Hamidiye Suyu Tesislerine Ait Yapıların ve Çeşmelerin Günümüzdeki Durumu ve Koruma Önerileri
Öz
İstanbul’un son vakıf suyolu, II. Abdülhamid tarafından şehre ve Yıldız Sarayı’na kaliteli içme suyu sağlamak amacıyla “II. Abdülhamid Han Hamidiye Suyu Tesisleri” adıyla kurulmuştur. Hamidiye Su Tesisleri’nin kurulması ile ilk kez şehre basınçlı su verilmeye başlanmıştır. Şehre getirilen su, ishale hattı üzerinde var olan bazı çeşmelere bağlanarak ya da yeni çeşmeler inşa edilerek halka ulaştırılmıştır. Hamidiye Suyu için inşa edilen çeşmeler son derece özenli çeşmelerdir. Ayrıca Hamidiye Suyu ile özdeşen dökme demirden ve mermerden yapılmış çeşmeler bulunmaktadır. 1901-1902 yıllarında hizmete başlayan tesis ile ilk başlarda 30 kadar sokak çeşmesine su verilebilceği hesaplanmıştır. Ancak zamanla daha fazla yere su sağlamak amacıyla girişimlerde bulunulmuştur. Hamidiye Suyu Tesisleri’ne ait yapılar ve çeşmeler kültür ve endüstri mirasımızın önemli yapılarıdır. Ancak bazı yapılar ve çeşmelerin bir çoğu günümüze ulaşamamıştır. Günümüze ulaşabilenler ise değişen yaşam koşulları sonucu işlevlerini ve geleneksel dokunun değişmesi sonucu çevreleriyle olan ilişkilerini yitirmişlerdir. Dönemin en yüksek sanat zevkine sahip olan Hamidiye Çeşmelerinin bazıları zaman içinde tahrip olarak özgün biçimlerini kaybederken bazılarının ise yerleri değiştirilmiştir. Bunlara ek olarak çevresel koşullar, yanlış malzeme ve kötü işçilikle yapılan hatalı onarımlar ile diğer bilinçsiz müdahaleler gibi birçok etmenin neticesinde çeşmelerin özgünlüğünün kaybolması günümüzde de sürmektedir. Bu çalışma ile Hamidiye Suyu Tesisleri’ne ait yapılar ve tarihi kent dokusunun önemli bir parçası olan çeşmelerin günümüz durumu araştırılmıştır. Günümüze ulaşan yapılar ve çeşmelerin koruma sorunları belirlenmiş, günümüze ulaşılamayan yapılar ile bazı çeşmelerin biçim, malzeme özellikleri ile ilgili bilgi edinilmiştir. Ayrıca zaman içinde yeri değişen, ishale hattı dışına çıkartılarak farklı isimler ile anılan çeşmeler tespit edilmiştir. Elde edilen bulgular doğrultusunda da Hamidiye Suyu Tesisleri’ne ait günümüze ulaşan yapı ve çeşmeler için koruma önerileri getirilmiştir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Çeçen, K. (1992). İstanbul’un Vakıf Sularından Taksim ve Hamidiye Suları. İstanbul: İSKİ Yayınları
- Egemen, A. (1993). İstanbul’un Çeşme ve Sebilleri. İstanbul: Arıtan Yayın Evi.
- Erkan, K. (2008). Sultan İkinci Abdülhamîd Han'ın Hamidiye Menba Suları ve Çeşmeleri. İstanbul: Çamlıca Basım Yayın.
- Gültaş, D. (2008), Raimondo D’aronco: İstanbul’daki Yapılarında Cephe Biçimlenişi ve Detayları (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Yıldız Teknik Üniversitesi/ Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul
- Kal’a, Ahmet (Yay.yön.), vd., (2000). 19. ve 20. Yüzyılda İstanbul Suları. İstanbul: İstanbul Büyükşehir Belediyesi İstanbul Araştırmaları Merkezi Yayınları.
- Kaya, N., (1998), Cendere Su Pompa İstasyonu Restorasyon Projesi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), İstanbul Teknik Üniversitesi/ Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul
- Kursun, Z., Kayserilioğlu, S., Songur, S., Ozan, D., Mazak, M., (2006). Bâkî Kente Âb-ı Bekâ Hamidiye. İstanbul: Hamidiye Kaynak Suları A.S.
- Nazım Bey. (1925). İstanbul Vilayeti Şehremaneti’ne Evkâf’dan Devr Olunan Sular. İstanbul: İstanbul Şehremaneti Matbaası. (Kaynağın orijinal metni için bknz.: Millet Kütüphanesi. Ali Emiri Mtf. 626.)Nirven, S. N. (1946). İstanbul Suları. İstanbul: İstanbul Halk Basımevi.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Drahşan Uğuryol
*
0000-0001-8018-453X
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
16 Kasım 2020
Gönderilme Tarihi
26 Ekim 2019
Kabul Tarihi
11 Ağustos 2020
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2020 Cilt: 29 Sayı: 2
Cited By
İSTANBUL’UN BÜYÜME VE DÖNÜŞÜM SORUNLARININ TARİHİ SU YAPILARI ÜZERİNDEKİ OLUMSUZ ETKİLERİ
Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi
https://doi.org/10.17755/esosder.857352Birinci Ulusal Mimarlık Dönemi Eserlerinden İstanbul Göztepe Hamidiye Çeşmesi Üzerine Bir Değerlendirme
Çeşm-i Cihan: Tarih Kültür ve Sanat Araştırmaları Dergisi E-Dergisi
https://doi.org/10.30804/cesmicihan.1353843Ahmet Han Çeşmesi’nin Sanat Tarihi Disiplini Bakımından Analizi
Korkut Ata Türkiyat Araştırmaları Dergisi
https://doi.org/10.51531/korkutataturkiyat.1420278