Although animals were loved very much in the Jāhiliyyah Period, they were harmed due to adherence to ancestral traditions. Considering this period, although it corresponds to a time when society needed animals the most, it is seen that people treated them without mercy. Some traditions caused animals to be tortured and killed. Atīra (faraʿ), jabb, musla, beliyya and ʿaqr are among these traditions. Although most of these traditions are included in the encyclopedia of Islam, we have determined that the 'ʿaqr tradition' is not included and there is no independent study on it. In this article, we want to reveal different forms of ‘aqr tradition, which The Prophet abolished with hadith "There is no ʿaqr in Islam" and the reasons for its construction.
İslâm öncesi Arap toplumunun “cahilî” olarak nitelendirilmesi, hal ve tavırlarındaki katılık, hilmden uzak olma gibi nedenlerden dolayıdır. Bu tabiattaki insanların hayvanlara karşı muamelelerinde de aynı davranış kalılarına sahip olup olmadıkları bu araştırmanın temel hareket noktasıdır. Bu dönemde hayvanlar çok sevilmelerine rağmen halkın, atalarının geleneklerine olan bağlılıkları sebebiyle zarar gören varlıklar olmuşlardır. Tarihsel koşullar açısından toplumun hayvanlara fazla ihtiyaç duydukları bir zamana tekabül etse de insanların onlara merhametten uzak davrandıkları görülmektedir. Bazı gelenekler hayvanların işkence çekerek öldürülmelerine sebep olmuştur. Atîre (fera‘), cebb, müsle, beliyye ve ‘akr, bu türden gelenekler arasındadır. İslâm ansiklopedisinde bu türden geleneklerin çoğu madde olarak yer almasına rağmen ‘akr geleneğine yer verilmediğini, bununla ilgili müstakil bir çalışmanın olmadığını tespit ettik. Bu makalede amacımız Hz. Peygamber’in “İslâm’da ‘akr yoktur” hadisiyle kaldırmış olduğu bu geleneğin farklı şekillerini ve yapılış nedenlerini sunmaktır.