SEÇİM SONUÇLARI TEMELİNDE ELAZIĞ SİYASETİNİN KARŞILAŞTIRMALI ANALİZİ
Öz
Elazığ geçmişten günümüze birden çok kültüre, inanca ve siyasi görüşe ev sahipliği yapan Doğu Anadolu Bölgesinde yer alan bir ildir. Bulunduğu coğrafi bölgenin geneline hâkim olan siyasi eğiliminin aksine Türkiye’nin genel siyasi eğilimleriyle aynı düzlemde bir siyasi yapıya sahip olup genellikle milliyetçi ve muhafazakâr görüşün hâkim olduğu bir şehir olması sebebiyle stratejik konuma sahiptir. Bunun sebebi ise Elazığ hiçbir zaman ne terör örgütlerini destekleyen partilere ne de onların yaptıkları eylemlere taviz vermemiş ve her koşulda devletin bölünmez bütünlüğünü kutsal saymış olmasıdır. Yapısı itibariyle Elazığ’ın siyasal eğilimini anlamak ve seçmenlerin tercihlerine sebep olan faktörleri değerlendirmek genelde Türk siyaseti ve özelde Elazığ açısından önemlidir. Bu çalışmada 1980 ile 2020 yılları arasındaki süreçte Elazığ’ın siyasi yapısının Türkiye’nin genel siyaseti içerisindeki ehemmiyetinin incelenmesi hedeflenmiştir. Seçim sonuçlarının karşılaştırılmalı bir şekilde ele alınmasıyla Elazığ’da genel ve yerel seçimlerin sonuçlarında benzerlik olup olmadığı daha açık bir şekilde ortaya konmuştur. Nitel araştırma tekniklerinden doküman incelemeleri yapılarak 1980 yılından itibaren gerçekleştirilen 11 genel seçim ve 8 yerel seçim sonuçları temel alınarak içerik analizi yapılmış ele alınan süreç içerisinde Elazığ’ın siyasal yapısı hakkında bilgi verilmiştir. Bu verilerin sonucunda belirli dönemlerde seçmenlerin tercihlerine sebep olan faktörlerden yaşanılan çevre, parti lideri, aday faktörü gibi etkenlerin önem arz ettiği ve Elazığ’ın genel olarak belirli dönemlerde gerçekleşen minimal farklılıklara rağmen ‘‘sağ’’ siyaset geleneğine hâkim olduğu tespit edilmiştir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Akın, N. (2012). ‘’Yerel Seçimlerde Aday İmajının Seçmen Tercihlerine Etkisi: İzmir İli İçin Bir Uygulama.’’, Yüksek Lisans Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
- Akgün, B. (2002). Türkiye’de Seçmen Davranışı, Partiler Sistemi ve Siyasal Güven, Nobel Yayınları, Ankara
- Almond, G., ve Verba, S. (1989). The Civic Culture: Political Attitudes and Democracy in Five Nations, SAGE Publication, Inc.California, USA.
- Arslan, Durmuş, A. (2012). Sosyoloji ve Yöntem Yazıları, Kalkan Matbaacılık, Ankara.
- Bal, H. (2002). Kent Sosyolojisi, Fakülte Kitabevi Isparta.
- Berelson, B. R., & Paul, F. (1954). Lazarsfeld, and William N. McPhee, Voting. A. Study of Opinion Formation in a Presidential Campaign, Chicago-London.
- Bloom, H., ve Price, H. (1975). Voter Response to Short-Run Economic Conditions: The Asymmetric Effect of Prosperity and Recession, The American Political Science Review, 69(4), 1240-1254.
- Çarkoğlu, A. ve Toprak B. (2006). Değişen Türkiye’de Din, Toplum ve Siyaset, TESEV Yayınları, İstanbul
- Dahl, R. A. (1984). Polyarchy, pluralism, and scale. Scandinavian Political Studies.
- Death, Jan W.V.-Scarbrough E. (1995). “Perspectives on Values Change”, The İmpact of Values, Oxford.