Bu makale, 1923 Türk-Yunan Nüfus Mübadelesi ile ataları Karadeniz’den Kuzey Yunanistan’a göç eden Türkçe konuşan Rumların ikinci ve üçüncü kuşaklarının toplumsal bellek pratiklerini incelemektedir. 2017 yılında başlayan ve Kasım 2021-Kasım 2022 tarihleri arasında gerçekleştirilen bir yıllık kesintisiz saha çalışmasıyla derinleşen etnografik araştırma, yirmi sözlü tarih görüşmesi ve katılımcı gözlem yoluyla yürütülmüştür. Araştırma, bu topluluğun belleğinin, kamusal düzeyde homojenleştirilmiş Yunan ulusal ve “Pontus” anlatılarına uyum ile gündelik yaşam pratikleri arasında sürekli bir müzakereyle şekillenen çelişkili bir yapı sergilediğini ortaya koymaktadır. Makale, bu çelişkili bellek yapısını üç analitik bellek boyutu üzerinden ele almaktadır: Türkçenin gündelik hayatta kullanımı, yemek pratikleri, müzik ve dansa dayalı bedenlenmiş ritüeller. Bulgular, belleğin bağlama, mekâna ve etkileşime bağlı olarak yeniden üretilen performatif bir süreç olduğunu göstermektedir. Bu çerçevede çalışma, Nüfus Mübadelesi literatüründe çoğu zaman homojenleştirilen “Pontus” anlatısı içinde görünmez kalan bir topluluğun özgün bellek deneyimini görünür kılarak toplumsal bellek çalışmalarına çelişkili bellek kavramı üzerinden kuramsal bir katkı sunmaktadır.