INVESTIGATING WRITING DISPOSITIONS OF ELEMENTARY SCHOOL STUDENTS FROM DIFFERENT VARIABLES

Abstract

The purpose of this study was to investigate writing disposition perceptions of elementary school students with respect to gender, classroom level, mother's and father's education level, and monthly economic income level. The study was carried out in the city centre of Nigde province from six elementary schools in 2011-2012 academic year. Totally 387 elementary school students, selected according to the purposeful sampling method participated in the study. The “general survey method” was adopted in the research. In accordance with the purpose of the study, percentage, mean, standard deviation, independent samples t-test, ANOVA (variance) and Tukey-HSD tests were employed in the study in order to examine the data obtained in terms of some variables. “The writing dispositions scale” was used in order to collect data for the study. For the statistical analyses SPSS 17.0 was used. According to findings of the study in general, it was seen that elementary school students participated in the study had “low” level of writing disposition perceptions. It was also found out that students' writing disposition perceptions statistically differed in relation to gender, mother's and father's education level, and monthly economic income level.

Keywords

• Writing disposition, elementary education, students, different variables.

İLKÖĞRETİM ÖĞRENCİLERİNİN YAZMA EĞİLİMLERİNİN FARKLI DEĞİŞKENLER AÇISINDAN İNCELENMESİ

Öz

Bu çalışmanın amacı, ilköğretim okulu öğrencilerinin yazma eğilimi algılarını cinsiyet, sınıf düzeyi, anne ve baba eğitim durumları ve aylık ekonomik gelir durumu değişkenlerine göre incelemektir. Çalışma, 2011-2012 eğitim-öğretim yılında Niğde il merkezinde bulunan toplam altı ilköğretim okulunda gerçekleştirilmiştir. Araştırmaya, amaçsal örnekleme çeşitlerinden maksimum çeşitlilik yöntemi ile seçilen toplam 387 ilköğretim öğrencisi katılmış olup, araştırmada “genel tarama modeli” kullanılmıştır. Araştırmanın amacına dayalı olarak, yüzde, standart sapma, bağımsız gruplar t-testi, varyans (ANOVA) analizi ve Tukey-HSD testleri gibi istatistik test teknikleri kullanılmıştır. Çalışmada veri toplamak için “yazma eğilimi ölçeği” kullanılmıştır. Araştırmadaki istatistik analizler SPSS 17.0 ile yapılmıştır. Çalışmada elde edilen sonuçlara göre, ilköğretim öğrencilerinin genel olarak “düşük” düzeyde yazma eğilimi algısına sahip oldukları saptanmıştır. Öğrencilerin yazma eğilimi algılarının cinsiyete, anne ve baba eğitim durumları ve aylık ekonomik gelir durumu değişkenlerine göre farklılaştığı saptanmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Yazma eğilimi, ilköğretim, öğrenciler, farklı değişkenler

References

1. Aksan, D. (2000). Her yönüyle dil ana çizgileriyle dilbilim. (3. baskı). Ankara: Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu Türk Dil Kurumu Yayınları.
2. Arıcı, A. F. & Ungan, S. (2008). İlköğretim ikinci kademe öğrencilerinin yazılı anlatım çalışmalarının bazı yönlerden değerlendirilmesi. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 20, 315-327.
3. Bağcı, H. (2011). İlköğretim 8. sınıf öğrencilerinin noktalama işaretleri ile yazma kurallarını uygulayabilme düzeyi. Turkish Studies, 6(1), 672-684.
4. Baş, G. (2012a). Correlation between elementary students’ reading attitudes and their writing dispositions. International Journal of Global Education, 1(2), 1-6.
5. Baş, G. (2012b). Reading attitudes of high school students: An analysis from different variables. International Journal of New Trends in Education and Their Implications, 3(2), 47-58.
6. Baş, G. & Şahin, C. (2012). İlköğretim öğrencilerinin okuma tutumları, yazma eğilimleri ile Türkçe dersindeki akademik başarıları arasındaki ilişki. Turkish Studies, 7(3), 555-572.
7. Bayraktar, N., Ercan, Y., Bulan, H. İ., Teksan, K., Şengezer, N., Aksungur, B., Sezen, N., Üstün, Ö., Aydın, H. & Kaplan, M. (2005). Türk dili yazılı ve sözlü anlatım. İstanbul: Atlas Yayın Dağıtım.
8. Bayram, Y. & Erdemir, A. (2006). Amasya’daki ilköğretim ikinci kademe öğrencilerinin imla kurallarını kullanma düzeyleri üzerine bir değerlendirme. Milli Eğitim Dergisi, 171, 140-155.

9. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, S., Kılıç, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. & Demirel, F. (2008). Bilimsel araştırma yöntemleri . Ankara: Pegem A Yayınları.
10. Cemaloğlu, N. (2001). İlkokuma yazma öğretimi. (Geliştirilmiş 2. baskı). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
11. Coşkun, İ. (2006). İlköğretim 5. sınıf öğrencilerinin kompozisyon yazma becerileri üzerine bir araştırma. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
12. Demirel, Ö. (2004). Türkçe öğretimi. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
13. Erkul, R. (2004). Cümle ve metin bilgisi. Ankara: Anı Yayıncılık.
14. Goodman, K. & Goodman, Y. (1983). Reading and writing relationships: Pragmatic functions. Language Arts, 60(5), 590-5
15. Gregg, L. W. & Steinberg, E. R. (Eds.). (1980). Cognitive processes in writing. Hillsdale, New Jersey: Erlbaum.
16. Gönen M., Çelebi, Ö. E. & Işıtan, S. (2004). İlköğretim 5. 6. 7. sınıf öğrencilerinin okuma alışkanlıklarının incelenmesi. Milli Eğitim Dergisi, 164, 7-35.
17. İşeri, K. (2010a). Evaluation of writing dispositions of elementary school sixth grade students. The New Educational Review, 22(3-4), 295-305.
18. İşeri, K. (2010b). İlköğretim ikinci kademe öğrencilerinin okuma tutumlarının incelenmesi. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 7(2), 468-487.
19. İşeri, K. & Ünal, E. (2010). Yazma eğilimi ölçeğinin Türkçeye uyarlanması. Eğitim ve Bilim, 155, 104-117.
20. Kavcar, C., Oğuzkan, F. & Sever, S. (2004). Türkçe öğretimi. Ankara: Engin Yayıncılık.
21. Karasar, N. (2005). Bilimsel araştırma yöntemi. (15. baskı). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
22. Karatay, H. (2011). Süreç temelli yazma modelleri: Planlı yazma ve değerlendirme. Özbay, M. (Ed.), Yazma eğitimi. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
23. Keçik, İ. & Uzun, L. (2004). Türkçe sözlü ve yazılı anlatım. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
24. McMillan, J. H. & Schumacher, S. (2006). Research in education: Evidence-based inquiry (6th ed.). Boston: Pearson Education Ltd.
25. Nas, R. (2001). Metinlerle ilkokuma yazma öğretimi. (2. baskı). Bursa: Ezgi Kitabevi.
26. Öz, M. F. (2005). Uygulamalı ilkokuma yazma öğretimi. (5. baskı). Ankara: Anı Yayıncılık.
27. Özbay, M. (2006). Türkçe özel öğretim yöntemleri. Ankara: Öncü Yayıncılık.
28. Özbay, M. (2000). İlköğretim okulu öğrencilerinin yazılı anlatım becerileri: Alan araştırması. Ankara: Bizim Büro Basımevi.
29. Özkan, R. (2003). Cumhuriyet ve dil/toplumsal birlik açısından dilin önemi. Milli Eğitim Dergisi, 160, 260-271.
30. Piazza, C. L. & Siebert, C. F. (2008). Development and validation of a writing dispositions scale for elementary and middle school students. Journal of Educational Research, 101(5), 275-285.
31. Sever, S. (2004). Türkçe öğretimi ve tam öğrenme. (4th ed.). Ankara: Anı Yayıncılık.
32. Stotsky, S. (1983). Research on reading-writing relationships: A synthesis and suggested directions. Language Arts, 60 (5), 627-642.
33. Temizkan, M. (2003). Yazılı anlatım etkinliği çerçevesinde Türkçe öğretmenlerinin çalışmalarına ilişkin bir değerlendirme. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Hatay. Tüfekçioğlu, B. (2010). Yazma becerisinin bazı değişkenler açısından incelenmesi. Dil Dergisi, 149, 30-45.
34. Ünal, E. (2010a). An analysis of the writing dispositions of fourth and fifth grade elementary school pupils. Education , 131(2), 319-330.
35. Ünal, E. (2010b). An analysis of the reading attitudes of elementary school fourth and fifth grade students. The New Educational Review, 22(3-4), 117-127.
36. Yalçın, A. (2002). Türkçe öğretim yöntemleri: Yeni yaklaşımlar. Ankara: Akçağ Basım Yayım.