Suç toplumsal bir sorundur. Nerede bir insan varsa orada suç davranışının ortaya çıkması söz konusudur. Göçlerle beraber büyük kentlere gelen aileler, zamanla ve yavaş yavaş çözülmeye başlamıştır. Geniş aile, yerini çekirdek aileye bırakmıştır. Yine çekirdek aile de kendi içerisinde parçalara ayrılmıştır. Bu değişimlere ayak uyduramayan çocukların suça karışması olasıdır. Kent hayatından olumsuz etkilenen bireyler, suç işleme riski taşımaktadır. Kentleşme ve aile yapılarındaki değişimlerin çocuk suçluluğuna olumsuz etkileri söz konusudur. Yapılan çalışmanın amacı, kentleşme ve aile yapılarındaki değişimlerin çocuk suçluluğuna ve suç korkusuna nasıl etki ettiğini anlayabilmek ve suç korkusunun yarattığı güvensizlik hissinin azaltılması yönünde öneriler sunabilmektir. Araştırma, Samsun ili İlkadım ve Canik ilçelerinden seçilen 40 kişi ile yarı yapılandırılmış görüşme tekniği kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Yapılan görüşmeler neticesinde, çocukların suçu bilerek işlemediği, özentinin bunda önemli payının olduğu, medyanın suç korkusunu artırdığı, suç korkusunun artması sonucu güvenli ortam düşüncesinin azaldığı, yaşanılan kentlerde her an suça karışılacak ya da suçtan mağdur olunacak hissi taşındığı söylenebilir. Bunun yanı sıra çocuğun arkadaş ortamının, okuduğu okulun ve çevresinin, çocuğun suça karışıp karışmamasında önemli etkiye sahip olduğu anlaşılmıştır. Yine kırsaldan kente göçle gelen ailelerin yaşadıkları maddi sıkıntılar, kent kültürünün kırsala göre farklı olmasının, ailelerin yaşam sürdükleri kentlere uyum sağlamalarını zorlaştırdığı düşünülmektedir
Crime is a social problem. Wherever there is a human being, it is certain for crime to show up there. Together with migrations, families which have come to big cities have begun to disintegrate slowly. Extended families have given way to nuclear families. Nuclear family has also broken up into small pieces within itself. It seems probable for children who cannot keep up with these changes to get involved in crime. The risk for committing crime increases in individuals who are influenced negatively from urban life. Urbanization and changes in family structures have negative effects on juvenile crime. The present study was conducted to understand how the changes in urbanization and family structure after 1980 influenced juvenile crime and the fear of crime and to make suggestions for decreasing the feeling of insecurity created by the fear of crime. The research was carried out using a semi-structured interview technique with 40 people selected from Samsun İlkadım and Canik provanca. As a result of the interviews, it can be said that the children carry out the crime knowingly, the substance has a significant share in it, the media increases the fear of crime, the fear of the safe environment after the increase of fear of crime decreases and the feeling of being suicide or victimized at all times. Besides, it has been understood that the child's friendliness, the school he or she reads, and the environment have a significant influence on the child's immaturity. It is thought that the financial difficulties experienced by the families who migrated from the village to the city are different from the urban cultures, making it difficult for the families to adapt to the city where they live