Nietzsche kimdir? Koyu bir ahlak savunucusu mudur? Yoksa büyük bir ahlaksız mıdır? Dindar mıdır? Yoksa büyük bir din düşmanı mıdır? Tanrıtanımaz mıdır? Yoksa büyük bir tanrı aşığı mıdır? Nietzsche hakkında bu gibi sorular sorulabilir ve hatta bu sorular çoğaltılabilir. Ancak bu sorular Nietzsche’yi anlamak için yeterli değildir. Çünkü Nietzsche başkaları tarafından oluşturulmuş “iyi” ve “kötü” içerisinde (iki farklı kutup içerisinde) değildir. Onun ahlak dışı olduğunu iddia etmek; ahlakı, Nietzsche’ye göre konumlandıramamaktan kaynaklanmaktadır. Nietzsche, insanların algı sisteminin iki kutuptan ibaret olamayacak kadar büyük olduğunu haykırmaktadır. Bu bağlamda Nietzsche sorgulanmayan ahlak kurallarına göre ahlaksız, sorgulanan ahlak kurallarına göre ise bir ahlak abidesidir. Bu makalede Nietzsche’nin ahlak tasavvuru incelenmiştir. Makalenin amacı yanlış anlaşılan Nietzsche’nin öldüğünü göstermek ve Nietzsche’nin ahlaka dair önermeleri merkezinde onu yeniden konumlandırmaya çalışmaktır.
Who is Nietzsche? Is he a vigorous advocate of morality? Or is he a greate immoralist? Is he religionist? Or is he a greate enemy of religion? Is he atheist? Or is he a great lover of the God. Questions like these can be asked about Nietzsche and moreover these questions can be augmented. But these questions are not enough to understand Nietzsche. Because Nietzsche cannot be situated in “good and evil” (in two opposite pole) which are constituted by the others. To claim that Nietzsche is an amoral person is due to not to be able to position morals in terms of Nietzsche. Nietzsche screams that systems of sensation of people is too large to be contained just by two opposite pole. In this context, Nietzsche is an immoralist according to the moral principles which are not examined and Nietzsche is a memorial of moralist according to the moral principles which are examined.In this essay, the morality concept of Nietzsche is analyzed. The goal of this essay is to show that Nietzsche is dead who is misunderstood and is to try to position Nietzsche in the centerline of the morals’ statements of Nietzsche once again.