Bu çalışmanın amacı, Samsun’da spor örgütlerinde çalışan kadın personellerin iş stresi ve iş doyumu düzeylerini sosyodemografik özellikleri de göz önünde bulundurarak değerlendirmek ve aralarındaki istatistiksel ilişkiyi ortaya koyabilmektir. Araştırmada nicel araştırma yöntemi kullanılmıştır. Çalışma grubu, 2023 yılı Samsun ilinde spor örgütlerinde görev alan 163 kadın personelden oluşmaktadır. Araştırma verileri, İş Stres Ölçeği, İş Doyumu Ölçeği ve Kişisel Bilgi Formu ile elde edilmiştir. Örneklem seçiminde, rastgele örnekleme yöntemi kullanılmış, veriler sosyal medya aracılığıyla Google form üzerinden toplanmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen veriler Spearman Korelasyon analizi, Mann Whitney-U analizi, Kruskall Wallis-H analizi ve Anova testi kullanılarak incelenmiştir. Sonuç olarak Samsun’da spor örgütlerinde çalışan kadın personellerin iş stresleri ve iş doyumları arasında negatif yönde zayıf düzeyde ilişkiye ulaşılmıştır. Ayrıca iş doyumu ve yaş değişkenleri arasında da anlamlı farklılıklara ulaşılmış, bu farklılıkların 30-39 yaş grubu ve 40-49 yaş grubu arasında katılımcılardan kaynaklandığı gözlenmiştir. Araştırmada iş doyumu ve eğitim düzeyleri arasında da anlamlı farklılıklar tespit edilmiş ve bu farklılıkların lise ve ön lisans düzeyindeki kadın personeller arasında olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Bunun yanı sıra iş stresi ve eğitim düzeyi arasında da anlamlı farklılıklar olduğu belirlenmiş; bu farklılıkların ise lise ile lisansüstü, ön lisans ile lisansüstü ve lisans ile lisansüstü grupları arasında ortaya çıktığı gözlenmiştir.
The aim of this study is to evaluate the job stress and job satisfaction levels of female personnel working in sports organizations in Samsun, taking their sociodemographic characteristics into account, and to reveal the statistical relationship between these variables. A quantitative research method was employed used in the study. The study group consisted of 163 female personnel working in sports organizations in Samsun province in 2023. The research data were collected using the Job Stress Scale, the Job Satisfaction Scale, and a Personal Information Form. A random sampling method was used in the selection of the sample, and the data were collected via Google Forms through social media. The data obtained from the study were analyzed using Spearman Correlation analysis, Mann–Whitney U test, Kruskal–Wallis H test, and ANOVA. As a result, a weak negative relationship was found between job stress and job satisfaction among female personnel working in sports organizations in Samsun. In addition, significant differences were identified between job satisfaction and age variables, and these differences were observed between the 30–39 and 40–49 age groups. Significant differences were also found between job satisfaction and education levels, particularly between female personnel with high school and associate degree education levels. Furthermore, significant differences were determined between job stress and education level; these differences were observed between high school and postgraduate, associate degree and postgraduate, and bachelor’s degree and postgraduate groups.