Investigation of the Relationship Between Nursing Students Problem Solving Skills and Humor Styles

Abstract

Objective: This study was conducted to examine the relationship between problem solving skills and humor styles of nursing students. Materials and Methods: This descriptive and correlational study was conducted with the participation of 298 students studying in the nursing department of a university in Konya in the 2021-2022 academic year. Personal Information Form, Problem Solving Inventory and Humor Styles Scale were used to collect the data. Percentage distribution was used to analyze the data, arithmetic mean was used to determine the total mean scores of the scales and Pearson correlation analysis was used to compare the scales. Results: The mean total score of the Problem Solving Inventory was 116.07 ± 15.52, while the mean total score of the Humor Styles Scale was 118.9 ± 21.05. No statistically significant relationship was found between the mean total score of the Problem Solving Inventory and the total score and subgroups of the Humor Styles Scale as a result of Pearson correlation analysis. Conclusions: It was determined that the problem solving skills of nursing students were at a moderate level and their problem solving skills increased as their class education level increased. Students should be made aware of humor styles in problematic situations in both academic and social life, and health behaviors should be gained to cope with the problem and use humor methods.

Keywords

• Problem Solving
• Humor
• Nursing Students

HEMŞİRELİK ÖĞRENCİLERİNİN PROBLEM ÇÖZME BECERİLERİ İLE MİZAH TARZLARI ARASINDAKİ İLİŞKİNİN İNCELENMESİ

Abstract

Amaç: Bu araştırma, hemşirelik öğrencilerinin problem çözme becerileri ile mizah tarzları arasındaki ilişkiyi incelemek amacıyla yapılmıştır. Gereç ve Yöntemler: Tanımlayıcı ve ilişki arayıcı türde yapılan bu araştırma, Konya’da bir üniversitenin hemşirelik bölümünde 2021-2022 eğitim - öğretim yılında öğrenim gören 298 öğrencinin katılımıyla gerçekleştirilmiştir. Verilerin toplanmasında öğrencilerin sosyodemografik özelliklerini sorgulayan Kişisel Bilgi Formu, Problem Çözme Envanteri ve Mizah Tarzları Ölçeği kullanıldı. Verilerin analizinde yüzdelik dağılım, ölçeklerin toplam puan ortalamalarının belirlenmesinde aritmetik ortalama ve ölçeklerin karşılaştırılmasında pearson korelasyon analizi kullanılmıştır. Bulgular: Öğrencilerin Problem Çözme Envanteri toplam puan ortalaması 116,07 ± 15,52 olarak bulunurken, Mizah Tarzları Ölçeği toplam puan ortalaması 118,9 ± 21,05 olarak hesaplanmıştır. Problem Çözme Envanteri toplam puan ortalaması ile Mizah Tarzları Ölçeği toplam puanı ve alt grupları arasında yapılan pearson korelasyon analizi sonucunda istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki saptanmamıştır. Sonuçlar: Hemşirelik öğrencilerinin problem çözme becerilerinin orta düzeyde olduğu ve sınıf eğitim durumları arttıkça problem çözme becerilerinin arttığı tespit edilmiştir. Öğrencilere hem akademik hem de sosyal yaşamda problemli durumlarda mizah tarzlarına yönelik farkındalık oluşturulmalı, problem ile baş etmeye ve mizah yöntemlerini kullanmaya yönelik sağlık davranışları kazandırılmalıdır.

Keywords

• Problem Çözme
• Mizah
• Hemşirelik Öğrencileri

References

1. Achike, F.I., Nain, N. (2005). Promoting problem-based learning (PBL) in nursing education: a Malaysian experience. Nurse Education in Practice 5 (5), 302–311. https://doi.org/10.1016/j.nepr.2005.04.002
2. Aslan, H. (2006). Ortaöğretim kurumlarında görev yapan öğretmenlerin öğrenilmiş güçlülük düzeyleri ve cinsiyetlerine göre mizah tarzlarının incelenmesi. (Yüksek Lisans Tezi). (Yök Tez- 206080). https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/tezDetay.jsp?id=Ajt6L_tU5mY_qsYVjMQ6GA&no=A50zvsK9zlwDwVCAHeQ8zg
3. Astedt-Kurki, P., Isola, A. (2001). Humour between nurse and patient, and among staff: analysis of nurses’ diaries. J Adv Nurs. Aug;35(3):452-458. https://doi.org/10.1046/j.1365-2648.2001.01860.x
4. Ay, Ö., Gökler, R., Koçak, R. (2013). Mizah tarzları, yaratıcılık ve yaşam doyumu: orta öğretim öğrencileri üzerinde bir inceleme, International Journal of Social Science, Volume 6 Issue 6, p. 739-767. https://jasstudies.com/DergiTamDetay.aspx?ID=1538
5. Balick, P.M., & Lee, C.A. (2006). Humor and laughter may influence health. 1. History and back ground. Evid Based Complement Alternat Med. 3, 61–63. https://doi.org/10.1093/ecam/nek015
6. Canpolat, S., Güler, O., Ökcü, M., Köksal Konik, A. (2023). Özel yetenekli çocukların problem çözme becerilerinin yordayıcıları: Aile ilişkileri ve mizah. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 24(2), 1490-1507. https://doi.org/10.17679/inuefd.1311886
7. Çakmak, S., Karakuş, G., Tamam, L., Taşdemir, A., & Karaytuğ, M. (2015). Tıp fakültesi dönem I öğrencilerinde mizah tarzları ve benlik saygısı ilişkisi: kesitsel bir çalışma. Çukurova Medical Journal. 40(4):782-793. https://www.researchgate.net/publication/289356957_Tip_Fakultesi_Donem_I_Ogrencilerinde_Mizah_Tarzlari_ve_Benlik_Saygisi_Iliskisi_Kesitsel_Bir_Calisma
8. Dean, RA., & Major, JE. (2008). From critical care to comfortcare: the sustaining value of humour. Journal of Clinical Nursing. 17(8):1088-1095. https://doi.org/10.1111/j.1365-2702.2007.02090.x

9. Dean, RA., Gregory, DM. (2004). Humor and laughter in palliative care: An ethnographic investigation. Palliative and Supportive Care. 2, 139-148. https://doi.org/10.1017/S1478951504040192
10. D’Zurilla, T. J., & Goldfried, M. R. (1971). Problem solving and behavior modification. Journal of Abnormal Psychology. 78 (1), 107-126. https://doi.org/10.1037/h0031360
11. Ericson, SJ., Feildstein, SW. (2007). Adolescent humor and its relationship to coping, defense strategies, psychological distress and well-being, Child Psychiatry and Human Development. 37(3): 255-271. https://doi.org/10.1007/s10578-006-0034-5
12. Ford, T.H., Mccreighta, K.A. & Richardsona, K. (2014). Affective style, humor styles and happiness. Europe's Journal of Psychology. 10, 451–463. https://doi.org/10.5964/ejop.v10i3.766
13. Gültekin, A. (2006). Psikolojik danışmanlık ve rehberlik öğrencilerinin problem çözme becerilerinin incelenmesi. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi).Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Erzurum. https://atauni.edu.tr/yuklemeler/461cc2b5dddb2ca38cd14a8cc1f9c28e.pdf
14. Katkat, D., Mızrak, O. (2003). Öğretmen adaylarının pedogojik eğitimlerinin problem çözme becerilerine etkisi. Milli Eğitim Dergisi. syf:158. http://dhgm.meb.gov.tr/yayimlar/dergiler/milli_egitim_dergisi/158/katkat.htm
15. Sözen, K., Güntürk, İ., Kuloğlu, N. (2021). Hemşirelik öğrencilerinde öz-yeterlilik algısı ile problem çözme becerisi arasındaki ilişkinin belirlenmesi. Sağlık ve Toplum. 31 (2) 131-138. https://search.trdizin.gov.tr/yayin/detay/445209/
16. Koç, H., Arslan, C. (2017). Analyzing interpersonal problem solving in terms of solution focused approach and humor styles of university student. Journal of Education and Practice. Online Submission. Vol.8, No.27. https://www.researchgate.net/publication/320273874
17. Martin, R., Puhlik, P., Larsen, G., Gray, J., Weir, K.(2003). Individual differences of uses of humor and their relation to psychological well-being: Development of the humor styles questionnaire. Journal of Research in Personality. 37 (1):48–75. https://doi.org/10.1016/S0092-6566(02)00534-2
18. McCreaddie, M., Wiggins, S., (2008). The purpose and function of humour in health, health care and nursing: a narrativere view. Journal of Advanced Nursing. 61(6):584-595. https://doi.org/10.1111/j.1365-2648.2007.04548.x
19. Morales-Mann, E.T., Kaitell, C.A. (2001). Problem-based learning in a new Canadian curriculum. Journal of Advanced Nursing. 33 (1), 13–19. https://doi.org/10.1046/j.1365-2648.2001.01633.x Morrison, J. (2004). Where now for problem based learning. The Lancet. 363, 174. https://doi.org/10.1016/S0140-6736(03)15298-1
20. Nahas, V.L. (1998). Humour: a phenomenological study within the context of clinical education. Nurse Education Today. 18, 663–672. https://doi.org/10.1016/S0260-6917(98)80065-8
21. Şahin, N., Şahin, N. H., & Heppner, P. P. (1993). Psychometric properties of the problem solving inventory in a group of Turkish university students. Cognitive Therapy and Research, 17(4), 379–396. https://doi.org/10.1007/BF01177661
22. Şahin Akboğa, Ö. & Arslan, S. (2021). Acil kliniklerde çalışan hemşirelerin problem çözme becerilerinin incelenmesi . Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi , 10 (4) , 819-827. https://doi.org/10.37989/gumussagbil.847226
23. Traş, Z., Arslan, C., Taş, A. (2011). Öğretmen adaylarında mizah tarzları, problem çözme ve benlik saygısının incelenmesi. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi. 8, 716-732.
24. Tuğut, N. & Kaya, D. (2017). Hemşirelerin terapötik mizah kullanma durumları ve problem çözme becerileri arasındaki ilişki. Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Elektronik Dergisi, 10 (3), 131-136. Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/deuhfed/issue/46789/586732
25. Tümkaya, Y. D. S. & İflazoğlu, U. A. (2000). Ç Ü Sınıf öğretmenliği öğrencilerinin otomatik düşünce ve problem çözme düzeylerinin bazı sosyo demografik değişkenlere göre incelenmesi . Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi , 6 (6) , . Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/cusosbil/issue/4362/59655
26. Yerlikaya, E. (2003). Mizah tarzları ölçeğinin uyarlama çalışması, (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Adana.
27. Yılmaz, E., Karaca, F., Yılmaz, E. (2010). Sağlık yüksekokulu öğrencilerinin problem çözme becerilerinin bazı değişkenler açısından incelenmesi. Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi. 12(1): 38-48. https://dergipark.org.tr/tr/pub/ataunihem/issue/2644/34012#article_cite
28. Yue, X.D.,Wing-Yin, K., Jiang, F. & Hiranandani, N.A. (2014). Humor styles, self-esteem and subjective happiness psychological reports. Mental & Physical Health,115, 517-525. https://doi.org/10.2466/07.02.PR0.115c18z6
29. Witmer, J. M., & Sweeney, T. J. (1992). A holistic model for wellness and prevention over the life span. Journal of Counseling & Development, 71(2), 140–148. https://doi.org/10.1002/j.1556-6676.1992.tb02189.x