Hadis usulününnetameli konuları bir sıralamaya tabi tutulduğunda hiç şüphesiz “mürsel hadis”bu listenin başlarında yer almaktadır. İslam’ın temel kaynaklarından Hz.Peygamber’in (sa) sünnetinin habercisi konumundaki hadislerin makbullüğühakkında öne sürülen bazı şartlar incelendiğinde, tarihten günümüze değinmürsel hadisler hakkında önemli tartışmaların bulunduğu görülmektedir. Şâfiîöncesi mürsel hakkında pek ciddi bir tartışma bulunmazken Şâfiî sonrası isnadınmerkeze alınması sonucunda hadislerin muttasıl oluşuna vurgu, mürselrivayetlerin hücciyetini tartışmaya açmıştır. Nitekim Şâfiî sonrası oluşanhadis usulü literatürünün öncüleri olan Hâkim, Hatîb el-Bagdâdî ve İbnü’s-Salâhgibi alimler Şâfiî’nin izini takip ederek mürsel hadisin hücciyeti hakkında birtakım sözler sarf etmişlerdir. İbnü’s-Salâh hadisçi olması hasebiyle mürselhadisi tek başına delil kabul etmemekle birlikte fakih olması hasebiyle demetni merkeze alan ilk dönem fukahanın bakışına değer vermektedir. Bu bağlamdaİbnü’s-Salâh isnad ve metni merkeze alan her iki yaklaşıma da hak veren birperspektifle objektif olarak hareket ettiğini söylememiz mümkündür. İbnü’s-Salâhsonrası hadis usulü eserlerinde mürsel özelinde mühim oranda onun takipedilmesi İbnü’s-Salâh’ın söz konusu yaklaşımının haklılığını göstermektedir. Bubağlamda çalışmamızda mürsel hadisler ve mürsel kavramı çerçevesindeİbnü’s-Salâh’ın hadis usulü literatüründeki etkisi üzerinde durulacaktır. Buçerçevede makalemiz İbnü’s-Salâh öncesi Mürsel, İbnü’s-Salâh’ta Mürsel veİbnü’s-Salâh sonrası Mürsel şeklinde üç başlık altında incelenecektir.Çalışmamızda içerik analiz yöntemi uygulanmıştır.