde Türkiye ve Dünya Turizm Değerlendirmesi, https://tursab.org.tr/apps//Files/Content/6ad52b35-1dd2-41c2-9f1c-c24cc19e7a63.pdf.
68. Timur, A. (Ed.) (2014). Turistik Ürün Politikası. Ankara: Detay Yayıncılık.
69. Türsen, S. (2022, 15 Ağustos). Antalya 10 - İzmir 1. Hürriyet. Elde edilme tarihi: 25 ağustos 2022, https://www.hurriyet.com.tr/yazarlar/selim-tursen/antalya-10-izmir-1-42119166.
70. UNWTO, 2020, International Tourism Barometer and Statistical Annex, October 2020, Vol.18, Issue. 6, 1-24. https://www.e-unwto.org/doi/epdf/10.18111/wtobarometereng.2020.18.1.6.
71. Usal, A. ve Oral, S. (2001). Turizm pazarlaması. İzmir: Kanyılmaz Matbaası.
72. Usta, Ö. (2012). Turizm ve Yapısal Yaklaşım. Ankara: Detay Yayıncılık.
73. Üner, M. M., Sökmen, A. ve Birkan, İ. (2006). Her şey dâhil uygulamasının konaklama işletmeleri üzerine etkisi: Antalya Örneği. Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 17(1): 35-50.
74. Viet, B. N., Dang, H. P., & Nguyen, H. H. (2020). Revisit intention and satisfaction: The role of destination image, perceived risk, and cultural contact. Cogent Business & Management, 7(1), 1-20.
75. Yürik, E. Ö. (2002). Her şey dâhil sistemi ve sistemin Türk turizm sektörüne etkileri. TC Turizm Bakanlığı II. Turizm Şurası Bildirileri, Ankara, 291, 295. https://www.altid.org.tr/bilgi-hizmetleri/antalya-ziyaretci-sayilari-2021/, Erişim Tarihi: 30.06.2022.
76. https://www.altid.org.tr/bilgi-hizmetleri/antalya-ziyaretci-sayilari-2021/, Erişim Tarihi: 30.06.2022.