This study aims to evaluate the post-occupancy performance of cultural heritage buildings following their adaptive reuse. The Bigalı Fortress, located on the Gallipoli Peninsula, was selected as the case study, and the Post-Occupancy Evaluation (POE) method was applied. Data were collected through literature review, plan analysis, on-site observation, and semi-structured interviews. The evaluation was based on five main criteria: authenticity, functionality, user satisfaction, environmental compatibility, and wayfinding. The findings indicate that the architectural identity of the building has largely been preserved and that it has adapted well to its new function. However, some issues were identified in areas such as environmental factors and orientation. Overall, the POE method proves to be an effective tool for assessing adaptive reuse processes of heritage buildings.
Bu çalışma, kültürel miras yapılarının yeniden işlevlendirilmesi sonrasında kullanım sürecindeki performanslarını değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Gelibolu Yarımadası’nda yer alan Bigalı Kalesi örneği üzerinden, “Kullanım Sürecinde Değerlendirme (KSD)” yöntemi uygulanmıştır. Araştırmada literatür taraması, plan analizi, yerinde gözlem ve yarı yapılandırılmış görüşmeler yoluyla veri toplanmıştır. Değerlendirme sürecinde özgünlük, işlevsellik, kullanıcı memnuniyeti, çevresel uyum ve yönlendirme olmak üzere beş ana ölçüt temel alınmıştır. Bulgular, yapının mimarî kimliğinin korunduğunu ve yeni işlevine büyük ölçüde uyum sağladığını göstermektedir. Bununla birlikte, çevresel faktörler ve yönlendirme gibi alanlarda bazı sorunlar tespit edilmiştir. Sonuç olarak, KSD yöntemi kültürel miras yapılarının yeniden kullanım sürecinin değerlendirilmesinde etkili bir araçtır.