Bu çalışma, mevcut dünya-ekolojik modelin sürdürülmesinde merkezi bir rol oynayan ekstraksiyon rejimlerinin ekolojik sistemler üzerindeki etkilerini irdelemektedir. Biyolojik çeşitliliğin, habitatların ve semiyotik işaretlerin tahribatının iç içe geçtiği bir bağlam vurgulanırken insan olmayan varlıkların maruz kaldığı yıkıma dikkat çekmek amaçlanmaktadır. Çalışmada çevre sosyolojisi, eleştirel hayvan çalışmaları ve biyosemiyotik yaklaşımların kesişiminde konumlanan multidisipliner bir yaklaşım kullanılarak söz konusu şiddetin fiziksel ve semantik boyutu ilintilendirdiği, semantik boyutun anlamın aşınmasıyla ilişkili bir düzlemi yansıttığı öne sürülmekte, bu çerçevede ilk olarak Türkiye'deki madencilik politikaları Kaz Dağları örneği ve kalkınma planları doğrultusunda hazırlanan raporlar üzerinden incelenmektedir. İlgili raporlarda sürdürülebilirlik vurgulansa da, bu vurgu sıklıkla ekonomik faaliyetlerin meşruiyetini pekiştiren bir işlev üstlenmektedir. Raporlarda önceliklendirilen rehabilitasyon önlemleri ağaçlandırma girişimlerini kapsamakta, birçok insan olmayan varlığın yaşamına ilişkin kayda değer bir değerlendirme ise yer almamaktadır. Çalışmanın diğer ayağında ise insan merkezci metinlerde yer bulamayan insan olmayanların dünyayı algılama ve ona etki etme biçimleri bir canlı türünün izi sürülerek görünür kılınmıştır. Böylece çalışma, çok yönlü, çoktürlü, insan merkezci olmayan bir toplumsallık ve sorumluluk anlayışının inşasına katkıda bulunmayı hedeflemektedir.