İstanbul’un fethinden sonra Türk resim sanatında gelişimi izlenen minyatür sanatı, 17. yüzyıldan itibaren konusunu ağırlıklı olarak günlük yaşamdan almaya başlamıştır. 18. yüzyıl Türk sanatı o yılların toplumsal yapısıyla paralel bir şekilde Doğu- Batı ikilemi içinde bulunmaktadır. Dönemin önemli minyatür ustası Levni ve ardından Buhari, bu dönemin dünya görüşü ile İstanbul’un görkemli yaşam tarzını yansıtmışlar ve dönemin sanatını yönlendirmişlerdir. Ayrıca 18 ve 19. yüzyıllarda, Osmanlı topraklarına gelen ressamların artışları dikkat çekicidir. Bu sanatçıların eserleri, o dönemin İstanbul’unun günlük yaşamını günümüze taşıyan belgeler niteliğindedir. Tanzimat sonrasında ise Osmanlı resmi, Batı anlayışına yönelik eğitim veren askeri okullarda yetişmiş ressamlar veya sivil sanatçıların ürünü olarak ortaya çıkmıştır.
The art of miniature of which growth can be traced back in Turkish art of painting afterthe conquest of Istanbul, from 17th century on, starts to acquire daily life more often asits subject. 18th century Turkish art, in parallel with the social structure of the age, was inthe dilemma of East vs. West. Major miniature master of the period Levni and Bukhariwho came after him reflected the world view of this period, that on its own represents thewhole age, spectacular life style of Istanbul and they lead the art of the period. Rise in thenumber of artists coming to Ottoman soil in 18th and 19th century is a remarkable point.Works of these artists qualify as documents carrying the daily life of Istanbul to present.And with Tanzimat (a series of reforms), Ottoman painting emerged as works of artistswho were raised in military schools with Western education or civilian artists.