İnsanlık tarihi boyunca doğadan esinlenme var olan bir olgudur. Doğa aracılığıyla sanatı şekillendiren sanatçılar kimi zaman doğayı taklit etmiş, kimi zaman da sanat nesnesinde kendi doğasını yaratmışlardır. Doğadaki yaşam döngüsüyle var olan fiziksel boşluklar, formunun eşsizliği ve anlam derinliğiyle sık sık sanatın konusu olmuştur. Boşluğu biçim veya kavram olarak eserlerine taşıyan sanatçılar, kendi anlatılarında doğanın gücünü vurgulamışlardır. Boşluk, bazen biçimin etrafını saran uzam, bazen de biçime nefes aldıran yüzey alanı olarak eserin bir öğesine dönüşmüştür. Bu çalışmada boşluk seramik sanatına yansıyan ve sanatsal anlatıya dönüştürülen kısmıyla ele alınmıştır. Bu kapsamda kaynak tarama ve veri toplama ışığında, literatür dikkate alınarak yazılı ve görsel kaynaklardan faydalanılmıştır. Elde edinilen kaynaklar doğrultusunda estetik bir bakış açısı göz önünde bulundurarak, sanat ve doğa ilişkisi üzerinden izleyiciye yeni deneyimler sunulması amaçlanılmıştır.