The concept of "rec'at," defined as returning to the world after death, is rooted in an ancient belief that can be considered a reflection of the desire for immortality among the pre-Islamic Arabs. Throughout human history, the desire for eternal life has been central to people's thought and has played a decisive role in shaping religious conceptions. This desire, manifesting in various forms in different periods, has formed the basis of systematic belief structures; one of the most striking examples of these structures is undoubtedly the belief in rec'at. From a Shia perspective, the concept of rec'at refers to the collective return of a select group to the world before the Day of Judgment, while also encompassing the belief in "Mahdi," the appearance of the Imam in occultation. From a broader perspective, we can say that this belief also encompasses many concepts nourished by the idea of immortality, such as the Messiah, Mahdi, transmigration of souls, and reincarnation. However, specifically within the Imami Shia, the concept of "return" (reciprocity) stands out as a fundamental tenet that distinguishes them from other Shia groups. According to the Imami Shia, belief in return is a necessary tenet; rejecting this belief is considered equivalent to leaving the sect's creed.The fundamental motivation behind the doctrine of Resurrection (Rec'at) is the realization of divine justice. According to this belief, before the Day of Judgment, the oppressors and the oppressed of history will be resurrected to face a reckoning; for the oppressed receiving their due in this world is considered the manifestation of justice. This exceptional resurrection will not be general, but will only encompass those who have gone as far in faith and disbelief. This process will begin with Ali and will be realized with the physical return of the twelve Imams to the world. Supported by evidence based on the Quran and Sunnah, this belief is legitimized by the thesis that similar miraculous resurrections in past nations will also occur in the nation of Prophet Muhammad. Historically, while the Ghaliyya sects transformed Resurrection into a belief in transmigration of souls, the Zaydi Shia, while generally sharing similar views with the Imami Shia, has some branches that do not accept this belief.
Öldükten sonra dünyaya geri dönmek şeklinde tanımlanan “rec’at” kavramı, köken itibariyle Câhiliye dönemi Araplarının ölümsüzlük arzusunun bir yansıması olarak değerlendirilebilecek kadim bir düşünceye dayanmaktadır. İnsanlık tarihi boyunca ebedî yaşama isteği, insanların düşünce dünyasının merkezinde etkin bir şekilde yer almış ve bu durum dinî tasavvurların şekillenmesinde belirleyici bir rol oynamıştır. Farklı dönemlerde çeşitli şekillerde tezahür eden bu arzu, sistematik inanç yapılarının temelini oluşturmuştur; bu yapıların en dikkat çekici örneklerinden biri de şüphesiz rec’at inancıdır.Şîa perspektifinde rec’at kavramı; kıyametten önce seçkin bir grubun dünyaya toplu halde geri dönmesini ifade etmekle birlikte, gaybetteki imamın zuhuruna dair "mehdî" inancını da içermektedir. Geniş bir zaviyeden bakıldığında bu inancın; mesîh, mehdî, tenâsüh ve reenkarnasyon gibi ölümsüzlük fikrinden beslenen pek çok kavramı da karşıladığını söyleyebiliriz. Ancak İmâmiyye Şîa’sı özelinde rec’at, onları diğer Şiî oluşumlardan ayıran temel bir akide olarak öne çıkmaktadır. İmâmiyye’ye göre rec’at, inanılması zarûrî bir esastır; bu inancı kabul etmemek, mezhebin inanç dairesinden çıkmakla eşdeğer görülmektedir.Rec’at akidesinin temel motivasyonu ilâhî adaletin gerçekleşmesidir. İnanışa göre kıyamet kopmadan önce, tarihteki zalimler ve mazlumlar dirilerek bir hesaplaşma yaşayacaklardır; zira mazlumun hakkını dünyada bizzat alması, adaletin tecellisi olarak kabul edilmiştir. Bu istisnai diriliş genel manada değil, sadece iman ve küfürde ileri gitmiş kişileri kapsayacaktır. Bu süreç, Hz. Ali ile başlayarak on iki imamın cismanî olarak dünyaya dönüşüyle gerçekleşecektir. Kur’an ve Sünnet temelli delillerle desteklenen bu inanç, geçmiş ümmetlerdeki benzer mûcizevî dirilişlerin Hz. Muhammed’in ümmetinde de meydana geleceği teziyle meşrulaştırılmıştır. Tarihsel süreçte Gâliyye fırkaları rec’ati tenâsüh inancına evirerek farklı bir boyuta taşırken, Zeydiyye Şîa’sı genel hatlarıyla İmâmiyye ile benzer görüşler paylaşmış olmakla birlikte bünyesindeki bazı kolların bu inancı kabul etmediği görülmektedir.