THE ROLE OF EDUCATION GIVEN TO INTENSIVE CARE NURSES FOR PREVENTION OF VENTILATOR RELATED PNEUMONES

Abstract

Objective: Research was done, for the purpose of the role of education was given to intensive care nurses in the prevention of ventilator-associated pneumonia (VAP).. Method: Quantitative research method (single group, pretest, final test, experimental design) was used in the research. The research consisted of 58 nurses who is working in the intensive care units of a state hospital in Sakarya. Results: When the VAP information score before the VAP training was given to the nurses by the researcher and the VAP knowledge score after the training was compared, nurses' knowledge of the post-education VAP information scores, was found to be statistically higher than pre-training median (Z=6.631; p<0.001). Again, according to the observational checklist, it was determined that the compliance scores of the nurses for VAP treatment were statistically significantly higher than the pre-training scores before the VAP training. (Z=6.624; p<0.001). Conclusion: As a result, it has been determined that the training given to intensive care nurses is effective in reducing ventilator-associated pneumonia.

Keywords

• Ventilator associated pneumonia
• intensive care
• nurse
• education
• role

VENTİLATÖR İLİŞKİLİ PNÖMONİNİN ÖNLENMESİNDE YOĞUN BAKIM HEMŞİRELERİNE VERİLEN EĞİTİMİN ROLÜ

Abstract

Amaç: Araştırma, ventilatör ilişkili pnömoninin (VİP) önlenmesinde yoğun bakım hemşirelerine verilen eğitimin rolünü değerlendirmek amacıyla yapıldı.. Yöntem: Araştırmada nicel araştırma yöntemi (tek grup, ön test son test deneysel desen) kullanıldı. Araştırma evrenini, Sakarya ilinde bir devlet hastanesine bağlı yoğun bakım ünitelerinde çalışan 58 hemşire oluşturdu. Çalışmada örneklem seçimine gidilmeyip evrenin tamamına ulaşıldı (n= 58). Bulgular: Araştırmacı tarafından hemşirelere VİP eğitimi verilmeden önceki VİP bilgi puanı ile eğitim sonrası VİP bilgi puanı karşılaştırıldığında, hemşirelerin eğitim sonrası VİP bilgi puanlarının ortancasının, eğitim öncesi ortancasına göre istatistiksel olarak daha yüksek olduğu tespit edildi (Z=6.631; p<0.001). Yine gözlemsel kontrol listesine göre, hemşirelerin VİP önlemeye yönelik bakımlara uyum puanlarının VİP eğitimi verilmeden öncesine göre eğitim sonrası puanların ortancasının istatistiksel olarak anlamlı düzeyde daha yüksek olduğu saptandı (Z=6.624; p<0.001). Sonuç: Sonuç olarak yoğun bakım hemşirelerine verilen eğitimlerin ventilatör ilişkili pnömoniyi azaltmada etkili olduğu tespit edilmiştir.

Keywords

• Ventilatör ilişkili pnömoni
• yoğun bakım
• hemşire
• eğitim
• rol

References

1. Doğu Kökçü Ö, Kutlu Ö. Kardiyovasküler sistem hastalıklarında spiritüel bakım. Ege Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi. 2020;36 (1):53-59.
2. Ergül Ş, Bayık A. Hemşirelik ve manevi bakım. Cumhuriyet Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi. 2004;8(1):37-45.
3. Bostancı Daştan N, Buzlu S. Meme kanseri hastalarında maneviyatın etkileri ve manevi bakım / The Effects Of Spirituality in Breast Cancer Patients and Spiritual Care. Maltepe Üniversitesi Hemşirelik Bilim ve Sanatı Dergisi. 2010:3(1);73-78.
4. Kavas E, Kavas N. Hastalarda manevi bakım ihtiyacı konusunda doktor, ebe ve hemşirelerin manevi destek algısının belirlenmesi: Denizli örneği. Electronic Turkish Studies. 2015;10(14):449-460.
5. Çelik İnce S, Utaş Akhan L. Öğrenci hemşirelerin maneviyat ve manevi bakıma ilişkin algıları. Hemşirelikte Eğitim ve Araştırma, 2016;13(3):202-208.
6. Karagül A. Manevi bakım: Anlamı, önemi, yöntemi ve eğitimi (Hollanda örneği). Dini Araştırmalar Dergisi. 2012; 15(40):5-27
7. Ercan F, Körpe G, Demir S. Bir üniversite hastanesinde yataklı servislerde çalışan hemşirelerin maneviyat ve manevi bakıma ilişkin algıları. Gazi Medical Journal. 2018;29(1):17-22.
8. Bekelman DB, Dy SM, Becker DM, Wittstein IS, Hendricks DE, Yamashita TE, Gottlieb SH. Spiritual well-being and depression in patients with heart failure. Journal of General Internal Medicine. 2007;22(4):470-477.

9. Hawks SR, Hull ML, Thalman RL, Richins PM. Manevi sağlığın gözden geçirilmesi: sağlığın teşviki ve geliştirilmesinde tanım, rol ve müdahale stratejileri. American Journal of Health Promotion. 1995;9(5):371–378.
10. Wong KF, Lee LYK, Lee JKL. Hong kong enrolled nurses’ perceptions of spirituality and spiritual care. International Nursing Review 2008;55(3):333-40.
11. Coyle J. Spirituality and health: towards a framework for exploring the relationship between sprituality and health. Journal of Advanced Nursing. 2002;37(6):589-597.
12. Öz F. Sağlık alanında temel kavramlar. İmaj İç ve Dış Ticaret A.Ş. Ankara. 2004;1-16.
13. Ergül Ş, Bayık A. “Maneviyat ve manevi bakım dereceleme ölçeği”nin türkçe formunun geçerlilik ve güvenilirliği. Ege Üniversitesi Hemşirelik Yüksek Okulu Dergisi. 2007;23(1):75-87.
14. Ekşi H, Kardaş S. Spiritual well-being: Scale development and validation. Spiritual Psychology and Counseling, 2017;2:73–88.
15. McSherry W, Draper P, Kendrick D. The construct validity of a rating scale designed to assess spirituality and spiritual care. International Journal of Nursing Studies, 2002;39(7):723-734.
16. Willemse S, Smeets W, Leeuwen E, Nielen-Rosier T, Janssen L. & Foudraine N. Spiritual care in the intensive care unit: An integrative literature research. Journal of Critical Care, 2020;57:55-78.
17. Kim HS, Yeom HA. The association between spiritual well-being and burnout in intensive care unit nurses: A descriptive study. Intensive and Critical Care Nursing. 2018;46:92-97.
18. Musa AS, Al Qadire MI, Aljezawi ME, Tawalbeh LI, Aloush S, Albanian FZ. Barriers to the provision of spiritual care by nurses for hospitalized patients in jordan. Research and theory for nursing practice. 2019;33(4):392-409.
19. Musa AS. Spiritual care intervention and spiritual well-being: Jordanian Muslim nurses’ perspectives. Journal of Holistic Nursing. 2017;35(1):53-61.
20. Kaya R. Riskli birimlerde çalışan hemşirelerin psikolojik dayanıklılık düzeyleri ve spiritüel iyi oluşlarının belirlenmesi Yüksek Lisans Tezi. İstanbul Okan Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul, 2019.
21. Jahandideh S, Zare A, Kendall E, Jahandideh M. Nurses’ spiritual well-being and patients’ spiritual care in Iran. COJ Nurse Healthcare. 2018;1(3):1-5.
22. Eğlence R, Şimşek N. Hemşirelerin maneviyat ve manevi bakım hakkındaki bilgilerinin değerlendirilmesi. Acıbadem Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi. 2014;5(1):48-53.
23. Soleimani MA, Sharif SP, Yaghoobzadeh A, Sheikhi MR, Panarello B, Win MTM. Spiritual well-beingand moral distress among Iranian nurses. Nursingethics. 2019;26(4):1101-1113.
24. Tambağ H, Mansuroğlu S, Yıldırım G. Yoğun bakım ünitelerinde çalışan hemşirelerin manevi destek algılarının belirlenmesi: Bir pilot çalışma. Çağdaş Tıp Dergisi. 2018;8(2):159-164.
25. Yılmaz M, Okyay N. Hemşirelerin maneviyat ve manevi bakıma ilişkin görüşleri. Hemşirelikte Araştırma Geliştirme Dergisi, 2009;11(3);41-52.