THE RELATIONSHIP EVALUATION OF INTENSIVE CARE NURSES SPIRITUAL WELL-BEING AND SPIRITUAL CARE PERCEPTIONS

Abstract

Objective: This descriptive study was conducted to examine how intensive care nurses' spiritual well-being affects their perceptions of spiritual care. Method: The sample of the study consisted of 75 intensive care nurses working in a university hospital. Data were collected between April and May 2019 using the Spiritual Well-Being Scale (SCSS) and Spirituality and Spiritual Care Perception Scale (MMBAS). Results: It was found that the total SIOÖ levels of the nurses participating in the study as high as 120.57±11.43 and the total MMBAS score was as medium as 62.86 ±7.33. While there was a low level positive correlation between age and spiritual well-being scale total score (p = 0.004; p <0.05), no significant correlation was found with the total score of MMBAS (p> 0.05). It was determined that gender, education level, working unit, working style, being a nurse's relative did not affect the total scores of SİOS and MMBAS, and there was no significant difference between both scale scores. The SIOQ total score of nurses with children was significantly higher than those without children. As the working year increased, their spiritual well-being increased. Although most of the nurses stated that intensive care patients needed spiritual care (78.7%), there was no significant difference between the scale total scores and those who reported that they did not need them. Conclusion: As a result of this study, it was observed that the spiritual well-beings of nurses are high and spiritual care perceptions were medium level. It was determined that the scores of those who worked in the field for a longer time and those who had children were significantly higher.

Keywords

• nurse
• spirituality
• critical care
• spiritual well-being

YOĞUN BAKIM HEMŞİRELERİNİN SPİRİTÜEL İYİ OLUŞLARI İLE MANEVİ BAKIM ALGILARININ DEĞERLENDİRİLMESİ

Abstract

Amaç: Tanımlayıcı tipteki bu araştırma, yoğun bakım hemşirelerinin spiritüel iyi oluşlarının manevi bakım algılarını nasıl etkilediğini incelemek amacıyla yapıldı. Yöntem: Araştırmanın örneklemini bir üniversite hastanesinde çalışan 75 yoğun bakım hemşiresi oluşturdu. Veriler Spiritüel İyi-Oluş Ölçeği (SİOÖ) ve Maneviyat ve Manevi Bakım Algılama Ölçeği (MMBAÖ) kullanılarak Nisan-Mayıs 2019 tarihleri arasında toplandı. Bulgular: Araştırmaya katılan hemşirelerinin toplam SİOÖ düzeylerinin 120.57±11.43 gibi yüksek ve toplam MMBAÖ puanının 62.86±7.33 gibi orta düzeyde olduğu bulundu. Yaş ile spiritüel iyi oluş ölçek toplam puanı arasında düşük düzeyde pozitif yönlü ilişki bulunurken (p=0.004; p<0.05), MMBAÖ toplam puan ile anlamlı bir ilişki bulunmadı (p>0.05). Her iki ölçek puanının cinsiyet, eğitim düzeyi, çalışılan birim, çalışma şekli, hemşire yakını olmanın SİOÖ ve MMBAÖ toplam puanlarını etkilemediği ve aralarında anlamlı bir fark olmadığı belirlendi. Çocuğu olan hemşirelerin SİOÖ toplam puanı çocuğu olmayanlara göre anlamlı farkla daha yüksekti. Çalışma yılı arttıkça spiritüel iyi oluşlarının artığı görüldü. Hemşirelerin çoğunluğunun yoğun bakım hastalarının spiritüel bakıma ihtiyaçları olduğunu belirtmesine rağmen (%78.7), ihtiyaç olmadığını bildirenlerle ölçek toplam puanı arasında anlamlı fark bulunmadı. Sonuç: Bu çalışma sonucunda, hemşirelerin spiritüel iyi oluşlarının yüksek ve manevi bakım algılarının orta düzey olduğu görüldü. Alanda daha uzun süre çalışanların ve çocuğu olanların puanlarının ise anlamlı düzeyde daha yüksek olduğu belirlendi.

Keywords

• hemşire
• maneviyat
• yoğun bakım
• spiritüel iyi oluş

References

1. Doğu Kökçü Ö, Kutlu Ö. Kardiyovasküler sistem hastalıklarında spiritüel bakım. Ege Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi. 2020;36 (1):53-59.
2. Ergül Ş, Bayık A. Hemşirelik ve manevi bakım. Cumhuriyet Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi. 2004;8(1):37-45.
3. Bostancı Daştan N, Buzlu S. Meme kanseri hastalarında maneviyatın etkileri ve manevi bakım / The Effects Of Spirituality in Breast Cancer Patients and Spiritual Care. Maltepe Üniversitesi Hemşirelik Bilim ve Sanatı Dergisi. 2010:3(1);73-78.
4. Kavas E, Kavas N. Hastalarda manevi bakım ihtiyacı konusunda doktor, ebe ve hemşirelerin manevi destek algısının belirlenmesi: Denizli örneği. Electronic Turkish Studies. 2015;10(14):449-460.
5. Çelik İnce S, Utaş Akhan L. Öğrenci hemşirelerin maneviyat ve manevi bakıma ilişkin algıları. Hemşirelikte Eğitim ve Araştırma, 2016;13(3):202-208.
6. Karagül A. Manevi bakım: Anlamı, önemi, yöntemi ve eğitimi (Hollanda örneği). Dini Araştırmalar Dergisi. 2012; 15(40):5-27
7. Ercan F, Körpe G, Demir S. Bir üniversite hastanesinde yataklı servislerde çalışan hemşirelerin maneviyat ve manevi bakıma ilişkin algıları. Gazi Medical Journal. 2018;29(1):17-22.
8. Bekelman DB, Dy SM, Becker DM, Wittstein IS, Hendricks DE, Yamashita TE, Gottlieb SH. Spiritual well-being and depression in patients with heart failure. Journal of General Internal Medicine. 2007;22(4):470-477.

9. Hawks SR, Hull ML, Thalman RL, Richins PM. Manevi sağlığın gözden geçirilmesi: sağlığın teşviki ve geliştirilmesinde tanım, rol ve müdahale stratejileri. American Journal of Health Promotion. 1995;9(5):371–378.
10. Wong KF, Lee LYK, Lee JKL. Hong kong enrolled nurses’ perceptions of spirituality and spiritual care. International Nursing Review 2008;55(3):333-40.
11. Coyle J. Spirituality and health: towards a framework for exploring the relationship between sprituality and health. Journal of Advanced Nursing. 2002;37(6):589-597.
12. Öz F. Sağlık alanında temel kavramlar. İmaj İç ve Dış Ticaret A.Ş. Ankara. 2004;1-16.
13. Ergül Ş, Bayık A. “Maneviyat ve manevi bakım dereceleme ölçeği”nin türkçe formunun geçerlilik ve güvenilirliği. Ege Üniversitesi Hemşirelik Yüksek Okulu Dergisi. 2007;23(1):75-87.
14. Ekşi H, Kardaş S. Spiritual well-being: Scale development and validation. Spiritual Psychology and Counseling, 2017;2:73–88.
15. McSherry W, Draper P, Kendrick D. The construct validity of a rating scale designed to assess spirituality and spiritual care. International Journal of Nursing Studies, 2002;39(7):723-734.
16. Willemse S, Smeets W, Leeuwen E, Nielen-Rosier T, Janssen L. & Foudraine N. Spiritual care in the intensive care unit: An integrative literature research. Journal of Critical Care, 2020;57:55-78.
17. Kim HS, Yeom HA. The association between spiritual well-being and burnout in intensive care unit nurses: A descriptive study. Intensive and Critical Care Nursing. 2018;46:92-97.
18. Musa AS, Al Qadire MI, Aljezawi ME, Tawalbeh LI, Aloush S, Albanian FZ. Barriers to the provision of spiritual care by nurses for hospitalized patients in jordan. Research and theory for nursing practice. 2019;33(4):392-409.
19. Musa AS. Spiritual care intervention and spiritual well-being: Jordanian Muslim nurses’ perspectives. Journal of Holistic Nursing. 2017;35(1):53-61.
20. Kaya R. Riskli birimlerde çalışan hemşirelerin psikolojik dayanıklılık düzeyleri ve spiritüel iyi oluşlarının belirlenmesi Yüksek Lisans Tezi. İstanbul Okan Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul, 2019.
21. Jahandideh S, Zare A, Kendall E, Jahandideh M. Nurses’ spiritual well-being and patients’ spiritual care in Iran. COJ Nurse Healthcare. 2018;1(3):1-5.
22. Eğlence R, Şimşek N. Hemşirelerin maneviyat ve manevi bakım hakkındaki bilgilerinin değerlendirilmesi. Acıbadem Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi. 2014;5(1):48-53.
23. Soleimani MA, Sharif SP, Yaghoobzadeh A, Sheikhi MR, Panarello B, Win MTM. Spiritual well-beingand moral distress among Iranian nurses. Nursingethics. 2019;26(4):1101-1113.
24. Tambağ H, Mansuroğlu S, Yıldırım G. Yoğun bakım ünitelerinde çalışan hemşirelerin manevi destek algılarının belirlenmesi: Bir pilot çalışma. Çağdaş Tıp Dergisi. 2018;8(2):159-164.
25. Yılmaz M, Okyay N. Hemşirelerin maneviyat ve manevi bakıma ilişkin görüşleri. Hemşirelikte Araştırma Geliştirme Dergisi, 2009;11(3);41-52.